Kersttoespraak van koningin Beatrix

Kerstmis is het feest van de geboorte van het  kind dat  hoop geeft en licht doet schijnen in een  donkere wereld.  Dat  licht  kan  ook  duisternis  in  harten  van  mensen  verdrijven. Het  bijzondere van  het  kerstkind  is dat  het  ons  allen  kan  ontroeren  en  met  vreugde  vervullen. Samen  beleven  wij  gevoelens  van  dankbaarheid in  de  viering  van  het  Kerstfeest. Dan  beseffen wij wat  waardevol  is  in  het  bestaan. 



Dit  jubileumjaar  heb  ik  zelf veel  goeds  mogen  ervaren. Overal  ben  ik  met  hartelijkheid  verwelkomd  en  heb  mij  gesterkt  gevoeld  door  de  genegenheid  van  tallozen.  In  dank  voor  alles wat  mij  werd  gegeven kijk ik terug op een bijzondere tijd. Het  koningschap  heeft  mij  de  laatste  vijf  en  twintig  jaar geleerd  hoe  wezenlijk  de  steun  is  van  anderen.  Een  ieders  leven  wordt  tenslotte  bepaald  door  een  omgeving waarin  medemensen  een  plaats  hebben. Ik  voel  mij  bevoorrecht in  de  mensen  die  mij  omringen. Juist  ook  in  zware  tijden is  hun  hulp  onmisbaar  geweest. Graag  wil  ik  tot  uitdrukking  brengen wat  mij  met  dankbaarheid  vervult. Allereerst  denk  ik  aan  mijn  man.  Diep  dankbaar  ben  ik  voor  wat  Claus voor  Nederland  kon  betekenen en  voor  wat  hij  ons  allen  heeft  nagelaten; dankbaar  ook  voor  de  inzet  van  mijn  gezin  en  onze  familie. Vanuit  een  sterk  thuisfront kan  ik  mijn  taken vervullen.  



Allen  die  deze  jaren met  mij  hebben meegewerkt, in  tal van functies, hebben  ook  het  ambt  mede  gedragen en  de  ruimte  geschapen waarin het  koningschap kon  worden  vervuld. Inspiratie  heb  ik  steeds  gevonden in  de  ontmoeting  met  mensen wier  gevoelens  ik  mocht  delen, sommigen  in  hun  verdriet -  om  het  leed  dat  hen  trof,  -  om  het  leed  dat  hen  trof, anderen  in  hun  blijdschap om  bijzondere  gebeurtenissen  of  prestaties  in  sport,  kunst  en  wetenschap.  Ook  ontroerend  is  steeds  weer  de  warmte  

van  zo  velen die  met  onze  familie  meeleven in  droefheid  en  in  vreugde.    



De  viering  van dit zilveren jubileum heeft  mij  eens  temeer duidelijk  gemaakt  hoeveel  dank ik  aan  al  die  mensen verschuldigd  ben en  hoezeer  ik  mij in  dit  alles  bevoorrecht  voel.  



Maar  in  ditzelfde  jaar  hebben  verschrikkelijke  natuurrampen miljoenen  mensen  getroffen  en  onzegbaar  leed  berokkend.  De  verbijstering  daarover  heeft  ons  allen  beroerd.  Bovendien  wordt  in  onze  wereld de  maatschappelijke  samenhang bedreigd  door  spanningen tussen  bevolkingsgroepen. Ingrijpende  gebeurtenissen kunnen het bestaan totaal  ontregelen, ook  in  het  persoonlijk  leven.  Soms  laten  pijn  en  ellende mensen  niet  de  kans zich  dankbaar  te  voelen; verdriet blokkeert dan het  vermogen verbittering  te overstijgen. Hoe  moeilijk  het  ook  lijkt,  bewust  de  blik  te  richten op  wat  positief  is  kan  soms  een  uitweg  bieden. Dierbaren  kunnen  daarbij  veel  betekenen, in  vriendschap  en  verwantschap.  



In  wanhoop  zoeken  velen eveneens vertroosting bij God. In de band met  de  Schepper  van  het  leven vinden  zij  een  bron  van  bezieling. In  alle  godsdiensten richten  daarenboven  dank  en  lof  zich  met  name  tot  de  Allerhoogste. Woorden  als "Gode  zij  dank!"  maar ook  "Allah  zij  geprezen!" verwijzen  naar  een  godsvertrouwen dat  een  aloud  gevoel  van  eerbied  en  geborgenheid  uitdrukt.



Tussen  mensen  onderling  is  het  betuigen  van  dank niet  altijd  eenvoudig. Het  uiten  van  waardering kan  iemand  kwetsbaar  maken, omdat  daarmee  wordt  erkend dat  men  bij  een  ander  in  de  schuld  staat.  Evenzeer  moeten  in  het  aanvaarden  van  dank  dikwijls  gevoelens  van  schroom  worden  overwonnen.  Verhoudingen  kunnen  daardoor worden  scheefgetrokken; immers, het  fundament  van  evenwichtige  relaties ligt  in  wederkerigheid.



Maar  voor  een  samenleving  is  het  juist  van  groot  belang dat  dankbaarheid  wordt  uitgedrukt, in  welke  vorm  dan  ook. Vaak  schieten  woorden  tekort  maar  zelfs  een  blik  of  gebaar  

kan  al  duidelijk  zijn.  Meer  dan  ooit  zijn  blijken  van  warmte  tussen  mensen  van  wezenlijke  betekenis.



Wij  leven  in  een  tijd  waarin  steeds  nadruk  wordt  gelegd  op  wat  ons  ontbreekt.  Dankbaarheid  begint  bij  de erkenning  dat  er  veel  goed  is dat  hoop  zich  voortdurend  vernieuwt, dat  steeds  weer  wegen  opengaan  en  dat  daarin  reden  ligt  om  zegeningen  te  tellen. Wie  er  oog  voor  heeft  kan  zelfs  in  ongeluk nog  geluk  ervaren.  Blijdschap  om  wat  ondanks  alles  goed  is  gegaan,  verzacht  de  tegenslag.  Met  wat  bereikt  wordt  door  eigen  en  andermans  inspanning  kunnen  mensen  pure  vreugde  voelen.  Overal  om  ons  heen  is  er  naast  al  wat  kan  bedrukken,  ook  veel  moois  te  ontdekken.  



In  de  ontmoeting  met  medemensen  en  in  het  openstaan  voor  cultuur  en  natuur  komen  altijd  weer  krachten  op  die  inspireren  en  het  leven  uittillen boven  het  banale  van  alledag. Kerstmis vraagt  bezinning  op wat  werkelijk  waardevol  is: oog  voor  schoonheid, erkenning  van  het  goede  in  mensen en  het  aangrijpen  van  kansen op  te  komen voor  vrede  en  recht.  Het  is  het  feest  van  de  dankbaarheid  over  de  geboorte  van  Jezus  en  de  hoop die  Hij  de  wereld  heeft  geschonken.  Zijn  licht  verdrijft  de  donkerte  

en  verlicht  ons  hart.  



Ik wens u allen een gezegend Kerstfeest toe.

Deel deze pagina

Nieuws

Video en Audio

Meer video en audio