Door Paul Sneijder, NOS-correspondent in Brussel
Het liep tegen tienen toen zondagavond de Europese ministers van financien in Brussel de champagneflessen ontkurkten. Een beetje tot hun eigen verbazing was er een akkoord gesloten over het Stabiliteits- en Groeipact, zoals de spelregels voor de Euro officieel heten. Drie jaar oorlog tussen minister Zalm en zijn Duitse collega Eichel was uiteindelijk op z'n best op een wapenstilstand uitgedraaid.
Dat het zo ver gekomen is vooral de verdienste van de Luxemburger Jean-Claude Juncker. Een man die op dit moment een reeks van functies op elkaar stapelt. Hij is uiteraard premier van Luxemburg, maar om daar een beetje redelijke dagvulling aan te geven is hij ook minister van financiën namens Luxemburg.
In die laatste rol wordt hij door zijn collega-ministers van financiën in Europa zo gewaardeerd, dat ze hem hebben aangesteld als 'Mister Euro', oftewel de vaste voorzitter van de 'ecofin', de vergadering van de Europese ministers van financien. En daarbovenop is hij de eerste zes maanden van dit jaar nog als voorzitter van de Europese Raad baas van de hele Unie.
Schaken
Dat geeft hem de kans op meerdere borden tegelijk te schaken. Wat hij zondagavond ook vol overgave heeft gedaan. Want tussen het overleg met zijn 24 collega-ministers door zat hij ook uitgebreid aan de telefoon met bondskanselier Schröder en de Franse president Chirac. En voor Jean-Claude zijn dat Gerhard en Jacques.
Hij heeft op die manier weten te voorkomen, dat de Eurotop die dinsdag en woensdag in Brussel wordt gehouden, volledig beheerst zou worden door het geruzie over het stabiliteitspact. Dat gevaar was levensgroot aanwezig nadat bondskanselier Schröder zichzelf luidruchtig in de hele discussie had gemengd. In politiek Brussel was toen al de conclusie getrokken dat de Euro-ruzie een 'chefssache' was geworden. Oftewel, het gevecht zal worden beslecht op het hoogste niveau.
Juncker heeft dat gevaar nu gekeerd en hoopt dat de top zich volledig kan wijden aan het hoofdthema: het Lissabon-proces. Dat is Brussels jargon voor het streven van de Europese Unie om in 2010 de meest concurrerende economie van de wereld te zijn. Dat proces is vijf jaar geleden op een Eurotop in Lissabon van start gegaan, maar halverwege de rit wordt nu geconstateerd dat Europa zijn doel bij lange na niet zal halen.
Groei en banen
De Europese Commissie onder leiding van de Portugees Barroso heeft in zijn midterm-review van het Lissabon-proces ervoor gepleit toch meer nadruk te leggen op economische groei. Ook als dit ten koste gaat van het milieu of als dat harde sociale gevolgen heeft. Groei en banen, dat is het motto van de Europese Commissie.
Of de regeringsleiders op de Eurotop allemaal in koor dit uitgangspunt zullen bejubelen is twijfelachtig. Verwacht wordt dat in ieder geval één regeringsleider met de vuist of tafel zal slaan, de Franse president Chirac. In zijn land is een ware revolte uitgebroken tegen de zogeheten Diensten-richtlijn, beter bekend als de Bolkestein-richtlijn.
Dienstverleners van loodgieters tot architecten moeten vrij in ieder EU-land aan de slag kunnen gaan. Met name in Frankrijk is men bang dat, bij wijze van spreken, goedkope glazenwassers uit Estland de Franse ruitenlappers uit de markt gaan prijzen. De Bolkestein-richtlijn heet nu in de Franse volksmond de Frankenstein-richtlijn.
De woede in Frankrijk is zo groot, dat het animo om straks in het referendum ja te zeggen tegen de Europese grondwet al onder de vijftig procent is gezakt. Een blamage die president Chirac niet wil meemaken. Maar bij de nieuwe lidstaten valt de Franse kritiek slecht. Daar leeft het gevoel dat de rijke oude EU-landen wel volop op koopjesjacht over hun grondgebied mogen trekken, maar dat zij de kans niet krijgen andersom iets terug te verdienen.
Jean-Claude Juncker zal hier zijn stuurmanschap opnieuw moeten bewijzen. Maar met een akkoord over de Euro in zijn achterzak lijkt voor de Luxemburger op dit moment geen berg te hoog.
»
»
»