Anders dan bij de recente omwentelingen in Georgië en Oekraïne kent Kirgizië geen uitgesproken leider die het gezicht is van de oppositie. Vooralsnog zijn er vier personen die de rol van oppositieleider op zich zouden kunnen nemen.
Feliks Koelov, leider van de partij 'Ar-Namy' (Waardigheid), is de bekendste figuur binnen de oppositie. Hij zat een gevangenisstraf uit wegens machtsmisbruik en corruptie.
Volgens zijn medestanders was de veroordeling van 56-jarige Koelov, voormalig vice-president en burgemeester van de hoofdstad Bisjkek, echter politiek gemotiveerd.
Ook de leider van de 'Volksbeweging' van Kirgizië,
Koermanbek Bakijev, is een bekende naam. Hij is tot nu toe de enige die zijn kandidatuur heeft geregistreerd voor de presidentsverkiezingen in oktober. De 55-jarige Bakijev was tot mei 2002 premier.
Hij is omstreden, omdat onder zijn bewind in het zuiden van Kirgizië gewelddadige protesten plaatshadden, waarbij de politie vijf demonstranten doodschoot. Bakijev trad kort daarop af, maar zijn mogelijke betrokkenheid bij het incident zou hem parten kunnen spelen als hij de hele oppositie achter zich wil verenigen.
Rosa Otoenbajeva is leider van de 'Vaderland-beweging' en één van de weinige vrouwen in de Kirgizische politiek. De 54-jarige Otoenbajeva diende tussen 1994 en 1997 als minister van Buitenlandse Zaken, maar haar bekendheid en invloed in Kirgizië lijken beperkt te zijn.
Moeratbek Imanalijev volgde in 1997 Otoenbajeva op als minister van Buitenlandse Zaken en werd na zijn aftreden in 2002 leider van de partij voor 'Rechtvaardigheid en Vooruitgang'.
De hoogleraar aan de Amerikaanse universiteit in Bisjkek geldt als een liberaal, maar is de afgelopen tijd bekritiseerd wegens zijn weigering om zich aan te sluiten bij de coalitie die andere oppositiepartijen in de aanloop naar de parlementsverkiezingen hebben gesloten.
»
»
»