Door Saskia Dekkers, NOS-correspondent in Frankrijk
Ze kijken er wat besmuikt bij, mijn Franse collega's maar na diep ademhalen, durven ze het me toch te vragen: hoe spreek je HET nou uit? Bolkestien, Bolkestjein ou Bolkesteen
?
Ze weten zich duidelijk geen raad. Pijnlijk, want de afgelopen weken is onze landgenoot, oud EU-Commissaris Frits Bolkestein een van de meest besproken politici in Frankrijk. Zijn Europese dienstenrichtlijn 'la directive Bolkestein' veroorzaakt hevig tumult en felle debatten. Vreemd. Vorig jaar toen de dienstenrichtlijn in Brussel op tafel kwam (de richtlijn die het mogelijk maakt dat dienstverleners overal in Europa mogen werken) was het aan Franse zijde doodstil.
Zelfs president Chirac gaf geen kik. Geen reacties, geen kritiek. Tot iemand uit het kamp van de Nee-stemmers (tegen de Europese Grondwet) een inval had. Hij haalde la directive Bolkestein uit de kast. Als dreigend voorbeeld van het onheil dat de Franse werknemer te wachten staat. Een liberaal Europa met een Frankrijk, overspoeld door goedkope arbeidskrachten. 'Le dumping social', doet iedereen inmiddels rillen. Frankrijk hecht aan zijn zwaar bevochten sociale zekerheden, maar beseft ook zijn eigen kwetsbaarheid op een liberale arbeidsmarkt.
Frankenstein
Het kwaad is snel geschied. 'Nachtmerrie Bolkestein' en: 'Affaire Bolkestein' koppen de kranten. Zelden haalt een Nederlander zoveel voorpagina's, een twijfelachtige eer. Philippe de Villiers, het ultrarechtse parlementslid, maakt het nog bonter. 'Bolkenstein = Frankenstein', probeert hij de Fransen nog meer angst aan te jagen. Het werkt. Meteen na de anti-Bolkesteincampagne onthullen de peilingen alarmerende cijfers. Ruim de helft van de Fransen wil op 29 mei tegen de Europese grondwet stemmen.
Schokkend voor president Chirac en zijn regering. Een Frans 'NON' is een persoonlijke blamage voor de Europees gezinde president.
Chirac probeert paniekerig het anti-Europese tij te keren. In Brussel haalt hij - beetje laat alles uit de kast om de impopulaire ' directive' af te schieten. In de hoop dat hij zo meer stemmen wint voor de Europese Grondwet.
Onze landgenoot Bolkestein is het Franse venijn inmiddels zat en besluit zich in het hol van de leeuw te wagen. Hij reist af naar Parijs. Moedig, vinden zelfs mijn Franse collega's. Een gevreesd politiek radioprogramma weet hem voor een interview te strikken. Vraag van de presentator: Meneer Bolkestein, hoe voelt het om de oorzaak te zijn van de kloof tussen het Franse Ja en Nee tegen de Europese Grondwet. Is dat niet een grote verantwoordelijkheid
?
Vloek
Bolkestein redt zich goed in prachtig Frans, waarmee hij wel wat harten steelt. Maar tijdens de grote persconferentie gaat het hard tegen hard. Ruim honderd journalisten staan te dringen voor een kritische vraag aan de tijdelijk bekendste Nederlander van Frankrijk. Maar alle vragen krijgen antwoord. Het woord liberalisering, hier bijna een vloek, wordt door de Nederlander regelmatig gebruikt om zijn richtlijn te verdedigen. De pers is onder de indruk over zoveel openheid. Nota bene van een oud-EU-commissaris. Maar echt overtuigen kan hij de Franse journalisten niet.
Denkt hij trouwens dat Chirac blij is dat hij in Parijs zijn 'directive' komt uitleggen, vragen wij hem later. (opvallend detail: niet één Franse politicus heeft zich aan zijn zijde laten zien). Waarop Bolkestein antwoordt: "Ik denk niet dat hij dat leuk vindt, want hij is bang voor een negatieve invloed op het referendum." Maar, zo schampert hij op zijn Bolkesteins: "Democratie is er niet voor bange mensen."
»
»
»