Door Paul Sneijder, NOS-correspondent in Brussel
In Frankrijk dreigt de storm over de Europese grondwet president Chirac van zijn troon te blazen. In Nederland kunnen de messen worden geslepen nu de voor- en tegenstanders van de grondwet bedeeld zijn met ieder 400.000 euro campagnegeld.
In Groot-Brittannië zijn de woorden 'Europese grondwet' voorlopig taboe, totdat premier Blair bij de aanstaande parlementsverkiezingen van 5 mei zijn plek in de Britse geschiedenis heeft veiliggesteld. In België
"Senaat voert klucht op rond Europese grondwet", kopte deze week de krant De Morgen. Bij een eerste stemming over de grondwet, in de senaatscommissie voor buitenlandse betrekkingen, waren te weinig senatoren komen opdagen om het tot een stemming te kunnen laten komen.
Complete chaos
Van de regeringspartijen was nog een enkeling komen opdagen, van de oppositiepartijen CD&V en Vlaams Belang had iedereen het laten afweten. "Complete chaos", aldus één van de aanwezige senatoren, "terwijl de Europese grondwet toch geen vodje papier is".
Feit is dat de grondwet bij onze zuiderburen de gemoederen in het geheel niet in beroering weet te brengen. Er is wel geprobeerd een referendum te organiseren, maar dat is met krachtige hand door alle grote politieke partijen de grond in geboord. Officieel heette het dat de grondwet te complex was om met een simpel ja of nee af te doen.
De werkelijke reden was dat de gevestigde partijen te bang waren, dat het Vlaams Belang het referendum zou stelen om er een volksraadpleging over de toetreding van Turkije van te maken. En in die afloop had de politiek niet veel vertrouwen.
Brussel tegen Brussel
Dat neemt allemaal niet weg, dat de meeste Belgen (lees: Vlamingen en Walen) goed met die Europese grondwet kunnen leven. In veel landen wordt de discussie beheerst door de angst, dat veel macht van de nationale hoofdstad naar de Europese hoofdstad Brussel zal verhuizen. Het is Den Haag tegen Brussel, Parijs tegen Brussel, Berlijn tegen Brussel.
In Belgie is dat Brussel tegen Brussel. En de meeste Belgen kunnen er goed mee leven, sterker nog, zijn dolblij met een machtsverschuiving van het nationale Brussel naar het Europese Brussel.
Want, hoe 'Europeser' België wordt, des te 'Vlaamser' en 'Waalser' de gewesten kleuren. En dat zien de Vlamingen en de Walen graag gebeuren.
»
»
»