Door buitenland-redacteur Marc Bessems
"Dit is alles wat ik nog heb." Het is vroeg in de ochtend, de zon is nog maar net op. Wat pesos, opgerold tot een klein rolletje Mexicaans papiergeld, is het schamele fortuin van de naamloze immigrant. Opgevangen door de Mexicaanse immigratiedienst, komt hij bij van een lange nacht.
"De coyote, de mensensmokkelaar, had ons dicht bij de grens hier in Nogales in de steek gelaten. Vlak daarna kwamen gewapende mannen naar onze groep en beroofden ons. Ik had geluk: dit propje geld heb ik in mijn mond verstopt." De man is één van de ongeveer 20 illegale immigranten die de afgelopen nacht door Grupo Beta, de patrouilles van de Mexicaanse immigratiedienst, werden gevonden. In een greppel, op een paar minuten loopafstand van de grens met Amerika.
'Una vida Mejor'
De plaatselijke Grupo Beta bestaat uit verpleegkundigen en eerste-hulpverleners, geleid door dokter Elisabeth García Mejía. Ze dragen oranje uniformen en rijden elke nacht langs de grens. Met crossmotoren en oranje-blauwe pick-ups, op zoek naar groepen immigranten. Steeds meer mensen komen ze tegen bij die patrouilles. Alleen al in de maand april ruim 10.000, vier keer zoveel als in dezelfde maand van het afgelopen jaar. Allemaal willen ze één ding: "Una vida mejor", een beter leven.
Het is bijna onbegonnen werk deze en andere immigranten ervan te overtuigen dat ze het niet moeten doen. Dokter Elisabeth probeert het wel, elke dag opnieuw. Want illegaal de grens oversteken is levensgevaarlijk. Het grensgebied hier is een immense woestijn, de Sonora. Giftige beesten, rondstruinende struikrovers op zoek naar buit, verkrachters, corrupte agenten en vooral een gloeiend hete zon zijn de belangrijkste gevaren op de lange tocht naar Amerika.
Veel immigranten hebben een grote fles water bij zich, veel te weinig voor een tocht van drie, soms wel vijf dagen in de oven van de Sonora. Ze zijn slecht geïnformeerd, weten soms niet eens waar ze zijn en zijn helemaal overgeleverd aan de coyotes, die meestal niet te vertrouwen zijn.
"In de grondwet staat het heel duidelijk: de Mexicaanse overheid moet haar burgers beschermen." En dus, zegt dokter Elisabeth, hoofd van de plaatselijke Grupo Beta, is het haar plicht om de immigranten te beschermen. "Maar ik heb niet het recht om ze tegen te houden: dit is een vrij land waar iedereen mag gaan en staan waar hij wil, elke Mexicaan moet zelf beslissen wat goed voor hem of haar is."
Tips
En dus waarschuwt ze wel, maar houdt ze niemand tegen. Sterker nog: Grupo Beta deelt foldertjes uit met tips voor onderweg. Tot grote woede van de Amerikaanse autoriteiten, die vinden dat de Mexicaanse regering de immigranten teveel helpt bij hun illegale oversteek. "Het is onze plicht", stelt Elisabeth, "en bovendien: denken ze nu echt dat deze mensen te stoppen zijn? Als je in Amerika acht tot tien keer zoveel kan verdienen als in Mexico, dan probeer je het toch gewoon?"
De immigranten die opgepropt achter in haar oranje pick-up truck zitten, zijn het daar mee eens. Die nacht heeft de patrouille van Grupo Beta vele tientallen immigranten opgepikt. Standaardnachtje noemt dokter Elisabeth het. Deze mensen zijn alleen maar meegegaan omdat het afgelopen nacht niet gelukt is om de grens over te steken.
Maar dat wil niet zeggen dat ze hun Amerikaanse Droom hebben opgegeven. "De eindbestemming is Amerika en als ik daar ben dan zoek ik een baantje. Op het veld, in een restaurant of in de bouw, het maakt me niet uit", zegt de naamloze immigrant. Instemmend geknik. "We moeten gewoon een beetje lijden om daarna in Amerika goed te verdienen, wat te sparen voor onze kinderen." Iedereen in de laadbak is het daar mee eens. Ondanks alle gevaren: morgen proberen ze het gewoon opnieuw.
»
»
»