Door buitenland-redacteur Marc Bessems
"Een op de drie is pedofiel, drugsverslaafd of bijstandfraudeur." Al Garza, Amerikaan, Vietnam-veteraan en vrijwilliger in de minutemen-militie vertrouwt ze voor geen meter, de illegale immigranten die de woestijn van zijn staat Arizona doorkruisen op zoek naar een beter bestaan in Amerika.
Hij en zijn kompaan John zijn het zat: "De grenspolitie doet veel te weinig. Het bewijs: er zijn wel 14 miljoen illegale Mexicanen in de Verenigde Staten" Beiden zeggen zich uit vaderlandsliefde te hebben aangesloten bij de minutemen, een burgerwacht die de afgelopen weken alle kranten haalde.
"Honderden vrijwilligers houden een oogje in het zeil hier in het grensgebied met Mexico. Als we een groepje illegalen zien dan waarschuwen we de grenspolitie", zegt John erover.
De helpende hand van Al en John wordt niet gewaardeerd door de Border Patrol, de Amerikaanse grenspolitie. Agent Charles Griffin trekt een afkeurend gezicht. "We hebben echt geen hulp nodig. Ze lopen vooral in de weg."
Bijna op hetzelfde moment komt er een melding: camera's van de grenspolitie registreerden hoe op een onbewaakt moment een Mexicaanse man zijn kans schoon zag en een sprintje trok naar de andere kant, naar Amerika.
McDonalds
"Hoe gaat het vriend?", vraagt agent Griffin door het raampje van de patrouillewagen aan een uitgeputte voorbijganger. In het Engels, maar dat blijkt 'ie niet te verstaan. "Weet u misschien waar ik een McDonalds kan vinden?", vraagt de man in het Spaans. "Ik heb zin in een hamburger!"
Agent Griffin houdt hem aan: het blijkt de sprinter van zojuist. Hij wordt aangehouden en naar een detentiecentrum gebracht. "Pech gehad", zegt de teleurgestelde man in het Spaans. Het was de tweede keer in 24 uur dat 'ie het op deze manier probeerde.
De meeste migranten pakken het anders aan. Zij betalen veel geld aan een coyote, een mensensmokkelaar, die hen als een soort reisleider naar de Verenigde Staten begeleidt.
Door de woestijn aan de Amerikaanse kant. Daar komen elk jaar een onbekend aantal immigranten om het leven, vooral door uitdroging. Te weinig water meenemen is levensgevaarlijk bij temperaturen van zo'n 45 graden.
Humane Borders
De organisatie "Humane Borders" zet zich in voor de illegale immigranten in de woestijn van Arizona. Op verschillende plekken, gemarkeerd met een blauwe vlag, staan watertanks van de organisatie. Regelmatig trekken patrouilles van de organisatie er op uit om de tanks bij te vullen.
Vandaag is bij een van de drie tanks die deze patrouille aandoet ongeveer de helft van het water verdwenen. Niet ver van het water, onder een grote boom, zijn de resten te vinden van een migrantenkamp. Overal liggen lege flessen water, blikjes tonijn en Mexicaanse bonen.
De woestijnbodem is bezaaid met achtergelaten jassen, rugzakjes en andere overbodige ballast. "Het is toch onmenselijk", zegt een vrijwilliger onder het opruimen van de troep. "We hebben de goedkope Mexicaanse arbeidskrachten nodig, maar ze moeten eerst hun leven wagen om hier te komen."
De vrijwilligers van Humane Borders zien maar een oplossing: geef de immigranten een tijdelijke verblijfsvergunning, dan hoeven ze niet meer met gevaar voor eigen leven door de woestijn te trekken. Burgerwachters Al en John vinden dat zeker geen goed idee.
"De grens moet dicht en de mensen die de wet hebben overtreden door zonder geldige papieren over te steken moeten terug naar Mexico", zeggen zij in koor.
Morgen weer?
In het detentiecentrum van de Border Patrol neemt agent Griffin vingerafdrukken van de sprinter van die middag. "Ga je het nog eens proberen?", vraagt de stoere agent hem. De Mexicaanse immigrant kijkt verlegen en mompelt dat twee keer wel genoeg is.
Maar zodra agent Griffin en zijn collega's niet meer op gehoorsafstand zijn, kijkt de man naar zijn lotgenoten, de tientallen migranten die in het detentiecentrum wachten op hun repatriëring naar Mexico.
Allemaal van plan de kansloze armoede in hun vaderland in te ruilen voor het rijke Amerika. "Morgen weer, jongens?"
»
»
»