Correspondent Ron Linker wist via een loterij een plaatsje te bemachtigen op de publieke tribune.
De deur van de zogeheten 'holding room' staat al op een kiertje. Dat is de ruimte waar de beklaagde wordt afgevoerd als de jury hem of haar schuldig verklaart. Ook voor de popster Michael Jackson is het kleine kamertje aan de zijkant van de rechtszaal in gereedheid gebracht. Twee norse politieagenten uit Santa Barbara houden de wacht en staan klaar om de zanger in hechtenis te nemen, als het nodig is.
Vlak voor aanvang van de zitting waarschuwen de rechtbankbewakers het handjevol fans op de publieke tribune. Geen enkele emotionele uitbarsting zal worden getolereerd. En, hoewel sommigen hadden aangekondigd te willen juichen bij vrijspraak, houden ze zich in. "Ik voel me verscheurd: enerzijds wil ik buiten schreeuwen tussen de fans. Anderzijds wil ik hier zijn, bij Michael", zegt een jong meisje twee stoelen verderop. Ze is al sinds het begin aanwezig bij de rechtszittingen en fungeert voor de overige Jackson-aanhangers als vraagbaak en wandelende encyclopedie.
Net op tijd
Ook zij is nu gespannen. Net als de dame die naast mij heeft plaatsgenomen. Ze woont in Texas en is de afgelopen maanden iedere week op maandag naar Santa Maria gevlogen om de zittingen bij te wonen. Vandaag heeft haar vlucht vertraging gehad, dus ze is met 90 mijl per uur van Los Angeles naar Santa Maria gescheurd. Net op tijd, want bij aankomst kwam de waarschuwing dat er een uitspraak is.
Dat de juryleden hun beraad hadden afgerond, is natuurlijk als eerste gemeld aan de verdachte: Michael Joe Jackson. Die komt, nog bedeesder dan de vorige keer, de rechtszaal binnengeslopen. Zijn gezicht is asgrauw, zijn ogen verscholen achter een grote donkere zonnebril. Van alle mensen in de zaal, lijkt hij zich het meest te willen verstoppen.
Rechter Melville doet er veel te lang over om de tien enveloppen met de uitspraken over de tien aanklachten te openen. Minuten glijden voorbij en Michael staart naar de klok schuin boven de rechter. En dan volgt de uitspraak.
"Onschuldig"
Een klerk leest voor wat de juryleden geconcludeerd hebben. De Jackson-fans op de publieke tribune houden elkaars handen stevig vast. De Texaanse grijpt mijn rechterhand. Ze knijpt heel hard als de klerk "onschuldig" uitspreekt. Achter mij beginnen Jackson-fans te snotteren. De door de politie uitgedeelde tissues blijken van pas te komen. Ook de zanger zelf krijgt een zakdoek aangereikt. Als alle tien uitspraken geweest zijn, zakken z'n schouders in, alsof de loden last er letterlijk vanaf valt. Het gejuich van de fans buiten is binnen te horen als een zachte ruis.
Bij het verlaten van de rechtszaal kan een van de Jackson-adepten de emoties niet langer beheersen: "Michael, we love you", roept hij. De zanger kijkt zijn kant op, zegt niks, maar vouwt de handen alsof hij in gebed is en God dankt. Politieagenten spreken de jongen vermanend toe. Maar hij wordt niet de zaal uitgezet. Nadat de advocaten elkaar omhelsd hebben, verlaten ook zij zwijgend de ruimte. De deur van de 'holding room' is definitief gesloten.
»
»
»