Door NOS-correspondent Lia van Bekhoven in Londen
De Duitse bondskanselier noemde hem 'egoïstisch', de Franse president 'tragisch' en 'pathetisch'. De Britse premier kan er mee leven. Voor Nieuw Labour is ieder probleem immers een uitdaging en biedt iedere crisis een nieuwe kans. De term 'kans' moet één van de meest gebezigde zijn in de vocabulaire van Tony Blair. Het woord zal de komende maanden tot op de draad versleten raken.
De huidige Europese crisis heeft de Britse regeringsleider geïnspireerd. Blair is sindsdien een man met een missie. Plotseling is er aan het komende Europese voorzitterschap eer te behalen. Veel eer. Het is Blairs kans de EU naar zijn hand te zetten.
De Britten sturen er al lang op aan dat Europa van koers verandert, dat de EU zich hervormt en moderniseert. Wat hen voor ogen staat is een Europa waar de liberale, vrije markt zegeviert, maar afgeremd wordt door sociale bescherming en rechtvaardigheid.
Landbouw
Blairs preekte tot nu toe voor een minimale parochie, maar Londen meent dat na de Franse en Nederlandse afwijzingen van het referendum het tij gekeerd is. Politiek, intellectueel, fiscaal en wat haar instituten betreft wordt Europa gezien als verlamd.
De sterke mannen, Schröder en Chirac, zijn onvoltooid verleden tijd. Beide zijn vleugellam en hebben geen alternatief voor de huidige crisis. Blair denkt de man te zijn die Europa kan redden. Misschien dat hij nog niet alle juiste antwoorden heeft, maar hij stelt wel de juiste vragen.
Zoals: waarom spendeert de EU zeven keer zoveel aan landbouw als aan innovatie, wetenschap, technologie en onderwijs bij elkaar? En is dat een intelligente benadering van de 21ste eeuwse wereldmarkt waarin de VS dominant zijn en India en China sterk opkomend?
Vraag is: gaat de Britse regeringsleider er een succes van maken? Kan hij de EU een beetje meer Nieuw Labour maken? Optimisten menen dat Blairs boodschap dagelijks aan volgelingen wint. De Midden- en Oost-Europese staten, de Scandinavische landen en Nederland zien wel wat in het liberale economisch model, evenals Schröders gedoodverfde opvolger, Angela Merkel.
Drijvend
Anderen menen dat Blair de komende zes maanden zijn handen vol zal hebben de EU drijvende te houden, laat staan het schip te keren. En dat, zolang de begrotingskwestie niet is opgelost, Blair teveel vijanden gemaakt heeft om grote vooruitgang te kunnen boeken.
Om te winnnen is misschien eerst een verandering van attitude, van stemming nodig. Veel hangt af van Blairs politieke overwicht. Zijn status is nihil als hij gezien blijft worden als 'Little Englander'. Hij moet toeschietelijker zijn over de Britse korting. Hij moet bereid zijn te onderhandelen.
Hij moet beginnen te gaan praten en denken als een Europeaan, niet als een Brit. Pas dan kan Groot Brittannie, Europa's eeuwige buitenbeentje, beginnen de Unie te overtuigen dat er maar één plan B is en dat is plan Blair.
»
»