Hij deed verwoede pogingen om zijn gezicht in een plooi te houden. Als bondscoach hoor je immers kalm en controlerend over te komen. Zeker als je de pers te woord staat. Toch brak geregeld een stiekeme glimlach door en verraadde zijn stralende blik de trots van een natie. Zhang Yadong leidde de Chinese zwemequipe afgelopen week op het WK korte baan naar maar liefst twaalf medailles. Na vijf dagen zwemmen stopte de teller in Sjanghai gisteren bij vijf goud, een zilver en zes brons; het meest succesvolle WK in een 25-meterbad ooit voor China.
"Een mooie show," concludeerde Zhang na afloop. Hij zag twee van zijn belangrijkste doelstellingen uitkomen. Ervaring opdoen en nieuwe talenten testen. "Het was niet belangrijk hoeveel gouden medailles we zouden halen, maar hoeveel progressie de ploeg kon laten zien." Onzin natuurlijk, want de hele natie zat met smart te wachten op succes in eigen land, na slechte resultaten op toernooien in het afgelopen jaar.
Gekidnapt
Coach Zhang was speciaal aangesteld om die teleurstelling te doen vergeten en in hoge versnelling naar Peking 2008 op te stomen. Daar worden niet minder dan drie gouden plakken verwacht. Sterker nog, ze staan in de nationale sportagenda genoteerd, alsof het zakelijke afspraken zijn. Augustus 2008: zwemmen in Peking. 3 keer goud.
Boze tongen beweren dat de Olympische medaillespiegel in Peking nog veel grotere verrassingen gaat brengen. Vooral van Amerikaanse zijde klonken meer dan eens verwijten over manipulatie, doping en erger. Het meest bizarre verhaal haalde vorig jaar de Britse krant The Times. Daarin beweerde de hoogste baas van de Amerikaanse zwemcoaches dat China honderd jonge talenten heeft uitverkoren, van wie de helft in 2001 is gekidnapt en momenteel op een geheime locatie wordt onderworpen aan genetische manipulatie.
De vijftig overige zwemmers zouden nu als dekmantel fungeren en 'clean' aan allerlei wereldtoernooien meedoen. Als onderbouwing gaf de Amerikaan aan dat de Chinese zwemmers sinds de grote dopingschandalen van de jaren '90 nooit meer naar behoren hadden gepresteerd.
Voor deze gigantische beschuldiging is nooit één degelijk bewijs geleverd. Of zoals Dick Pound van het Wereld Anti-Doping Agentschap zei: "De Amerikanen haten het als de Chinezen winnen, en haten het ook als de Chinezen verliezen. Kom met bewijzen, of hou je mond." Na de prima Chinese prestaties van het afgelopen weekend heb ik de Amerikanen geen excuses horen maken.
Groeihormonen
Natuurlijk heeft China de verdenkingen deels aan zichzelf te wijten. Het is immers pas twaalf jaar geleden dat Chinese zwemmers massaal werden betrapt op doping, nadat praktisch uit het niets- twaalf gouden medailles waren gehaald bij het WK in Rome. In 1998 werd zwemster Yuan Yuan gesnapt met een koffer vol groeihormonen.
En waarom dook vorig jaar de Oost-Duitse professor Helga Pfeiffer ineens op in Sjanghai? Pfeiffer was in de jaren '90 spoorloos verdwenen, nadat zij werd ontmaskerd als een de grote dopingdokters van de Oost-Duitse zwemgeneratie. Uitgerekend in China kwam ze weer bovendrijven, waar ze volgens The Times een school voor topzwemmers heeft bezocht.
Het verbaasde me dat westerse journalisten afgelopen week nauwelijks interesse hebben getoond in de Chinese prestaties. Hier werd immers het bewijs geleverd dat de Chinezen wel degelijk met een schoon lichaam en geweten kampioen kunnen worden. Terwijl de binnenlandse pers de bondscoach praktisch omverliep van vreugde, heb ook ik meneer Zhang maar even een hand gegeven. En zijn telefoonnummer genoteerd. Ik beloof u plechtig dat we hem in 2008 bij tien gouden plakken en meer eens stevig aan de tand zullen voelen.
»
»
»