Door Lia van Bekhoven, correspondent in Groot-Brittannië

Het zal wel vergeetachtigheid geweest zijn, wat de Amerikanen een senior moment noemen, maar de kleine kwestie van de mogelijke toetreding van 70 miljoen Turken tot de EU is het Verenigd Koninkrijk eigenlijk ontgaan. Het heeft tenminste geen enkel debat opgeleverd in het parlement, noch scherpe commentaren in de pers en niemand liep ervoor de straat op. De Britten die wel opletten, lieten in alle gematigde gemoedelijkheid weten een toekomstige opname van Turkije in de broederschap van Europese Unielanden als een groot goed te zien. 

Tegen het Duitse dagblad Bild zei de Britse premier onlangs dat toetreding van een democratisch Turkije stabiliteit en veiligheid in de regio zou bevorderen en voor de EU een grote aanwinst zou zijn. "De Turkse regering heeft radicale veranderingen doorgevoerd om de democratie te stutten, mensenrechten te respecteren en stabiliteit te creëren als voorwaarde voor welvaart", zei Tony Blair. Ook de Britse oppositiepartijen zien enkel heil in Turkse toetreding. 

Kennedy
Het dagblad The Independent  herinnerde haar lezers eraan dat de Beatles de top tien domineerden en John F. Kennedy het Witte Huis toen Turkije in 1963 voor het eerst aansluiting zocht bij de Europese club. Dat toetreding nu een realistisch vooruitzicht is, is een late erkenning van de indrukwekkende veranderingen die Turkije ondergaan heeft om van zichzelf een moderne democratie te maken, aldus de krant. "Toegang mag niet weer geweigerd worden". 

De conservatieve Daily Telegraph is ronduit uitbundig over de nieuwe kansen die uitbreiding met zo’n grote lidstaat bieden. "De geschiedenis laat zien dat arme landen met een dubieuze politieke historie baat hebben bij Europees lidmaatschap", zegt de krant. "Kijk maar naar Spanje, Portugal en Griekenland." 

Maar belangrijker nog vindt de Telegraph het om zo'n strategisch belangrijk land als Turkije de westerse invloedsfeer binnen te trekken. "Als Turkije tot bloei komt in een overwegend post-christelijke Europese Unie, dan zou het model staan voor de secularisatie en democratisering van het hele Midden-Oosten", voorspelt het blad. 

Schandaalbladen
In de populaire schandaalbladen geen woord over Turkse toetreding. Wellicht dat het nog te vroeg is voor de kwantiteitskranten om - in de hun zo eigen stijl - de lezers de stuipen op het lijf te jagen met verhalen over islamitische horden die de Engelse identiteit komen bezoedelen. 

Wellicht ook dat de herinnering aan eerdere voorspellingen met betrekking tot Oost-Europese immigranten te pijnlijk zijn om te herhalen. Temeer omdat die de plank zo lelijk missloegen. Zeker is dat in het multiculturele Groot-Brittannië de Turkse gemeenschap klein is en niet zo’n dominante minderheid is als in Nederland of Duitsland. 

Wat de Britten, van huis uit de meest halfslachtige Europeanen, echter het meest aanspreekt is de notie dat door de komst van Turkije de politieke eenwording zou verwateren. Als Turkije toetreedt verandert misschien niet alles, maar wel veel, voorspellen sommige Britse politici. De EU zou losser worden, het zou een Unie worden met een harde, bevlogen kern (de zes oprichters) en daaromheen groepjes landen die met elkaar verschillende afspraken hebben over verschillende onderwerpen. 

Het zou, kortom, een Unie zijn waar de Britten zich eindelijk thuis voelden.