Zeven en een half jaar na de feiten is het vertrouwen van de ouders van de vermoorde meisjes in het gerecht sterk geslonken. Aanvankelijk krijgen ze minder rechten dan Dutroux zelf: zo mogen ze het politiedossier pas eind 2001 voor het eerst inkijken. 

Ze binden de strijd aan met justitie, maar "het onderzoek is gesaboteerd. De waarheid zal nooit aan het licht komen", meent de vader van Mélissa.

Sabine Dardenne en Laetitia Delhez
Sabine en Laetitia, voor zover bekend de laatste slachtoffers van Dutroux die augustus 1996 levend uit de kelders van Marcinelle konden worden gered, hebben aangekondigd te zullen getuigen tegen 'de chef'. 

In een interview met de Belgische krant Het Laatste Nieuws zegt Sabine in februari 2003: "Ik geloof dat het gerecht de juiste daders te pakken heeft. Ik zal me goed voorbereiden op het proces. Ik wil daar een sterke en volledige getuigenis afleggen."

Naar eigen zeggen bladert Sabine haar agenda, die ze tijdens haar opsluiting bijhield, geregeld door "om de details te blijven onthouden". In die agenda noteerde ze onder meer wanneer Dutroux haar kwam opzoeken, op welke tijdstippen ze mishandeld werd en wat er precies met haar gebeurde.

Verder stelt ze in het interview: "Ik zal Dutroux recht in de ogen kijken, en hem zeggen dat hij me diep gekwetst heeft. Ik wil hem ook duidelijk maken dat hij me niet heeft kleingekregen. Dat hij van mij geen willoos plantje heeft gemaakt."

Julie Lejeune en Mélissa Russo
De ouders van de vermoorde Julie en Mélissa hebben verklaard niet bij het proces tegen Dutroux aanwezig te zullen zijn. Ze geloven niet dat de volledige waarheid over de moorden nog naar boven komt. In een BBC-documentaire zei de moeder van Mélissa, Carine Russo, in mei 2002 dat de waarheid nooit aan het licht zal komen. "Er is veel te veel dat achterhaald moet worden." 

"Wij geloven niet meer in het gerecht. We gaan dus ook niet naar het proces", herhaalt Russo in juni 2003. "Het is toch niet normaal dat we nog altijd weinig of niets weten over wie Julie en Mélissa ontvoerd heeft, hoe ze opgesloten zaten en hoe ze aan hun einde kwamen. We vechten nu om het imago van onze dochters recht te houden."

An Marchal en Eefje Lambrecks
In tegenstelling tot de ouders van Julie en Mélissa kondigt Paul Marchal in 2002 aan tijdens het proces wél in de rechtszaal aanwezig te zullen zijn. "Ik mag er niet mee stoppen. Dit gaat al lang niet meer om mijn dochter alleen, maar om al die andere mistoestanden die moesten worden aangeklaagd", zegt hij in een interview met de Belgische journalist Dirk Musschoot. 

Na de eerste procesdag noemt Marchal de hoofdverdachte Marc Dutroux "totaal respectloos", omdat hij voortdurend in slaap leek te vallen. "Hij heeft geen respect voor onze kinderen getoond, laat hem dan in elk geval respect tonen voor de rechtbank", vult Betty Marchal, de moeder van An, hem aan.

De weigering van Dutroux zich te laten fotograferen of filmen tijdens het proces is verkeerd gevallen bij de ouders. "Hij heeft het recht niet dit te doen. Iedereen mag zien wie hij is of wat hij gedaan heeft", klinkt het.