Vanaf 1980 heeft Marc Dutroux geen vast werk meer. Hij leeft van een uitkering en houdt zich bezig met het opknappen van oude huizen in Wallonië, die hij vanaf dan begint te kopen. Anno 2004 bezit hij nog steeds een groot aantal huizen. Het precieze aantal is evenwel niet bekend. 

Tijdens een verhoor in 1996 zei Michelle Martin: “Toen Dutroux in 1992 vrijkwam, maakte hij allerlei toekomstplannen, vooral voor zijn huizen. Zijn notaris had hem gezegd dat als je eigenaar bent van 54 woningen, je volgens de Belgische wetgeving recht had op de titel van baron. Hij was daar erg in geïnteresseerd.” 

De meest bekende huizen van Dutroux zijn die in Sars-la-Buissière, Marcinelle en Jumet. In Sars-la-Buissière werden de lichamen van Julie en Mélissa opgegraven. In Marcinelle bouwde Dutroux zijn gruwelkelder en in Jumet werden An en Eefje gegijzeld en stierven ze de hongerdood. 

Volgens makelaars is de huizenmarkt in de “Dutroux-dorpen” volledig ingestort. In de straat waar Dutroux’ handlanger Weinstein woonde, worden woningen voor slechts 20.000 euro aangeboden. “Mensen weigeren ook te wonen in de straat waar An en Eefje begraven lagen”, aldus een makelaar. Ook in Sars, zoals het dorp in de volksmond heet,  lijkt niemand zich nog te willen vestigen.