Tijdens de derde dag van zijn proces komt Marc Dutroux voor het eerst zelf aan het woord. Hij profileert zichzelf als het slachtoffer van een slechte jeugd en verrast vriend en vijand met een verhaal over netwerken. Iedereen is schuldig, behalve hijzelf. 

"Mijn moeder steunde me niet en mijn vader had het moeilijk om mij te aanvaarden als zoon", zegt Dutroux met zachte stem tegenover rechtbankvoorzitter Stéphane Goux. Als voorbeeld haalt hij de vakantieperiodes aan. "De vakanties waren verschrikkelijk. Bij een vakantie in Middelkerke kreeg ik als enige kind geen ijs omdat mijn moeder me te dik vond. Beeldt u zich eens in wat dat is voor een kind." 

Netwerktheorie
Tijdens zijn ondervraging over de ontvoeringen en moorden doet Dutroux een netwerktheorie uit de doeken. Als eerste wijst hij met de beschuldigende vinger naar de Brusselse zakenman Michel Nihoul en diens handlangers. Zij zouden de twee achtjarige meisje Julie Lejeune en Mélissa Russo hebben ontvoerd.  

Naar eigen zeggen treft Dutroux in 1995 de meisjes "plots" thuis aan, nadat hij van een rechtszitting in Charleroi was thuisgekomen. Op verzoek van Nihoul zou hij de meisjes hebben moeten verbergen. De kinderen zouden daarna in het netwerk van Nihoul worden ondergebracht.

Dutroux zegt aan het verzoek van Nihoul te hebben meegewerkt omdat hij "ten einde raad was". "Ik wist dat ik geen kant meer uit kon", aldus de verdachte die destijds al zes jaar in de cel heeft doorgebracht voor ontvoeringen en verkrachtingen. Zijn eerdere lezing dat de kinderen in zijn armen zijn gestorven, herhaalt Dutroux niet. Hij zegt nu dat de meisjes bij zijn thuiskomst uit de gevangenis al overleden waren.

Misbruik
Dutroux erkent te hebben deelgenomen aan de ontvoering van An en Eefje en geeft ook het misbruik Eefje toe. Tegenover het hof in Aarlen verklaart hij dat zelfs twee agenten hebben meegewerkt aan de ontvoering van de meisjes. Ook Michel Lelièvre heeft aan de ontvoering deelgenomen, aldus Dutroux. 

Hij zegt An en Eefje bij Michel Lelièvre en Bernard Weinstein (een vroegere vriend van Dutroux die later vermoord is teruggevonden) te hebben afgeleverd, met de gedachte dat zij hen zouden opsluiten en later zouden prostitueren. "Ik had nooit gedacht dat zij hen zouden vermoorden. Ik vind het jammer dat de meisjes dood zijn. Het is afgrijselijk."

Medeverdachten
De medeverdachten van Dutroux spreken diens relaas tegen. Zakenman Nihoul wordt woedend wanneer hij Dutroux hoort zeggen dat hij kinderen zou hebben "besteld". Dutroux' handlanger Michel Lelièvre ontkent dat Nihoul iets met de ontvoeringen te maken had. Hij ontkent eveneens dat agenten aan een ontvoering hebben meegewerkt.

Michelle Martin, de ex-vrouw van Dutroux, stelt dat haar ex-man wel degelijk zelf alle meisjes heeft ontvoerd en dat hij An en Eefje heeft vermoord. Ze besluit haar verhoor met de wens dat de ouders van slachtoffers en de nog levende meisjes zouden kunnen begrijpen hoezeer ze alles betreurt. 

Rechter Goux besluit even later de eerste grote dag in Aarlen. "Laten we er nu maar een punt achter zetten."