|
Bijna drie maanden na de verwoestende tsunami keert verslaggever Joris van de Kerkhof terug naar Sri Lanka, om een aantal reportages te maken voor het Radio 1 Journaal. Ook op deze site doet hij verslag van zijn bevindingen.
"Nee, u moet uw recorder inleveren. De premier wil niet dat er opnames gemaakt worden." Raar, zou het dan toch niet doorgekomen zijn dat er iemand van de Nederlandse radio langskwam bij minister-president Mahinda Rajapakse?
Echt honderd procent zeker was de afspraak niet, het was eigenlijk zelfs heel onzeker. Maar ja, als je eenmaal drie controleposten bent gepasseerd in het huis van de premier, word je overmoedig.
Die overmoed kwam door Desiree Jayakody. Ze woont als touroperator in Colombo en is getrouwd met een Srilankaanse man. Haar man had weer contact met een hoge Boeddhistische priester en van het een kwam het ander.
Op de thee
Er werden containers vol met goederen ingezameld in Nederland. En dit weekeinde mochten priester en touroperator op de thee bij de premier. Ik kwam Desiree de avond ervoor toevallig tegen in Colombo. We hadden elkaar nog nooit gezien of gesproken.
Maar ik begreep dat het voor haar bedrijf Lanka Travel ook wel handig zou zijn als er van dit bezoek iets in de Nederlandse media zou verschijnen. Tenminste als ik de premier wat zou mogen vragen. Met recorder wel te verstaan.
In het gevolg van priester en touroperator door de controleposten bij het huis van de premier. Via een kopje thee in een wachtruimte, naar de grote ontvangstkamer. De grote stoelen waren al snel bezet, maar er bleef er eentje over, vlak naast de premier. Gekleed in grijze sarong, en met twee Boeddhistische geluksbandjes om zijn arm, gaf hij aan dat ik daar moest zitten.
Gedichten
Op zijn verzoek, dat wil zeggen een korte beweging met het hoofd, kwam de staatstelevisie aanzetten om beelden te maken. De priester legde uit hoe zijn humanitair project werkt, en gaf ook nog een boekje met gedichten, zelfgeschreven.
Mahinda Rajapakse wilde zonder problemen een interview geven aan de Nederlandse radio. Hij zit op een grote stoel, net als ik trouwens, onder een portret van hemzelf. Hij lacht, praat zacht, en geeft vooral aan dat mensen naar Sri Lanka kunnen komen op vakantie. Het toerisme is heel belangrijk.
Kleren en geld hoeven niet meer opgestuurd te worden. Dat is niet duurzaam genoeg. Er moet vooral geïnvesteerd worden in projecten. Scholen en ziekenhuizen moeten worden ondersteund, en het is ook handig als er wordt geholpen met de aanleg van wegen. De hulpmiddelen moeten ten goede komen aan alle Srilankanen, niet alleen aan de slachtoffers van de tsunami.
Het was een wonderlijke ontmoeting. Na het gesprek nog een korte wandeling door de tuin met de premier. Ditmaal op gepaste afstand. En tot slot ook nog een gesprek met touroperator Desiree. Ze is helemaal niet onder de indruk van de kritiek van de premier op de inhoud van haar containers. De premier kan dat wel zeggen, maar ze weet zelf wel beter. De mensen in Sri Lanka hebben de spullen nodig.