Door Roel Pauw, correspondent voor het Radio 1 Journaal in India

Naast een klein tempeltje voor Ganesh - de olifantgod - staat een kapelletje voor de maagd Maria. En uit een van de straten verderop klinkt de oproep voor het islamitische middaggebed. Godsdienst is alomtegenwoordig in India. Het is daarom niet verwonderlijk dat al die geloofsgemeenschappen zich ook laten zien bij de hulpverlening aan de slachtoffers van de ramp. 

En het bijzondere is dat allerlei verschillen die in het dagelijkse leven een onoverkomelijke barriere lijken te zijn, wegvallen in een situatie waarin mensen elkaar echt nodig hebben. 

Een voorbeeld: op een gegeven moment zijn islamitische hulpverleners bezig troep op te ruimen in een vissersdorp aan de Indiase kust. Daarbij stuiten ze op de lichamen van mensen die overduidelijk tot de hindoe-gemeenschap behoren. Ze laten hun religieuze bedenkingen voor wat ze zijn en begraven de doden. Met alle hindoeïstische rituelen die daarbij horen. 

Grief counseling
Ergens op het strand staat een tentenkampje. Het is gemaakt van dikke bamboestokken en stukken tentzeil. Een schenking van een christelijke organisatie. Eerder al zijn ze langsgeweest om rijst en medicijnen te brengen. 

Maar ze hebben ook zogenaamde grief counseling centres ingericht. Plekken waar mensen naar toe kunnen met hun verdriet. En met hun vragen over de betekenis van deze ramp. 

Gelovigen hebben daar verschillende antwoorden op gegeven de afgelopen dagen. Sommige Hindoes zijn ervan overtuigd dat de Indiase overheid wordt gestraft voor het oppakken van een van hun geestelijke leiders. Christenen denken dat het te maken heeft met het slopen van een van hun gebedshuizen door de regering van de deelstaat Tamil Nadu. 

Gelukzalige toekomst
Hindoes die ik tegenkwam bij de grote tempel in Chennai (Madras) spraken van een ‘gewone’ natuurramp. De goden maakten ze geen verwijten. Integendeel, in dankbaarheid stelden ze vast dat zij hen hadden gered... 

Ik sprak ook mensen van het Hindu Bible Institute in Chennai. Zij willen vooral naar de toekomst kijken. Hoop is hun boodschap voor de slachtoffers. En dan niet alleen de hoop op een gelukzalige toekomst in het hiernamaals, maar ook de hoop op een beter bestaan hier en nu.

De catastrofe die India is overkomen, biedt kansen voor een nieuw begin. Iedereen zou zich daarom moeten afvragen wat hij of zij zelf zou kunnen doen om een nieuwe ramp te voorkomen. 

Dan gaat het om zaken als een rechtvaardige verdeling van welvaart. Dan gaat het over gelijke kansen voor iedereen. Dan gaat het in de beleving van de HBI ook over een vreedzaam samenleven van alle godsdiensten. Zo zou deze ramp een blessing in disguise  kunnen zijn. 

Olifant
Tenslotte moet ik nog een bizar verhaal vertellen dat ik deze week in een plaatselijke krant las. Er was een oude man die zo ongeveer zijn hele familie was kwijtgeraakt in de woedende golven.

Om troost te zoeken ging hij naar de hindoe-tempel in zijn dorp. Deze tempel herbergde een olifant – blijkbaar onderdeel van de religieuze inventaris. De man klemde zich vast aan een van de poten van het dier, op zoek naar houvast in zijn emotionele verwarring. 

De olifant raakte geïrriteerd en trapte de man dood. Wreed of barmhartig? God weet het.