Preek in het teken van vrede 30-03-2004 Bekijk de volledige preek Lees ook: de volledige tekst van de preek De preek van de uitvaartdienst voor prinses Juliana stond in het teken van vrede. Daarmee gaf de remonstrantse predikante W.Hudig-Semeijns de Vries van Doesburgh gehoor aan de wens van de prinses zelf voor haar afscheidsdienst. Juliana wilde dat haar afscheid zou gaan over vrede tussen mensen, rassen en volken. Ook wilde ze de boodschap dat mensen niet bang moeten zijn voor de dood in haar dienst, zei Hudig. De predikante begon haar preek met een portret van Juliana als iemand die bijzonder was door haar streven om gewoon te zijn. Een prinses die in de eenzaamheid als enig kind en troonopvolgster een eigen kracht ontwikkelde, een eigen visie en een eigen waarachtigheid. Iemand die haar opdracht als koningin zeer serieus nam. Ze vormde altijd haar eigen mening, die zo sterk kon zijn dat ze zich nauwelijks kon voorstellen dat anderen er anders over dachten. In het bijzonder ging Hudig in op de eigen spirituele overtuiging van prinses Juliana. Haar geloof werd niet ingegeven door kerkelijke dogma's of wetten. Juliana had verdraagzaamheid hoog in het vaandel, en combineerde haar christelijke opvoeding met oosterse, mystieke wijsheid die zij van haar vader, prins Hendrik had meegekregen. Ook had zij belangstelling voor de joodse traditie en het islamitisch soefisme. Via haar dochters kwam ze bovendien in aanraking met moderne spirituele stromingen. Juliana ging het liefst naar verschillende kerkgenootschappen. Hudig legde uit dat toen Juliana bij het katholieke huwelijk van haar kleinzoon ter communie ging, dit geen gril was van een excentrieke oude dame. Juliana was ervan overtuigd dat vele wegen leiden naar de ene God, aldus de predikante, "of zoals Jezus dichterlijk sprak: het huis van mijn Vader heeft vele woningen." Vrede Het centrale thema van de preek was vrede. Een begrip dat prinses Juliana in vele kerstboodschappen heeft behandeld. Hudig verwerkte zinsneden uit haar kerstredes in de preek. Juliana leerde de waarde van vrede tijdens de Tweede Wereldoorlog kennen. Zij zag het werken aan vrede als haar belangrijkste taak. "Vrede is geen asiel voor gemakzuchtigen. Vrede is de allerhoogste strijd", citeerde Hudig de prinses. Het bijbelse woord vrede kent drie betekenissen. Allereerst de afwezigheid van oorlog. Daarnaast een toestand van heil, van welzijn. Zoals de Griekse godin van de vrede Irene, ook de godin is van welvaart, gezondheid en geluk. Daarnaast is ware vrede alleen mogelijk in combinatie met sociale gerechtigheid, minder verschil tussen arm en rijk, rechtvaardigheid en zorg voor je naaste, beschreef Hudig. Tussen het werken aan vrede en het bereiken ervan zit spanning. Prinses Juliana besefte dat elke inzet voor het goede eeuwigheidswaarde heeft, ook al is de uitkomst soms anders dan verwacht. Dit vertrouwen stelde haar in staat tegenslagen te aanvaarden. Het tweede thema was vrij zijn van angst. Juliana geloofde dat er na de dood een nieuw, ander leven is. Een eeuwig nieuw begin. Daarom vreesde zij de dood niet, aldus Hudig. De predikante omschreef het leven van Juliana als zwaar, maar vol, waardevol en intens. "Zij is in vrede gestorven. Moge haar krachtige, optimistische vertrouwen een voorbeeld zijn voor ons allen. En moge deze door haar volk zo geliefde en op handen gedragen vrouw rusten in vrede. Amen."