Uw browser ondersteunt geen JavaScript. Hierdoor kunnen wij helaas geen optimale werking van de site garanderen.
   
 
 
 NOS Os2004 - Rubrieken - De Kenner  

De Kenner
Geen servicedruk, geen pass, geen kwartfinale

23 augustus 2004
Richard Schuil

door Studio Sport-redacteur Maarten Tip

Laten we het goud van Atlanta´96 maar koesteren, en ook aan het zilver van Barcelona´92 mogen we nog met een warm gevoel aan terug blijven denken. Dat niveau zal Nederland niet meer halen. Voorlopig niet tenminste… 

Nederland heeft geen supertoppers meer die het verschil kunnen maken, geen spelverdeler die zijn opdrachten tot in de puntjes kan uitvoeren en ook nog eens verassend kan spelen en ook geen cavalerie aan servicekanonnen die een tegenstander volledig lam kan leggen. Talenten zijn er wel, maar een nieuw team is er nog lang niet. Dat is een conclusie die je kunt trekken na het teleurstellende olympische toernooi van Oranje. Sterker nog, van dit team nemen een paar toppers (Schuil, Görtzen) zelfs afscheid. Nederland is voorlopig dus een paar maatjes te klein voor de internationale top. 

Sensatie
Het olympisch toernooi begon nog zo goed voor Nederland. Rusland werd met 3-2 verslagen, een sensatie. Maar in die wedstrijd was eigenlijk ook al duidelijk dat Oranje het later wel eens moeilijk zou kunnen krijgen. Er werd namelijk niet eens zo goed gespeeld. Bij vlagen was het magisch, maar er was geen constant niveau. Rusland werd verslagen omdat Nederland zich tot in de puntjes had voorbereid op dit duel. 

Sinds de kwalificatie in mei, was dit duel tegen Rusland het doel. Er was een tactisch plan om de Russen te ontregelen, er was een idee om de sterke aanval van de Russen te neutraliseren en het ijzersterke blok te omzeilen. En Rusland had nog geen topvorm. Dus 3-2, een mooi begin. Maar twee dagen later was het volgende duel er al weer en nu had Nederland maar twee dagen om zich voor te bereiden, in tegenstelling tot de bijna drie maanden in het geval van Rusland. 

Natuurlijk was er wel het één en ander bekend over de Amerikanen, maar het gevoel was er niet. Nederland kon het spel van de Amerikanen niet ontregelen en op eigen kracht en kwaliteit komt de ploeg van bondscoach Bert Goedkoop te kort. Passend liep het niet, de servicedruk was ver te zoeken en Oranje werd met 3-0 de zaal uitgetikt. Tegen Brazilië was er nog een opleving van ongeveer één set, maar dat was het dan…

Nieuwe mensen
En nu? Bert Goedkoop mag met een hoop nieuwe mensen aan de slag. Görtzen en Schuil stoppen. En ook Mike van de Goor en Albert Cristina (die er nu al als een soort noodgreep bij was gehaald) zullen er over vier jaar niet meer bij zijn, net als Marko Klok. Van de echte toppers in het team blijft dus alleen Reinder Nummerdor over, hoewel hij ook een tijd rust gaat nemen en misschien kiest hij dan wel voor iets anders op weg naar de volgende Spelen (beachvolleybal). 

Het wordt dus tijd voor een nieuwe generatie, de generatie van Nico Freriks,  Roel Bontje, Robert Horstink en Kay van Dijk. Maar die hebben nog lang niet het niveau van olympisch goud. Rob Bontje heeft in de laatste twee jaar een fantastische ontwikkeling doorgemaakt, maar is nog niet aan de top. Hij zal verder moeten groeien in de Italiaanse competitie. Robert Horstink leek even buiten de boot te vallen, maar krijgt nu een mooie kans bij de Belgische topclub Maaseik en Kay van Dijk loopt nog een paar stappen achter Bontje en Horstink aan. Hij sloeg Zwolle naar de finale van de playoffs in de eredivisie in het afgelopen seizoen, maar internationaal telt dat natuurlijk niet. En spelverdeler Nico Freriks zal ook meer wedstrijden op topniveau moeten spelen om ooit in de buurt te komen van de legendarische Peter Blangé en of dat in de Nederlandse competitie kan…? 

Bankrasmodel
Een Bankrasmodel, ooit de basis voor de Nederlandse volleybalsuccessen, zal nu niet meer werken. Spelers moeten in grote competities spelen, moeten week in week uit tegen grote tegenstanders staan. Maar de gedachte van toen heb je wel weer nodig om tot successen te komen; als kleintje iets groots willen bereiken. Keihard werken en leren wat winnen is. Opnieuw beginnen dus.

De gouden medaille van Atlanta is een mooie herinnering, die koesteren we, maar heeft niets met de toekomst te maken. Oranje begint weer op nul, een nieuwe toekomst. We zijn weer een kleintje dat iets groots wil bereiken.


 







 < Overzicht

 
ga naar www.nos.nl
NOS Os2004 - Rubrieken - De Kenner
NOS Os2004 - Rubrieken - De Kenner