Oud-wielrenner Wim van Est overleden 01-05-2003 Verslag NOS-Journaal   Op 80-jarige leeftijd is oud-wielrenner Wim van Est in een ziekenhuis in Roosendaal overleden. De renner maakt in 1951 naam als eerste Nederlandse drager van de gele trui in de Tour de France. Legendarisch wordt hij wanneer hij op 17 juli - een dag na het veroveren van de leiderstrui - op de Col d'Aubisque in een zeventig meter diep ravijn valt en er op eigen kracht levend uitklimt. Op 25 maart 1923 wordt Van Est in het het West-Brabantse dorp Fijnaart geboren. Nadat hij naar Sint Willebrord is verhuisd, verdient hij de kost met het smokkelen van tabak. Op zijn fiets troeft hij al menig veldwachter af. Totdat hij toch een keer wordt gepakt met vijftig kilo op de bagagedrager en een half jaar de cel in moet. De dwangarbeider van de weg, zoals Van Est zichzelf noemde, is als smokkelaar al snel op de fiets en valt ook direct op in zijn allereerste koers. Uitgedaagd door de renners van Willebrord Wil Vooruit (WVV) wint hij een wedstrijd, waar 100 gulden valt te verdienen. Ex-prof Marinus Valentijn is toeschouwer bij de race en ziet in Van Est een groot talent. Op advies van Valentijn gaat de coureur trainen. Van smokkelaar naar wielerlegende Vanaf dat moment is Van Est geen kleine crimineel meer, maar ontwikkelt hij zich tot een groot renner. Op 23-jarige leeftijd maakt hij zijn debuut als amateur in de Ronde van Zuid-Bevenland. In 1949 tekent hij zijn eerste profcontract bij de Joco-ploeg. In datzelfde jaar wint 'de locomotief' de vijfde etappe van de Ronde van Nederland. Het is het begin van een vijftien jaar durende profcarrière, waarin hij grote successen boekt. In 1950 schrijft Van Est de monsterklassieker over 600 kilometer Bordeaux-Parijs op zijn naam, een kunstje dat hij in 1952 en in zijn nadagen - elf jaar later - nog tweemaal flikt. Een vierde zege heeft hij naar eigen zeggen zelfs op zijn palmares kunnen bijschrijven in 1953, ware het niet dat hij de winst verkocht aan Ferdi Kübler voor 10.000 Zwitserse francs. "Een boel geld", gaf hij als verklaring. Overigens wordt aan dit verhaal nu nog getwijfeld. Als lid van de Garin-ploeg wordt Van Est in 1951 samen met dorpsgenoot Wout Wagtmans door Kees Pellenaars geselecteerd voor de Tour de France. Tot aan de elfde etappe rijdt hij vrij anoniem mee en verliest 'IJzeren Willem' een kwartier op de gele trui. De dood voor ogen In de twaalfde rit tussen Agen en Dax doet hij 'het onmogelijke' door de achterstand in één keer weg te werken en beleeft hij zijn 'finest moment'. Hij krijgt met een groep de zegen van het peloton en loopt negentien minuten uit. In de straten van Agen grijpt Van Est niet alleen de etappezege, maar neemt hij ook de leiding in het algemeen klassement over. Als eerste Nederlander kan hij het felbegeerde 'maillot jaune' om de schouders draperen. Gemotiveerd kondigt de Brabander aan de trui de volgende dag tot de laatste snik te zullen verdedigen in de etappe van Dax naar Tarbes. In de afdaling van Col d'Aubisque springt hij achter de ontsnapte Magni aan. Twee kilometer na de top gaat het mis. Van Est krijgt naar eigen zeggen een lekke band, verliest de macht over het stuur en landt zeventig meter lager. Wonder boven wonder klautert hij met behulp van aan elkaar gebonden binnenbanden vrijwel ongeschonden weer naar boven. "Ik zag de dood voor ogen", was zijn commentaar. Zijn trui is hij kwijt, maar zijn naam wordt met gouden letters bijgeschreven in de wielerannalen. Legende Nederland leeft met 'de beer van 't Heike' mee. Het horlogemerk Pontiac springt hier handig op in en strikt Van Est voor een reclame. "Mijn hart stond even stil, maar mijn Pontiac liep", is de reclameleus waarmee de horlogemaker inspeelt op het ontstane sentiment. Daarmee is - in een tijdperk waarin de reclame nog in de kinderschoenen stond - de eerste reclamehit een feit. De heldenstatus van Van Est neemt hierna ongekende vormen aan. Op de erelijst van de coureur prijken de Ronde van Vlaanderen, drie Touretappes en één rit in de Giro d'Italia. Zijn naam zal echter voor altijd verbonden zijn aan die ene memorabele dag in de Ronde van Frankrijk. Juist een van de slechtste dagen uit zijn carrière heeft hem groot gemaakt. Vijftig jaar na dato, in 2001, wordt de legendarische valpartij herdacht. Van Est komt samen met zijn vrienden en oud-collega's op de flanken van de Aubisque. Bij die gelegenheid wordt een plaquette onthuld met de afbeelding van Van Est daarop om er voor te zorgen dat de wonderlijke geschiedenis van 17 juli 1951 nooit vergeten zal worden. Hoofdpunten pagina Overzicht sport

Wielrennen 2003 Algemeen UCI-ranglijst Kalender eendags-wedstrijden Kalender ritten- koersen Ploegen 2003 Achtergrondverhalen Wereldbeker Wereldbekerstand Overzicht winnaars WB-wedstrijden Seizoen 2002 Winnaars eendags-wedstrijden 2002 Winnaars ritten- koersen 2002