Eritrea, 19 februari

Vliegend personeel van de Luchtmacht: 'Vliegen onder deze Afrikaanse omstandigheden is niet te vergelijken met wat we in Nederland gewend zijn.'

Op een willekeurige werkdag van een aircrew (helikopterbemanning) in de Hoorn van Afrika, staan er vier vluchten, van elk ongeveer twee uur vliegtijd, op het programma. Drie vluchten gaan langs alle compagnieslocaties om daar wisselingen van personeel te verzorgen en verse voeding en water te brengen. Verder wordt er een avondvlucht uitgevoerd om geoefend te blijven.

De Chinook CH-47D helikopters vliegen van het vliegveldje dat de Nederlandse genisten hebben aangelegd op de Logistieke basis van het Nederlands-Canadese bataljon. De eerste vlucht vertrekt ‘s ochtends om half acht. Om op tijd bij het toestel aanwezig te zijn, ontbijt de crew al om zes uur. Voor elke vlucht moet worden gecontroleerd of de helikopter gereed is om de geplande opdrachten uit te voeren.

Het toestel wordt beladen en de zitplaatsen worden in gereedheid gebracht om passagiers te vervoeren. Daarna wordt er een crewbriefing gehouden om te zorgen dat iedereen in de crew (bemanning van de helikopter) op de hoogte is van wat er die dag gedaan wordt. Er worden bijzonderheden gevraagd van de Inlichtingenofficier en de Meteo-officier geeft de weersvooruitzichten die van invloed zouden kunnen zijn op de vlucht.

Het vliegen onder deze Afrikaanse omstandigheden is niet te vergelijken met dat wat we in Nederland gewend zijn. Allereerst de hoogte. We verblijven hier op zo’n 2200 meter hoogte, vergelijkbaar met de hoger gelegen wintersportgebieden. Daarnaast is het hier ook een stuk warmer. Vooral in Bada, een marinierslocatie in de Danakil depressie loopt de temperatuur hoog op.

De Danakil depressie, een grote zoutvlakte ruim onder zeeniveau, is de plek waar de hoogste temperaturen ter wereld worden gemeten. Tijdens het vliegen overbruggen we dan ook grote hoogte- en temperatuurverschillen. Tussen de vluchten door wordt de helikopter weer van nieuwe brandstof voorzien, wordt hij nagekeken, eventueel opnieuw beladen en krijgt de crew (soms) de gelegenheid om een hapje te eten.

Tijdens de tweede vlucht van half twaalf tot half twee wordt volstaan met een gevechtsrantsoen of een lunchpakket. Na de afwikkeling van de derde vlucht tussen drie en vijf uur is er tijd voor het avondeten maar daarna moet de crew vaak weer terug naar de helikopter om te assisteren bij het onderhoud door het technisch personeel. Als er in een omgeving is gevlogen waar veel zout in de lucht zit, bijvoorbeeld boven zee of bij Bada, moeten de motoren worden gespoeld om corrosie tegen te gaan. En daarna draaien de vliegers de motoren weer droog.

De laatste vlucht van half acht tot half tien kan met recht als nachtvlucht worden aangemerkt: om half zeven is het pikdonker. Deze vlucht wordt uitgevoerd door de crew die zes nachten daarna niet vliegt omdat zij dan stand-by staan voor een mogelijke Medevac, een medische evacuatie. Een van de taken van het Helikopterdetachement is namelijk het transport van patiënten van hun locatie naar het veldhospitaal op de logistieke basis te Dekemhare. In de periode dat het Helikopterdetachement in Ethiopië en Eritrea is, zijn al vijf van dit soort vluchten uitgevoerd.

Sectie Operatiën (S3 Air, vluchtplanner) van het Helikopterdetachement van de Koninklijke Luchtmacht