| E-mails uit Eritrea |
|
Eritrea, 15 januari Luitenant-kolonel Hans Ruiter van de Genie van de Koninklijke Landmacht is voor een periode van ruim twee maanden geplaatst bij het Nederlands Contingentscommando. Hij is Liaisonofficier voor het Geniedetachement, dat het Nederlands-Canadese Bataljon (NECBAT) helpt bij het opbouwen van de tentenkampen die de eenheid komende zes maanden onderdak moeten bieden. Hans Ruiter: 'De mariniers zijn al bezig met het aanleggen van tuintjes met cactussen.'  Afgelopen
week hebben we een bezoek gebracht aan de Mereb-bridge. Deze brug
loopt over de rivier de Mereb, die in dit gebied de grens vormt tussen
Eritrea en Ethiopië. De brug is gedeeltelijk vernield en kan
niet meer worden gebruikt. Deze ligt op de route van Adi-Quala naar
Rama. Dit is de tweede grensovergang in onze sector. Op aandringen
van de Force Commander is besloten een tweede corridor te openen.Deze corridor werd een paar dagen geleden met gepast ceremonieel geopend door de plaatsvervangend bataljonscommandant en een aantal VN-waarnemers. Doordat men nog geen gebruik kon maken van de brug, was de route iets verlegd. Men moest gebruik maken van een doorwaadbare plaats door de drooggevallen rivierbedding. Na het ontbijt vertrok ik met een paar collega's naar dit voor ons nog onbekende gebied. Onderweg komen wij langs de compound van de A-cie in Adi-Quala, waar we ons moeten aanmelden. Hier stoppen we voor een koffiepauze. Op de compound maak ik even een praatje met de chef-kok, die erg in zijn nopjes is met het 'Laarhuis'. De baas van de genisten ter plaatse, sergeant eerste klasse Laarhuis van de Genie, heeft voor de keuken een houten huis ontworpen en gemaakt. De chef-kok is hier erg blij mee. Zo is het leuk om te constateren dat elke genist op iedere compound zijn eigen inbreng heeft. Toen wij weer vertrokken werd het al aardig druk op de compound. De lokale gemeenschap van Adi Quala had het plan opgevat om voor de aanwezige militairen een lunch te verzorgen, hetgeen door iedereen op prijs werd gesteld. Na een rit van vijftig minuten door een schitterend landschap - het leek af en toe net of ik door een kijkdoos zat te kijken (ervaring heeft echter geleerd dat je dit niet meer terugziet op een foto, dus heb ik het maar op mijn eigen vaste schijf opgeslagen) - arriveerden wij via een met onkruid bezaaide weg in het grensgebied. Ook hier is het dorpje vlakbij de grens geheel verwoest en waren er alleen maar militairen uit Eritrea aanwezig. Zowel aan Eritrese als aan Ethiopische zijde van de rivier is door de mariniers een checkpoint ingericht. Als je de grens wil oversteken, dien je dat nu nog twaalf uur van tevoren aan te melden. Ter plekke werden wij door de pelotonscommandant rondgeleid. De mariniers hebben zich gevestigd in een aantal klaslokalen aan Ethiopische zijde. Het dorpje aan Eritrese zijde was ook geheel vernield, alleen de klaslokalen zijn onbeschadigd gebleven. Vanaf de rivier zie je precies waar de soldaten uit Eritrea en Ethiopië zich bevinden en is het voor de rest ontzettend stil, zowel qua bewegingen als qua geluid. Tevens viel het op dat het hier op zo'n 1200 meter hoogte een stuk warmer was dan bij ons. Twee dagen later heb ik samen met Majoor Ed Caelen, commandant van het geniedetachement, een bezoek gebracht aan Adigrat. Onderweg konden we weer genieten van het landschap en heb ik een aantal foto's gemaakt. Tijdens ons rondje over het kamp viel het op dat ook hier de werkzaamheden voor de genisten bijna zijn afgerond. De mariniers zijn al bezig met het aanleggen van tuintjes met cactussen! Zoals al gezegd, had elke leidinggevende genist op elke compound zijn eigen inbreng: hier hebben ze bijvoorbeeld om de keukenwagen weer een huis gemetseld van steen. Goedkoper, maar veel arbeidsintensiever. Op deze compound besteden ze de was niet uit, maar in zoals dat zo mooi heet. Er is een speciale wasplaats gemaakt, waar een aantal vrouwen uit het dorp allemaal bij een teil staan en de kleding aan elkaar doorgeven. Tot slot viel het ons op dat elke straat van tenten hier een naam heeft. Bij de tenten van de genisten was de straat gedoopt tot "januariweg 20". Het Geniedetachement zal op 20 januari de locatie verlaten en op 26 januari naar Nederland vertrekken. Luitenant-kolonel Hans Ruiter |
Hoofdpunten
pagina
Overzicht dossiers |
