Eritrea, 17 april

Luitenant ter zee, Gerrit van de Haar: 'Uit gesprekken met nogal wat collega's bleek mij dat de armoede die men hier ontmoet diepe indruk maakt.'

Gisteravond kregen we voor het eerst te maken met een tropische regenbui. Het water kwam in bakken uit de hemel. Vanmorgen leek het wel of de cactussen waren gegroeid. In ieder geval was het vanmorgen minder stoffig. Heel anders dan in het begin van de missie, toen het 's avonds koud was. Korte broeken en t-shirts werden aan het einde van de middag vervangen door de lange broek en trui. Inmiddels is de temperatuur ook 's avonds prima. Het is aangenaam toeven en we bereiden ons voor op wat ook wel de kleine regentijd wordt genoemd.

Het Field Dressing Station wordt bemand door ruim 45 personen. Onder hen bevinden zich ook Canadese collega's. Er is een chirurgisch team en een opnamecapaciteit van twaalf bedden die zonodig kan worden uitgebreid. Er zijn drie artsen die functioneren als huisarts. Ook voorziet het hospitaal in tandheelkundige zorg. Naast de bedrijfsmaatschappelijk werker is er tevens een psycholoog beschikbaar. De zorg staat 24 uur ter beschikking van het personeel.

De andere locaties hebben een kleine medische eenheid ter beschikking. Deze bestaat uit een arts, twee verplegers en ondersteunend personeel, zoals chauffeurs. Tot op heden is het relatief rustig gebleven want er zijn slechts enkele operaties uitgevoerd. Daarnaast wordt met regelmaat gebruik gemaakt van het dagelijkse verbanduurtje.

Uit gesprekken met nogal wat collega's bleek mij dat de armoede die men hier ontmoet diepe indruk maakt. Ze willen iets doen, iets concreets. Toen het thuisfrontcomité voorstelde een geldinzameling te houden voor goede doelen, hebben we in Dekemhare gezocht naar mogelijke opties. Uiteindelijk viel de keus op een internaat, de "Revolution Boarding School".

Sinds 1994 huisvest het internaat kinderen van 12 t/m 18 jaar. Zij komen uit regio’s waar geen voortgezet onderwijs voorhanden is. Bovendien biedt het internaat onderdak aan weeskinderen wiens ouders tijdens de oorlogen zijn gesneuveld. Op dit moment verblijven er 1275 jongens en meisjes, waarvan 20 procent wees. Zij bezoeken de in Dekemhare aanwezige "secondary school".

Op het uitgestrekte complex is een bibliotheek, maar het aantal leesboeken is beperkt. De behoefte werd duidelijk. Een grote zaal, spaarzaam verlicht, lange rijen schappen met slechts enkele studieboeken. De leesboeken ontbreken. De boeken zullen lokaal worden aangekocht met het in Nederland ingezamelde geld.

Bovendien bleek dat er behoefte bestaat aan sportfaciliteiten en sportartikelen. We hebben voorgesteld een deel van het terrein te egaliseren voor een voetbalveld en een volleybal- en basketbalveld. Enkele shovelchauffeurs van de Landmacht zullen deze klus ter hand nemen.

Verder bleek dat het sanitair te wensen overlaat. Een aantal mariniers zal in de komende weken enkele meters aan waterleiding aanleggen. Kranen zullen worden vernieuwd of geplaatst. Wat solderen en zagen, dat moet lukken.

Met de medische voorzieningen is het mager gesteld. De internaatskliniek, nou ja kliniek, zaaltje, heeft 35 tot 50 opnames op dagbasis. Dit aantal varieert al naar gelang de tijd van het jaar. Met name de kinderen afkomstig uit de warmere gebieden (gemiddelde temperatuur 50 graden Celsius) hebben de eerste maanden van het jaar veel last van griep. Ze zijn de kou van Dekemhare niet gewend. Een jonge dame, niet opgeleid maar zeer ervaren geworden aan het front, doet de medische zorg.

Medicijnen, voor zover aanwezig, staan op de grond verpakt in dozen. De timmerman van de luchtmacht zal enkele meters stellingen maken. De vloer krijgt een betonverfje. Ook zullen we een spreekkamer inrichten, compleet met onderzoekstafel en lamp. We zijn druk doende een aantal bedden te regelen.

Al met al een hele maar dankbare klus. Het maakt ook deel uit van onze missie. De contacten met de bevolking zijn belangrijk en krijgen op deze manier nog meer inhoud.

Luitenant ter zee Gerrit van de Haar