|
Eritrea: feiten en cijfers
|
|
Eritrea maakte van 1952 tot 1993 deel
uit van het grote buurland Ethiopië, waarmee het de afgelopen twee
jaar oorlog heeft gevoerd.
Oppervlakte
Het land in de Hoorn van Afrika is ongeveer vier keer zo groot
als Nederland.
Bevolking
De bijna vier miljoen inwoners zijn in negen bevolkingsgroepen
verdeeld.
Religie
Rond vijftig procent koptische christenen en vijftig procent
moslims.
Taal
Arabisch is naast het lokale Tigrinya nog steeds de officiële
taal. In de hoofdstad Asmara wordt veel Italiaans gesproken.
Geschiedenis
Arabieren, Ottomanen, Egyptenaren, Tigrayers en Ethiopiërs betwisten
elkaar al eeuwen het gebied met zijn duizend kilometer kust. Eind
negentiende eeuw werd het een Italiaanse kolonie. Rome wilde vanuit
Eritrea Ethiopië veroveren, maar leed in 1896 een smadelijke nederlaag.
Pas in 1935 kon de oorlogsmachine van Mussolini de Ethiopiërs verslaan.
Toen de Geallieerden de Italianen in 1941 uit Oost-Afrika verjoegen,
werd het land een Brits mandaatgebied. Het kwam via de Verenigde Naties
in 1952 onder bestuur van de Ethiopische keizer Haile Selassie. Dat
gebeurde met instemming van veel Eritreërs die meenden dat ze autonomie
kregen. Dat viel echter tegen en de keizer annexeerde Eritrea in 1962.
Dat liep uit op een allesverwoestende oorlog die pas in 1991 in het
voordeel van de separatisten werd beslecht. In 1993 werd Eritrea onafhankelijk.
Politiek
Eritrea is een autoritair geleide 'presidentiële' republiek, onder
de voormalige guerrillaleider Isaias Afeworki van het Volksbevrijdingsfront
van Eritrea (EPLF). Afeworki houdt zowel de economie als de politiek
stevig in eigen handen. Zijn gemilitariseerde onderdanen hebben zich
ondanks de armoede sinds de onafhankelijkheid al in verschillende
militaire avonturen gestort. Het land heeft actief deelgenomen aan
de strijd tegen het fundamentalistische regime in Sudan en heeft in
1995 troepen Djibouti ingestuurd om territoriale claims kracht bij
te zetten. In hetzelfde jaar bezetten Eritrese troepen de Hanish-eilandjes
in de Rode Zee die tot die tijd als Jemenitisch werden beschouwd.
Het Permanente Hof van Arbitrage in Den Haag heeft inmiddels bepaald
dat Eritrea een deel van de strategisch gelegen eilanden moet teruggeven
aan Jemen.
Economie
De dertig jaren van geweld en oorlog hebben Eritrea verwoest. De belangrijkste
bron van inkomsten, de landbouw, is door te weinig neerslag bijzonder
onzeker. Toen Asmara eind 1998 een eigen munt invoerde, de nafka,
leidde dat tot de eerste openlijke ruzies tussen het regime in Asmara
en dat in Addis Abeba. |
|
|