|
Den Bakker ziet weer zonnestraaltjes schijnen |
|
Verslag
NOS Sportjournaal over vertrek herenprofploeg naar Hamilton
"Ik
heb geen einddatum voor mijn carrière in mijn hoofd, want ik
heb weer zoveel plezier in het fietsen." Maarten den Bakker is
van ver gekomen, maar heeft zich naar het hoogste plan teruggevochten.
Na een afwezigheid van een jaar is hij weer op zijn oude niveau. Als
beloning riep bondscoach Gerrie Knetemann hem op voor de WK in Hamilton.
Het was voor Erik Dekker en Maarten den Bakker een bijzonder gevoel.
Beide steunpilaren van de Rabobank-ploeg bekenden aan elkaar zenuwachtig
te zijn voor Parijs-Tours. Als jonge honden stonden ze te trappelen
om zich uit de naad te mogen rijden voor de ploeg.
Het kriebelde ouderwets bij de kamergenoten. Niet voor niets, want
beiden zijn begonnen aan hun tweede wielerleven na een jaar vol leed.
Dekker sukkelde lange tijd met zijn knie, Den Bakker viel in het seizoen
2002 in een diep zwart gat. Een zware depressie dreigde een abrupt
einde te maken aan zijn carrière.
Zwarte bladzijde
Hij
liet zich er echter niet onder krijgen en overwon de psychische problemen.
Begin dit seizoen maakte hij zijn rentree. Hij heeft deze zwarte bladzijde
in zijn leven omgeslagen en wil er dan ook weinig meer over kwijt.
"Het was een moeilijke periode. Ik heb geen zin om daarover te
praten. Ik ben met het WK bezig", klinkt het resoluut, maar niet
zonder emotie.
Het is niet voor niets dat Dekker en Den Bakker elkaar opzoeken in
deze dagen. "Dekker heeft vorig jaar regelmatig contact met me
opgenomen. Je probeert elkaar te motiveren en te stimuleren. Je moet
het meeste zelf doen, maar het scheelt wel. Zeker als je ziet dat
er weer zonnestraaltjes komen."
En die zonnige kant van het leven ziet de 34-jarige Den Bakker weer.
Hij heeft zijn contract bij Rabo niet lang geleden met een jaar verlengd
en kan zich dan ook met recht op de toekomst richten. Een sleutelbeenbreuk
halverwege september schakelde hem tien dagen uit, maar kon de coureur
niet uit zijn herwonnen evenwicht brengen.
"Het
fietsen gaat weer heel goed. Ik ben tevreden over dit seizoen, zeker
gezien het feit dat ik er een jaar heb uitgelegen. De eerste twee
maanden waren wel moeilijk, maar vanaf april is het goed gaan lopen.
Ik heb momenten gehad dat ik me weer ouderwets voelde. Het is een
overwinning dat ik weer tussen de wielen zit", vertelt de uit
Heenvliet afkomstige renner.
Vrije rol
Ter bevestiging van zijn comeback veroverde hij in augustus de Nederlandse
tijdrit-titel. "Ik wist zelf dat ik al drie maanden goed aan
het draaien was. Maar het was wel een bevestiging dat het goed zat,
want ik versloeg gerenommeerde tijdrijders als Bart Voskamp en Servais
Knaven. Door die titel is dat de de buitenwereld ook duidelijk geworden."
Vol zelfvertrouwen vertrok hij dinsdag dan ook naar Canada. "Ik
ben nu goed aan het rijden. Ik heb het rondje niet gezien, maar het
schijnt een lastige, slopende omloop te zijn. Dat ligt me vrij goed.
De laatste keer dat ik op de WK goed gereden heb was in Verona (1999).
Dat was een vergelijkbaar parcours."
"We hebben er nog niet definitief met Knetemann over gesproken,
maar ik neem aan dat ik samen met Gerben Löwik een vrije rol
krijg. Ik denk dat Michael Boogerd voor een podiumplaats kan gaan,
maar het is niet zo dat ik me vanaf het begin van de wedstrijd met
hem ga bemoeien. Dat doen andere renners. Ik ga proberen met een groepje
weg te raken. Ik moet zorgen dat ik er in de finale nog bij ben en
dan zal ik Boogerd zeker helpen waar ik kan, want we moeten wel als
een team rijden."
In
Hamilton krijgt hij ook weer gezelschap van zijn oude strijdmakker
Dekker, die na Parijs-Tours op gezag van Knetemann besloot ook de
oversteek naar Canada te maken. Den Bakker zelf heeft bij deze beslissing
ook een rol gespeeld. "Ik heb hem gemotiveerd voor de WK. Hij
voelde het zelf ook wel, maar ik heb hem goed ingepeperd dat hij goed
genoeg was." |
|
|