De Britse wielrenner David Millar heeft zijn doel verwezenlijkt: wereldkampioen tijdrijden worden. In Hamilton was de 26-jarige favoriet een klasse apart. Michael Rogers en Uwe Peschel die het zilver en brons verdeelden, hadden bijna 1,5 minuut meer nodig voor hun 41,6 kilometer. Nederlanders kwamen er niet aan de start in Canada.

Met zijn superieure demonstratie hardfietsen haalde de op Malta geboren en in Hongkong getogen coureur al snel de spanning uit de wedstrijd. Hij kreeg de bevestiging van wat hij al had gedacht bij de eerste verkenning van het parcours: het was hem op het lijf geschreven. "Lastig en geschikt voor technisch sterke rijders", had hij na de inspectie geconcludeerd.

Toch was er de afgelopen dagen onzekerheid geslopen in het sterke lijf van de erkende topper onder de tijdrijders, van wie Lance Armstrong, Jan Ullrich en titelhouder Santiago Botero overigens op het appèl ontbraken. "Al dat wachten... Iedereen verwachtte dat ik zou winnen. Ik werd doodsbang. Maar godzijdank is het gelukt. Die regenboogtrui wilde ik al zolang. Ik heb er hard voor gewerkt. Ik ben er erg gelukkig mee. Ik denk ook dat ik 'm verdien. Ik ben de meest regematige tijdrijder ter wereld."

Dat bleek even niet tijdens de proloog van de afgelopen Tour de France, zijn eerste grote doel van het seizoen. Met de dagzege en dus de eerste gele trui in zicht kreeg de Cofidis-renner, die vooraf aan zijn fiets had zitten prutsen, te kampen met een technisch mankement. Op de streep kwam hij een fractie van een seconde te kort op ritwinnaar Bradley McGee.

Later volgde enige genoegdoening toen hij de laatste lange tijdrit rond Nantes op zijn naam schreef. De Vuelta a España benutte hij vervolgens om zich in vorm te rijden voor het WK tijdrijden. Hij won er een etappe, maar niet door zijn specialiteit uit te spelen. Millar bracht een bergrit op zijn naam, terwijl de ontluikende Isidro Nozal hem twee keer aftroefde in een tijdrit.

In Hamilton waren de krachtsverhoudingen echter weer als vanouds, al had dat lange wachten op 'zijn' dag bijna zijn zelfvertrouwen ondermijnd. "Vanochtend voelde ik mij tijdens de training voor het eerst sinds tien dagen echt goed op de fiets. Daarom was ik ook zo blij. Ik had het goede gevoel weer."

In de schaduw van de niet te stuiten kampioen, die onmiddellijk de Olympische Spelen van volgend jaar tot volgend hoofddoel bombardeerde - "Ik had allang in mijn hoofd zitten dat ik daar als wereldkampioen aan de start wilde komen" -, ontspon zich een interessant gevecht om de overige medailles.

Michael Rich, al twee keer goed voor zilver, en Isidro Nozal, toch weer opvallend sterk na de afmattende Ronde van Spanje waar de eindzege hem op de voorlaatste dag ontglipte, vielen net buiten de boot. De plakken gingen naar de verrassende Australiër Michael Rogers en Uwe Peschel uit Duitsland, die - in deze volgorde - binnen een tel van elkaar bleven.

Uitslag tijdrit heren elite (professionals) (41,6 kilometer) 1. David Millar (Groot-Brittannië) 51.17,29 tijd (48,319 km/u) 2. Michael Rogers (Australië) op 1.25,09 3. Uwe Peschel (Duitsland) op 1.25,65 4. Michael Rich (Duitsland) op 1.35,68 5. Isidro Nozal (Spanje) op 1.39,50 6. Dario Frigo (Italië) op 1.51,53 7. Vjatsjeslav Jekimov (Rusland) op 1.58,38 8. Marc Wauters (België) op 2.07,35 9. Michal Hrazdira (Tsjechië) op 2.13,35 10. Bert Roesems (België) op 2.15,80