| Op jacht naar een welkomstgift voor Veronica |
 Hij
heeft het scenario al tot in detail in zijn hoofd geprent. Paolo Bettini
wil de wielerjaargang 2003 op de WK in Hamilton (Canada) afsluiten
zoals hij die in Milaan-Sanremo begon. De regenboogtrui zou de ultieme
beloning vormen voor een vorstelijk seizoen. En een leuk welkomstcadeau
voor Veronica, zijn pas geboren dochter.Paolo Bettini is weliswaar klein (1,69 meter), maar beschikt over een leeuwenhart en dynamiet in de benen. Hij bewees het in het verleden al (vorig jaar won hij de wereldbeker), maar nog nimmer in zo'n extreme mate als dit seizoen. Het peloton wikte, Bettini beschikte. In Milaan-Sanremo, de HEW Cyclassics en de Clasica San Sebastian - drie klassiekers uit de wereldbekercyclus - speelde hij met de concurrentie. En passant veroverde hij ook nog de nationale wegtitel. Drieluik De Italiaan schreef met zijn drie WB-zeges geschiedenis. Nog nooit was het een renner gelukt in één jaar een drieluik te voltooien in die prestigieuze competitie. En het hadden er nog meer kunnen zijn ook, als Bettini in Gent-Wevelgem zijn sleutelbeen niet had gebroken. Daardoor miste hij noodgedwongen de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik, de koers die hij twee keer - bijna achteloos - op zijn naam schreef.  Wielrennen
is een bezigheid die Bettini van huis uit meekreeg. Niet via vader,
maar via zijn broer Sauro. Gianni Bugno inspireerde de kleine krachtpatser
om alles opzij te zetten voor het fietsen. "Hij was altijd mijn
idool", bekent Bettini. "Ik heb enorm veel respect voor
hem. Ik bewonderde Bugno al voordat ik prof werd. Toen ik hem persoonlijk
leerde kennen heeft hij me ook veel nuttige tips gegeven, waar ik
in mijn loopbaan veel aan gehad heb."In 1997 stapte Bettini over naar de profrangen. Aan de hand van de Italiaanse vedette Michele Bartoli, zijn ploegmaat bij MG-Technogym, werd hij wegwijs gemaakt in het métier. Bettini ontpopte zich tot de meesterknecht van Bartoli. Waar de kopman ging, ging zijn trouwe adjudant. Bij Asics en later ook Mapei vierde het duo grote triomfen. Concurrent De verhouding veranderde in 1999, toen Bartoli in de Ronde van Duitsland zwaar ten val kwam en moeite had terug te keren op zijn oude niveau. Bettini - een liefhebber van Andrea Bocelli en Pink Floyd - ontwikkelde zich ondertussen tot een geduchte concurrent. Een jaar later trad 'De Krekel', zoals Bettini's bijnaam luidt, in 'La Doyenne' definitief uit de schaduw van Bartoli. In superieure stijl won hij Luik-Bastenaken-Luik, de moeder aller klassiekers. "Ik houd van die wedstrijd, het is mijn favoriete koers."  Sindsdien
heeft de loopbaan van de coureur uit Cecina (Toscane) een enorme vlucht
genomen. Zijn klasse is onomstreden. Eendagskoersen zijn zijn favoriete
terrein. Klassementen interesseren hem niets. "Ik blijf me op
de eendaagse wedstrijden concentreren. Een podiumplek in de Giro d'Italia
windt me niet echt op."In 2001 greep hij net naast de wereldtitel - die ging naar Oscar Freire - maar de overwinningen regen zich vervolgens aaneen. "Want ik ben een vechter." Bettini heeft echter één nadeel. "Ik kan mij niet verschuilen als ik me goed voel. Ik wil altijd aanvallen, waardoor ik vaak te veel energie verbruik. Maar ik denk niet dat ik die karaktertrek ooit nog kan veranderen. Dat wil ik eigenlijk ook niet eens", verklaart hij.  Op
glooiend terrein kent Bettini dit seizoen zijn gelijke niet. Daarom
staat hij met stip - ook Eddy Merckx heeft zijn geld op hem gezet
- op één genoteerd in het rijtje favorieten voor de
wereldtitel. "Dat is mijn grote doel voor dit seizoen",
licht Bettini toe. En niet alleen uit sportief oogpunt. Hij wil zijn
vrouw Monica en dochter Veronica een passend geboortecadeau geven.
Bettini: "Lijkt me een goed plan." |
Hoofdpunten
pagina
Overzicht
sport |
