|
'Dit WK wordt géén show op een racebaan' |
|
De
telefoon zoemt de laatste dagen onophoudelijk, iedereen wil iets van
hem. Steve Bauer heeft er met het oog op de WK alle begrip voor. De
voormalige Canadese wielerprof - tegenwoordig eigenaar van een reisbureau
- is als adviseur nauw betrokken bij de mondiale titelstrijd in Hamilton.
Volgens hem wordt het één groot feest. "Een echt
WK en geen show op een racebaan, zoals vorig jaar op Zolder."
Het kriebelt de laatste dagen al behoorlijk. De eerste gasten en renners
zijn gearriveerd, de drukte in Hamilton neemt toe. Deze week stond
Charly Mottet, een oude kennis van hem, opeens op de stoep. "Hij
doet iets voor de UCI, we hebben even lekker bijgepraat", lacht
hij. Steve Bauer is blij met alle belangstelling voor hem en de WK
in zijn thuisland. Maar eerst wil hij weten hoe het met de Nederlandse
afvaardiging staat en wie er allemaal zijn geselecteerd. "Is
Michael Boogerd in vorm? En hoe zit het met Erik Dekker? Rijdt hij
op de WK?"
Belangen
Hoewel hij jaren geleden zijn fiets opborg, klopt zijn hart nog altijd
voor het fietsen. Vandaar ook dat de organisatie hem een prominente
rol in de organisatie heeft toebedeeld, zij het niet meer in het uitvoerend
bestuur. "Ik ben vanaf het begin als consultant bij het evenement
betrokken geweest", legt hij uit. "Maar ik ben uit het bestuur
gestapt, omdat ik zelf ook zakelijke belangen heb bij dit WK. En ik
wil elke vorm van belangenverstrengeling vermijden."
Bauer,
de eerste Canadees die ooit de gele trui droeg in de Tour de France,
koestert hoge verwachtingen van de WK. Volgens hem is het rondje van
twaalf kilometer door de binnenstad van Hamilton niet alleen mooi,
maar ook selectief. "Er zitten twee heuvels in het parcours met
honderd meter hoogteverschil en een behoorlijk stijgingspercentage.
Op zich lijkt dat niet zo zwaar, maar als je het 21 keer moet doen
is dat wel zwaar. Het is weliswaar niet te vergelijken met een bergetappe,
maar er moet in totaal toch ruim vier kilometer worden geklommen."
"Het is", stelt Bauer, "een echt parcours en geen racebaan,
zoals vorig jaar op Zolder. Laten we eerlijk zijn, die wedstrijd was
alleen de laatste kilometer interessant. Verder was het toch saai,
of niet? Het wordt dit keer echt geen massasprint. Er zijn volop mogelijkheden
om aan te vallen. Het parcours is technisch niet zo moeilijk, nee.
De afdaling naar de finish, op anderhalve kilometer van de streep,
is wel lastig. Daar gaan de renners met negentig kilometer per uur
naar beneden. Als je op de top een klein verschil hebt gemaakt, dan
is dat voor de achtervolgers amper meer in te halen. Want je gaat
echt recht naar beneden."
Budget
Hamilton, een stad die vooral drijft op de staalindustrie, is volgens
Bauer in de ban van de mondiale titelstrijd. Er worden ook allerlei
culturele festiviteiten rond het hoofdprogramma georganiseerd. "Iedereen
hier staat er achter", verzekert Bauer. "Er is geen tekort
aan budget. De stad en provincie hebben samen bijna twaalf miljoen
Canadese dollars in de WK gestoken. Alleen de bijdrage van andere
sponsoren is wat minder."
Bauer
heeft geen idee hoeveel toeschouwers het parcours bij de wegwedstrijd
voor de profs zullen omzomen. "Kijk, het zullen er waarschijnlijk
geen honderdduizend zijn, zoals in Zolder. De fietscultuur is hier
niet zo sterk als in Europa. Canadezen begrijpen weinig van de sport.
Ik verwacht dat er zo'n 25.000 kaartjes verkocht zullen worden. Als
er 75.000 mensen komen - er zijn ook gedeelten op het parcours waar
je geen kaartje nodig hebt - dan zou dat een geweldig aantal zijn",
stelt Bauer.
"Dit WK geeft Hamilton een geweldige impuls", vervolgt hij.
"Het trekt daardoor de aandacht van de hele wereld, stimuleert
de economie en er zijn ook allerlei schoolprojecten gestart."
Zijn grootste wens heeft echter niets met geld te maken. "Ik
hoop dat er door dit wereldkampioenschap wat meer ijshockeyers op
de fiets stappen. Goede ijshockeyers hebben we hier genoeg, nu nog
wat meer coureurs. Het wordt tijd dat er een opvolger voor mij komt." |
|
|