|
Parijs-Roubaix
is gewonnen door Peter van Petegem. Na 261 kilometer en 26 stoffige
Franse kasseistroken won de Belg de sprint op de wielerbaan van
Roubaix van zijn medevluchters Dario Pieri en Vjatsjeslav Jekimov.
De Lotto-Domo-renner was vorige week zondag ook al de beste in de
Ronde van Vlaanderen.
Het beeld van 'De Hel van het Noorden' was anders dan de afgelopen
jaren als gevolg van het goede weer. In plaats van de gebruikelijke
glij- en glibberpartijen over de modderige kasseistroken hulde het
peloton zich in de 101ste editie in het stof.
Voortgedreven
door de (zuidoosten-) wind in de rug was het tempo gigantisch hoog.
Met gemiddelden van ruim 45 kilometer per uur in de aanvangsuren
werd al vroeg de eerste schifting gemaakt. De gebruikelijke kleine
tragedies speelden zich af op de kasseisectoren. Lekke banden en
valpartijen maakten veel coureurs een illussie armer.
Van
de grote groep (oorspronkelijk 190 man) bleef ruim honderd kilometer
voor de finish al niet meer dan een man of vijftig à zestig
man over. Onder de slachtoffers waren kanshebbers Max van Heeswijk,
Tom Boonen en Franck Vandenbroucke. De laatste hield het voor gezien,
de andere favorieten konden weer aansluiten.
Tafi aarzelt niet
Voor het voortrazende peloton uit was een groep van veertien renners
al na vijftien kilometer weggesprongen. Zij namen een voorsprong
van maximaal 4.25 minuut. Daarachter barstte het toen helemaal los.
Een groepje van vijf renners onder wie Rabo-renner Marc Wauters
ging er vandoor.
Hierdoor hadden alle grote ploegen (o.a. Rabobank, Quick Step-Davitamon,
Lotto-Domo en US Postal) een vertegenwoordiger voorin zitten. Het
aantal achtervolgers groeide naar acht, doordat onderweg eerdere
vluchters werden opgeraapt. De sterke formaties hoefden niet te
rijden omdat ze een mannetje vooruit hadden. Dit leverde aarzeling
in het peloton op.
Eén van de zwaarste kasseistroken Le Fôret d'Arenberg
- het Bos van Wallers - leverde niet de schifting van andere jaren
op, maar maakte wel duidelijk wie zich goed voelde. Andrea Tafi
was een van hen. De Italiaan wenste niet af te wachten en trok na
het Bos stevig van leer. Hij stampte over de kasseistroken en rekende
de tweede groep bijna persoonlijk weer in.
Oud-winnaar
Tafi had het ritme te pakken en zorgde ervoor dat een grote groep
renners op apegapen kwamen te liggen. Samen met Servais Knaven en
even later Raphael Schweda voerde de Team CSC-renner de vorsing.
Enkelen wisten uit de achtergrond terug te komen, onder wie Romans
Vainsteins, Dario Pieri, Wauters en leider in de wereldbeker Peter
van Petegem.
De uitgedunde kopgroep capituleerde onder het geweld van de aanstormende
grote kanonnen ondanks een poging van Ludovic Capelle om het in
zijn eentje verder te volbrengen.Vainsteins sloot als eerste aan,
gevolgd door de rest.
Lekke band 'de Leeuw'
Winnaar van de honderste uitvoering Johan Museeuw reed op dit beslissende
moment lek en zag zijn kansen zo goed als verkeken. De overgebleven
ploegmaten deden er alles aan om 'de Leeuw van Vlaanderen' weer
terug in de voorste gelederen te brengen. Alle inspanningen waren
echter tevergeefs, alleen Daniele Nardello en Max van Heeswijk konden
aansluiten en brachten het aantal koplopers op tien. De groep met
Museeuw volgde op meer dan een minuut.
Rolf Aldag waande zich veilig en opende de finale. Dario Pieri reed
eenvoudig naar de Duitser toe. Het tweetal nam een kleine voorsprong.
Op
een korte kasseistrook ging Pieri alleen, maar verstandig genoeg
wachtte hij op de lange Telekom-renner. Van Heeswijk werd daarachter
weer teruggeslagen door zijn tweede valpartij van de dag.
Zijn US Postal-ploeggenoot Vjatsjeslav Jekimov kwam hierdoor weer
alleen te zitten, maar dat deerde hem niet. Hij ging in zijn eentje
op zoek naar de twee leiders en vond aansluiting. Aldag moest passen
onder de impulsen van de oersterke Jekimov. Ook Pieri kon het wiel
niet houden van de Rus.
Indrukwekkend
Van
Petegem wenste zich niet neer te leggen bij de stand van zaken in
de koers. Hij drukte zijn neus weer nadrukkelijk tegen het venster
en reed op indrukwekkende wijze naar Jekimov toe. Pieri kon met
zijn laatste krachten terugkeren. De rest deed wel verwoede pogingen
het gat te dichten, maar was gezien omdat ook het drietal goed samenwerkte.
Zelfs Pieri deed zijn arbeid. Pas twee kilometer voor de meet werd
er een bres geslagen in de samenwerking. Jekimov probeerde het eenmaal,
maar zag zijn getelefoneerde poging stranden door ingrijpen van
Van Petegem
Hij draaide ook als eerste de wielerbaan op. Als volleerd pister
manoeuvreerde de Belg zich in het wiel van zijn Italiaanse metgezel.
Anderhalve ronde keken de renners elkaar aan, totdat Jekimov zijn
zenuwen niet meer in de bedwang kon houden en als eerste aanging.
De leider in de wereldbeker counterde eenvoudig in drukte
zijn wiel als eerste over de streep.
Daarmee leverde hij een prestatie van formaat door zowel 'De Hel'
als 'Vlaanderens mooiste' in één jaar op zijn erelijst
bij te schrijven. Slechts zeven renners deden hem dit in het verleden
na. Hij maakte bovendien zijn in de winter gedane belofte om Parijs-Roubaix
te winnen waar.
| Uitslag
Parijs-Roubaix (261 kilometer) |
 |
|
1.
|
Peter
van Petegem (België, Lotto-Domo) |
6.11.35
|
|
2.
|
Dario
Pieri (Italië, Team Saeco) |
z.t.
|
|
3.
|
Vjatsjeslav
Jekimov (Rusland, US Postal) |
z.t.
|
|
4.
|
Marc
Wauters (België, Rabobank) |
op
0.15
|
|
5.
|
Andrea
Tafi (Italië, Team CSC) |
op
0.36
|
|
6.
|
Romans
Vainsteins (Letland, Sidermec) |
z.t.
|
|
7.
|
Servais
Knaven (Lotto-Domo) |
z.t.
|
|
8.
|
Daniele
Nardello (Italië, Team Telekom) |
z.t.
|
|
9.
|
Rolf
Aldag (Duitsland, Team Telekom) |
z.t.
|
|
10.
|
Sergei
Ivanov (Rusland, Fassa Bortolo) |
op
1.08
|
 |
|
21.
|
Tristan
Hoffman (Team CSC) |
op
2.18
|
|
23.
|
Max
van Heeswijk (US Postal) |
op
2.28
|
|
50.
|
Bram
Tankink (Quick Step-Davitamon) |
op
12.24
|
|
57.
|
Aart
Vierhouten (Lotto-Domo) |
op
20.31
|
|
58.
|
Leon
van Bon (Lotto-Domo) |
op
20.31
|
 |
|