Wielerland Duitsland ontwikkelingsland af 01-08-2003   Met kromme tenen zal menig wielerliefhebber wel eens naar het wielercommentaar op de Duitse televisie hebben geluisterd. Op schoolmeesterachtige toon worden de kijkers onderwezen in het hogeschoolwielrennen. De Duitsers hebben dan ook wat in te halen, maar de wielersport is op weg snel volwassen te worden bij onze oosterburen. Met dank aan Jan Ullrich. Na de meest recente Tour de France werd de verloren zoon Ullrich weer in de Duitse harten gesloten. Alle zonden uit het verleden waren op slag vergeten en vergeven. Het land stond drie weken lang op zijn kop en begon steeds meer te geloven in een tweede eindzege van de 'Rosse uit Rostock'. Dat het uiteindelijk niet zo ver kwam, deed er niet toe. "Ullrich: de grootste comeback in de wielergeschiedenis ooit", kopte het boulevardblad Bild. Duitsland is wielergek en Ullrich heeft daar op zijn minst een aanzienlijke bijdrage aan geleverd. Zijn Tour-zege in 1997 heeft het wielrennen ook in Duitsland op de kaart gezet. Nooit eerder won een Duitser de grootste wielerwedstrijd ter wereld. In het verleden hadden de Duitsers wel grote wielrenners, maar deze kwamen voornamelijk uit het oostelijk deel en hadden zich zoals de meeste Oostblok-renners gespecialiseerd in de ploegentijdrit en het baanwerk. De liefde voor de eendagswedstrijden en het grote rondewerk werd niet met de paplepel ingegoten. Evolutie Tot enkele jaren geleden was sprinter Erik Zabel nog het enige boegbeeld. De ogen en harten van de Duitsers zijn door de prestaties van Ullrich, één van de laatste producten van de wielersport uit het 'Osten', pas echt geopend voor de wielersport. De evolutie van het Duitse wielrennen is daarna snel gegaan. Het gebrek aan historie deerde niet, binnen de kortste tijd werd de grote achterstand ingehaald. In 1998 werd de trend gezet met het binnenslepen van de organisatie van een heuse wereldbekerwedstrijd, de HEW Cyclassics. Het Engelse Leeds werd afgetroefd. Deze eerste editie werd gewonnen door Leon van Bon. Het jaar daarop kreeg Duitsland net als alle andere grote wielernaties zijn eigen ronde. De Ronde van Duitsland werd na 17 jaar weer op de kalender geplaatst en groeit nog steeds in status. Zo was Aleksandr Vinokoerov in 2001 de eindwinnaar, schreef Igor González de Galdeano de tweede editie op zijn naam en werd de veelbelovende Michael Rogers dit jaar eindwinnaar. Vierde natie Met de koersen, kwamen ook de grote ploegen. Begin dit jaar kende Duitsland nog vier Trade Team I-ploegen. Met de teloorgang van Team Coast - en de overname van de formatie door het Italiaanse Bianchi - zijn dit er nog drie. Toch is dat nog altijd een fundamenteel aantal in het wielerpeloton. In de Tour van 2003 had Duitsland met 17 coureurs de op drie na grootste afvaardiging. Alleen de traditionele wielernaties Spanje (43), Frankrijk (39) en Italië (35) moesten nog worden voorgelaten. De lijn is rap stijgende en dit komt ook tot uitdrukking in de resultaten. Matthias Kessler (GP Miguel Indurain), Andreas Klier (Gent-Wevelgem), Ullrich (Rund um Köln; eerste tijdrit in de Ronde van Frankrijk) en Steffen Wesemann (Vredeskoers) wonnen dit seizoen al aansprekende wedstrijden. Kortom, Duitsland is vandaag de dag een wielerland waar serieus rekening mee moet worden gehouden. De gemiddelde Duitser heeft de wielertaal weliswaar nog niet geheel onder de knie, maar er wordt alles aan gedaan om ook hier verandering in te brengen. De ARD en ZDF hebben deskundigen zoals oud-sprinter Marcel Wüst in dienst om hieraan bij te dragen. Door al deze ontwikkelingen zullen de Duitsers versneld de schoolbanken verlaten, waardoor ook de commentaren op televisie aan kwaliteit kunnen winnen. Hoofdpunten pagina Overzicht sport

Wielrennen 2003 Algemeen UCI-ranglijst Kalender eendags-wedstrijden Kalender ritten- koersen Ploegen 2003 Achtergrondverhalen Wereldbeker Wereldbekerstand Overzicht winnaars WB-wedstrijden Seizoen 2002 Winnaars eendags-wedstrijden 2002 Winnaars ritten- koersen 2002