De Cauberg is als zijn broekzak. Marc Lotz kent er iedere centimeter. Voor de Rabo-renner is de Amstel Gold Race dan ook elk jaar iets bijzonders en helemaal nu de finish bovenop 'zijn' berg is. Zal hij Boogerd of Freire weer door zijn achterland gidsen naar de zege of voelt hij zich zelf te goed om deze rol nog langer te vervullen?

Lotz verkende afgelopen woensdag samen met zijn ploeggenoten het parcours van de Amstel Gold Race. Maar verkennen is niet het juiste begrip in zijn geval. Het is meer zijn ploeggenoten wijzen waar ze onderweg op moeten letten, bekent de Limburger. Het terrein kent voor hem geen verrassingen. "Ik train jaar in jaar uit op het parcours."

Twintig jaar lang woonde Lotz in Valkenburg aan de voet van de Cauberg. De editie van dit jaar is voor de lange coureur dan ook extra speciaal, omdat de meet op de Cauberg zal liggen. "Normaal gesproken is het de mooiste wedstrijd van het jaar, buiten de Tour de France. Maar daar weet je nooit of je mag rijden. Het is bekend terrein en dat is in mijn voordeel. Het geeft een kick als je daar op het einde om de prijzen mee kunt doen. Maar ik heb denk ik dan geen tijd om naar mijn moeder te zwaaien", grapt hij.

Adjudant
Om de prijzen meedoen. Daar hunkert Lotz naar. Het grote publiek heeft hem leren kennen als de adjudant van Michael Boogerd in de Tour de France. Geen moment week hij in die periode van de zijde van zijn kopman. Boogerd en Lotz vormden een twee-eenheid. Bij velen is dit beeld van meesterknecht beklijfd. "Ik weet niet hoe ik dat moet opvatten. Als je de Tour rijdt en je wordt als knecht opgeroepen, dan blijft dat natuurlijk de mensen lang bij."

De Limburger wil zich liever losmaken van deze collectieve herinnering. "Ik ga me niet meer als knecht zien van Michael Boogerd. Ik weet in ieder geval dat dit niet zo is. Ik heb me verder ontwikkeld en ben sterker geworden."

Een 'bijrol' als luxe helper of vroege vluchter in de enige Nederlandse wereldbekerwedstrijd accepteert Lotz dan ook niet meer. "Ik ben die fase wel voorbij. Ik neem aan dat ze verstandig zijn en ik niet in het begin moet meespringen zoals vroeger. We hebben een man of vier, vijf die lang mee kunnen en daar behoor ik toe. Ik kan deze wedstrijd goed aan en de ploeg kan mijn krachten goed gebruiken in de finale."

Plan de campagne
Daarmee lijkt de Rabobank-coureur allerminst zijn kunnen te overschatten. Hij reed de Amstel Gold Race vier keer en eindigde in de laatste twee uitvoeringen als twaalfde. En dat als knecht. "Ik heb de afgelopen jaren altijd in dienst gereden. Op het laatste moment, als het werk erop zat, kon ik voor mijn eigen plaats gaan. Maar ik heb natuurlijk liever dat de ploeg voor mij rijdt."

In zijn dromen heeft Lotz zijn wedstrijd al eens een keer gewonnen. "Natuurlijk speelt het door mijn hoofd, ik moet zorgen dat ik na 200 kilometer nog fris ben." Het plan de campagne voor zondag heeft hij al geschreven, nu is het nog een kwestie van het tot in de finesses uitvoeren. "In 2002 reden op de Eyserbosweg de beste vier weg: Lance Armstrong, Michael Boogerd, Michele Bartoli en Sergej Ivanov. Dit jaar hoop ik dat het niet de beste vier, maar de beste vijftien zullen zijn die voorop rijden. En daar wil ik dan bijzitten."

"Vorig jaar zat ik er al vlak achter samen met Mario Aerts en Dave Bruylandts. Met Michael Boogerd van voren mocht ik natuurlijk niet rijden, maar ik hoopte stiekem wel dat deze twee de handen ineen zouden slaan en ernaartoe zouden rijden. Dan waren we voorin met z'n tweeën geweest."

Leermeester
Terug naar afgelopen woensdag. Wanneer hij praat zie je hem in gedachten zijn ploegmaten nauwkeurig onderricht geven in het Limburgse hogeschoolfietsen van de Amstel Gold Race. "De Camerig is het zwaarst omdat die klim langer is dan de rest, maar daar wordt nooit gekoerst. Op de Eyserbosweg valt meestal de slag, dat weten de buitenlanders ook." Óscar Freire zal aan hem een goede leermeester hebben.

"Wie zondag dan de kopmannen zijn? Freire en Boogerd", antwoord de Limburger weer de bescheidenheid zelve. "Ik weet niet hoe het met Boogerd is (na zijn val in de Ronde van Vlaanderen en opgave in de Ronde van het Baskenland wegens ziekte, red.), maar hij zal wel weer goed zijn voor de Amstel Gold Race."

Het nieuwe parcours, hoe mooi ook, is wat dat betreft niet in zijn voordeel. "De finale is niet vlak en normaal ligt me dat niet zo, bij een vlakke finish kan ik meespelen. Bergop is dat een stuk moeilijker."

Hij tipt dan één man als grote favoriet. Een ploeggenoot, maar dat was hij even weer vergeten. Het blijft nog wennen, een Spanjaard in de gelederen die in de Vlaamse en Nederlandse klassiekers mee kan. "Tegen Van Petegem of Freire kan ik niet rijden. Oh, dat laatste hoeft natuurlijk niet", herstelt hij zich snel, "ik rijdt mét Freire. Ik zou niet weten wie hem zou moeten kloppen als hij in vorm is. We weten allemaal hoe goed hij is. Niet voor niets is hij twee keer wereldkampioen geworden."

Finish op de Cauberg als ultieme kick

Schmitz hoopt op herhaling in Gold Race

Van Maasberg tot Cauberg

Winnaars Amstel Gold Race