Finish op Cauberg als ultieme kick 17-04-2003
klik hier om het videofragment te bekijkenReportage NOS-Journaal over de Cauberg
klik hier om het geluidsfragment te beluisterenReportage over de Cauberg
Het peloton draait in Valkenburg de Cauberg opDe Gulperberg, de Eyserbosweg, de Keutenberg. Het zijn de bekende heuvels die beklommen moeten worden in de finale van de Amstel Gold Race. Maar dé berg van 'Limburgs Mooiste' is natuurlijk de Cauberg. Dit jaar zal de finish voor het eerst boven op dit illustere obstakel liggen en niet meer in de straten van Maastricht. De Gold Race is daardoor selectiever dan ooit tevoren, beaamt ook een opgewonden koersdirecteur Leo van Vliet.

Het podium van 2001: Armstrong, v.l.n.r. Dekker en Serge BaguetHet parcours van de Amstel Gold Race was altijd al zwaar en vaak bleven in de finale de allersterkste renners over. Een enkele keer wist er nog een sprinter te winnen, zoals Erik Zabel in 2000, maar de laatste jaren was het meestal een typische klassiekerrenner die de organisatie op de erelijst kon bijschrijven. Met Michele Bartoli in 2002, Erik Dekker in 2001, Michael Boogerd in 1999 en Bjarne Riis in 1997 viel er weinig te klagen.

Droom
Maar Leo van Vliet wilde meer. De laatste twintig kilometer - op weg naar Maastricht - van de enige Nederlandse wereldbekerwedstrijd waren vlak, waardoor er nog wel eens renners uit de achtergrond konden terugkeren. Om echt zeker te weten dat de sterkste renners over zouden blijven, wilde Van Vliet (sinds 1995 directeur) de route nog selectiever maken. Hij had al jaren één grote droom: de finish op de Cauberg. "Ik had zeven à acht jaar geleden al bedacht dat dat het mooiste is. De Cauberg ligt toch in hét wielerdorp (Valkenburg) van Nederland."

Michele Bartoli is zo'n typische klassiekerrenner en wordt door Van Vliet tot de favorieten gerekend Gevraagd naar het profiel van de winnaar hoeft de oud-prof niet lang na te denken. "Een klassiekerrenner die in topvorm is, het hoeft geen speciale klimmer te zijn. Dekker in topvorm zou bijvoorbeeld kunnen winnen, maar voor Luik-Bastenaken-Luik komt hij tekort." De Gold Race is daarom geschikt voor een brede groep renners. Niet voor niks gaat de koersdirectie er prat op dat ze één van de wereldkoersen organiseert met de meeste renners uit de top 20 van de wereld.

Machtsklimmers

Met het in vervulling gaan van de grote wens van Van Vliet is echter ook een groot aantal renners bij voorbaat kansloos geworden voor de overwinning. Sprinters, in het verleden nog wel eens succesvol, zullen het ongetwijfeld moeten afleggen tegen de explosievere machtsklimmers.

Max van HeeswijkNiet iedereen is dan ook even blij met de nieuwe aankomst. Limburger Max van Heeswijk uitte in dagblad De Limburger forse kritiek: "Wie haalt het in zijn hoofd om het peloton over 31 hellingen te sturen? Je kunt de koers wel zwaarder maken, maar daarmee doe je niemand een plezier. Het publiek ziet liever een finale met zestig renners dan een afvalkoers waarin een select groepje voor de overwinning strijdt."

Het is een geluid dat van meer renners komt die gebaat zijn bij een vlakke aankomst, maar de organisatie zit daar niet over in. "Ik heb Van Heeswijk nooit gezien in de uitslag. Ik vind dat je geen kritiek moet hebben op wedstrijden waar je sowieso nooit van voren zit. Over de Tour de France hoor ik hem ook niet. Ik kan wel begrijpen dat hij denkt 'nou wordt het helemaal moeilijk'", aldus Van Vliet.

Loodzwaar
De winnaar van een Touretappe in 1978 vervolgt: "Er bestaat wel altijd de mogelijkheid van een monsterontsnapping, maar daar ga je als wedstrijdorganisatie niet vanuit. De vluchters moeten ook alle hellingen over. Uiteindelijk zal er wel jacht worden gemaakt. Bram Schmitz reed vorig jaar ook erg lang vooruit en werd uiteindelijk pas op de Keutenberg, dertig kilometer voor de finish, teruggehaald."

Armstrong en Dekker beklimmen in 2001 de Keutenberg"De laatste loodjes wegen het zwaarst en nu helemaal. Het parcours is de laatste zestig kilometer loodzwaar, zodat de sterkste renners over zullen blijven. De Keutenberg zat ook nog nooit zo dicht op de finish." De voorspelde windkracht vier zal het zondag nog moeilijker maken. "Het zakt allemaal in de benen."

Helemaal doof voor de kritiek is Van Vliet ook weer niet. In de jaren zeventig en tachtig was hij zelf actief als renner en reed hij 'Limburgs Mooiste' ook zes keer. Hij kent het klappen van de zweep. "Ik werd in mijn eerste jaar achtste, maar daarna moest er altijd voor Jan Raas gereden worden. Het was toen ook minder zwaar. De finish lag in Meerssen. Als renner had ik het nieuwe parcours ook minder leuk gevonden, maar als koersdirecteur is het fantastisch."

Kippenvel

Dit enthousiasme kenmerkt Van Vliet deze dagen. Terwijl de voorbereidingen nog getroffen worden, leeft hij duidelijk naar zondag toe. Het stijgingspercentage dat de renners op de Cauberg voor de kiezen krijgen"Het is een mooie aankomst met veel publiek. Het wordt hectisch, maar daar zijn we op voorbereid. We hebben overlegd met de gemeente en in Valkenburg hebben ze ook veel ervaring vanwege de organisatie van het wereldkampioenschap. De sfeer op de Cauberg zal super zijn. Als renner geeft het een kick, gewoon kippenvel als je de Cauberg oprijdt. Dat heeft veel impact."

Hoofdpunten pagina
Overzicht sport

Wielrennen
2003


Algemeen
UCI-ranglijst

Kalender eendags-wedstrijden

Kalender ritten-
koersen


Ploegen 2003

Achtergrondverhalen

Wereldbeker
Wereldbekerstand

Overzicht winnaars
WB-wedstrijden

Seizoen 2002
Winnaars eendags-wedstrijden 2002

Winnaars ritten-
koersen 2002



Lees ook

Van Maasberg tot Cauberg

Schmitz hoopt op herhaling in Gold Race


Lotz de meesterknecht voorbij

Winnaars Amstel Gold Race