|
Lecce
is zaterdag 10 mei het vertrekpunt van de 86ste uitvoering van de
Giro d'Italia. Een peloton van 170 renners, verdeeld over negentien
ploegen (negen per ploeg, alleen Kelme start met acht coureurs),
zal in drie weken 21 etappes en 3.449 kilometer afleggen. De Ronde
van Italië zal op 1 juni finishen in Milaan met een individuele
tijdrit over 33 kilometer.
Het
liefst omringt hij zich met Italiaanse schoonheden en vertoeft hij
op de zonnige Toscaanse stranden. Maar in playboy Mario Cipollini
schuilt de beste sprinter ooit. De Italiaan is bezig aan zijn laatste
seizoen en wil zich de maanden die hem nog resten definitief een
plaats in de wielerannalen verwerven. De Giro d'Italia moet het
begin vormen zijn laatste kruistocht.
Zonder enige twijfel is Mario Cipollini de kleurrijkste renner van
de afgelopen twee decennia. Vrouwen vallen bij het zien van zijn
verschijning in katzwijm en wielerfans kijken met bewondering naar
het geweld waarmee het sprintkanon in menig finale de pedalen geselt.
Het unieke aan 'SuperMario' is dat hij in staat is uiterlijk vertoon
aan prestaties te koppelen. En dat is slechts weinigen gegeven.
Alles
klopt altijd bij 'il re leone'. Niet alleen zit zijn haar
altijd goed en heeft hij immer een gebronsde huid, ook in de koers
streeft hij naar perfectie. Rijdt hij in de Tour de France in een
gele trui, dan past hij de kleur van zijn broek en fiets ook aan.
En dat geldt voor elke trui die hij om zijn schouders heeft. In
de Ronde van Italië van afgelopen jaar kwam hij in de proloog
aan de start in een 'leeuwen'-outfit. De boetes neemt hij voor lief,
het hoort allemaal bij zijn zorgvuldig opgebouwde imago.
Extravagant
Met zijn uiterlijk doet hij veel van zijn collega's verbleken, maar
zonder zijn imposante aantal etappezeges -ruim 180! - was hij niet
de grote coureur geweest die hij is. Zijn ploeggenoten reden zich
altijd het apezuur voor de kopman, die hierdoor in een zetel aan
de laatste honderden meters kon beginnen. De druk om het werk af
te maken lag vervolgens bij Cipo, die zelden het in hem gestelde
vertrouwen schond.
Wanneer
hij zijn imposante gestalte uit het zadel verheft en de krachtige
dijen in stelling brengt, is hij schier onklopbaar. Menig sprinter
zal nog wel eens 's nachts hebben wakker gelegen van de manier waarop
Cipollini voorbij kwam stuiven. Want naast een extravagante persoonlijkheid
is de Italiaan bovenal een zeer eerzuchtig wielrenner, die geen
kans laat liggen om een wedstrijd op zijn naam te schrijven.
In 2002 leek er plots einde te komen aan de heerschappij van de
leeuwenkoning. De in Lucca geboren Italiaan kreeg met zijn Acqua
e Sapone-ploeg geen startbewijs voor de Tour de France. Hij voelde
zich miskend, aangetast in zijn eer. Zijn grote ego was gekrenkt.
In een emotionele verklaring kondigde hij aan zijn fiets aan de
wilgen te zullen hangen.
'Mooie
Mario' lag - terwijl in Frankrijk de Tour in volle gang was - op
het strand. Langzaam kwam hij weer tot bezinning. Hij besloot weer
op de fiets te stappen. De eerzucht won het daarmee van de trots,
de renner van de mens. Hij had al zoveel gewonnen, maar er was ook
nog zoveel te winnen. Zijn rentree zette hij kracht bij met drie
etappezeges in de Vuelta a España en de wereldtitel op de
weg.
Triple
In
april kondigde hij - na vijftien jaar prof te zijn geweest - zijn
definitieve afscheid aan. Maar hij wil niet zonder de gebruikelijke
tamtam vertrekken. Later dit jaar wil hij nog enkele etappes in
de Tour de France winnen, maar de Ronde van Italië is zijn
grote doel.
Zeventig jaar geleden won Alfredo Binda zijn 41ste rit in de Giro
d'Italia. Eddy Merckx, Fausto Coppi en Learco Guerra kwam sindsdien
in de buurt, maar daar bleef het bij. De teller van Cipollini staat
al op 40. Het is zijn grote doel om ook dit record op zijn naam
te schrijven. Dat motiveert hem tot op het bot, kleine wedstrijden
zijn niet meer aan hem besteed.
Hij ziet het als zijn laatste kans zichzelf een plaats in de geschiedenisboekjes
te verwerven. Dit is slechts weinig sprinters gegeven, aangezien
de pagina's voornamelijk gevuld worden met de grote kampioenen.
En dat is Cipo niet, beseft hij zelf in alle bescheidenheid. "Ik
ben geen grote kampioen zoals Binda of Coppi. Ik heb geen grote
etappewedstrijden gewonnen, maar het breken van het record zou iets
speciaals zijn en me een plaats geven in de wielergeschiedenis."
En
wat is er mooier dan voor het eigen hondstrouwe publiek dit doel
te verwezenlijken? Cipollini droomt al geruime tijd over de eerste
rit met finish in Lecce, waar drie beloningen aan de meet voor het
oprapen liggen. "Het winnen van de eerste etappe, het record
evenaren én de roze trui aan mogen trekken en dat alles na
één sprint. Dat zou een indrukwekkende triple zijn."
Wanneer deze missie slaagt, scheidt hem nog slechts één
zege hem van eeuwige roem. Want de renner die hem ooit kan overtreffen
moet nog geboren worden.
|