| De meester neemt nu écht afscheid | 22-08-2003 |
Theo
Bakker (Langs de Lijn) over Pete SamprasTim
Overdiek doet verslag uit het stadion bij het afscheid van 'Pistol Pete'
Zijn definitieve afscheid kwam niet als een verrassing. De honger
naar de bal was voor Pete Sampras te groot om na zijn legendarische
finale van de US Open vorig jaar al afscheid te nemen. Bijna een jaar
later zet de succesvolste tennisser ooit dan toch écht een punt achter
zijn imposante loopbaan.  Pete
Sampras keert nog één keer terug op de tennisbaan. Niet om zijn titel
op de US Open te verdedigen, maar om - op een ongetwijfeld perfect
geregelde en Amerikaans aandoende manier - vaarwel te zeggen tegen
de sport die hij in de jaren negentig domineerde en waarin hij is
uitgegroeid tot de succesvolste speler ooit.  De
cirkel is rond wanneer Pete Sampras (geboren op 12 augustus 1971 in
Washington) in 2002 zijn eeuwige rivaal Andre Agassi in vier sets
verslaat in de finale van de US Open. Als opdondertje van 19 verbaasde
hij in 1990 de tenniswereld door de jongste kampioen van de Open Amerikaanse
tenniskampioenschappen te worden en Ivan Lendl, John McEnroe en Andre
Agassi aan zijn zegekar te binden. Twaalf jaar later is hij de oudste
speler die de titel op Flushing Meadows in de wacht sleept. De manier
waarop spreekt boekdelen. Zelf noemde Pistol Pete het een 'sprookjesachtig
einde'. Ruim twee jaar had hij geen enkel toernooi gewonnen en de
grootheid was eigenlijk door iedereen al afgeschreven. Afgezakt op
de ATP-ranking (17de) en met het vroege verlies op Roland Garros en
het door hem zo geliefde Wimbledon in het achterhoofd, begint Sampras
aan wat later zijn laatste missie blijkt te zijn. Youngsters als Tommy
Haas en Andy Roddick worden aan de kant gezet, Sampras werkt vijf
partijen af in zeven dagen en verslaat - gesteund oor 33 aces - de
Las Vegas Kid in een sprookjesfinale: 6-3, 6-4, 5-7, 6-4.  Dat
was hét ideale moment geweest om te stoppen. Een groter hoogtepunt
is niet denkbaar en het boek kon toen gesloten worden. Maar door de
liefde voor het spelletje besluit Sampras om toch door te gaan. "Ik
wil graag nog spelen, ik hou van het spel", laat hij de verzamelde
pers na de finale tegen Agassi weten. De Amerikaan neemt een aantal
maanden vrijaf om de geboorte van zijn eerste zoon mee te maken en
zou in het nieuwe seizoen weer aan de bak gaan. Hij schrijft zich
nog wel in voor diverse toernooien maar trok zich steeds terug. Als
op 16 mei het bericht volgt dat hij Roland Garros én Wimbledon zou
laten schieten, wordt in de wandelgangen gefluisterd dat het officiële
afscheid nakende is. Pas vorige maand, na zijn afmelding voor de US
Open, komt hij er ronduit voor uit dat hij het tennis niet genoeg
miste om de zware voorbereidingen, noodzakelijk voor het spelen van
Grand Slam-toernooien, op te kunnen brengen. "Het missen van de US
Open en Wimbledon dit jaar heeft me er niet toe kunnen motiveren om
voluit te gaan trainen voor een rentree. Volgens mij is dat een teken
om te stoppen", is zijn commentaar.  Pete
Sampras, de koning van het grastennis, laat een grote erfenis achter
in de tenniswereld. Met name op Wimbledon was er tussen 1993 en 2000
sprake van alleenheerschappij. Alleen Richard Krajicek wist hem in
1996 op het heilige gras te verslaan. Maar er zijn meer fenomenale
records die Sampras in handen heeft. Zo sluit hij de jaren 1993 tot
en met 1998 af als de mondiale nummer 1 en is zijn grootste wapenfeit
het recordaantal van veertien Grand Slamtitels (zeven keer Wimbledon,
vijf keer de US Open en twee keer de Australian Open).  Op
'zijn' Wimbledon breekt Sampras in 2000, onder toeziend oog van zijn
ouders, met zijn 13de Grand Slamtitel, het record dat Roy Emerson
sinds 1967 in handen had. De Australiër had zijn carrière afgesloten
met 12 titels, maar de tenniswereld maakt kennis met een nieuwe held.
Met tranen in zijn ogen zoekt Sampras oogcontact met zijn ouders,
die nog nooit bij een Grand Slamzege van hun zoon present waren geweest.
De allerbeste tennisser ooit, en zeker ook één van de meest gracieuze,
krijgt maandag in het Arthur Ashe Stadion in New York het afscheid
dat hij verdient. Arlen Kantarian, de voorzitter van de Amerikaanse
tennisbond, zei dat de openingsavond van de US Open 2003 gehele in
het teken staat van Pete Sampras, voor zijn familie en voor zijn fans.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Hoofdpunten
pagina
Overzicht
sport |
|
US Open 2003 Nieuwsoverzicht
De meester neemt nu écht afscheid Erelijst
US Open Kwartfinales, halve finales, finale Damesenkel |
