|
Spaans weer de
voertaal op Roland Garros |
|
Het
gravelseizoen beleeft zijn hoogtepunt op het tweede Grand Slam-toernooi van het
seizoen. Vanaf maandag wordt op de banen van Roland Garros gestreden om de Open
Franse tennistitel. En hoewel de umpires de tussenstanden in het Frans
zullen omroepen, is de verwachting dat er toch vooral Spaans te horen zal zijn
op de courts. Want als prestaties in het voorseizoen iets zeggen, zijn
het vooral de Spanjaarden en Argentijnen die bij de heren kans maken op de trofee.
De Spanjaarden zijn al jarenlang heer en meester op het gemalen baksteen.
In de jaren negentig maakte Sergi Bruguera naam door het evenement twee keer achter
elkaar te winnen, Alberto Berasategui bereikte uit het niets de finale in 1994
en Carlos Moyá bekroonde in 1998 zijn vorm door de titel te grijpen ten
koste van Alex Corretja. Ook
de man die in Parijs de titel verdedigt, is van Spaanse afkomst. Albert
Costa pakte zijn eerste Grand Slam-titel door topfavoriet Juan Carlos Ferrero
te verslaan. De laatste exponent van de Spaanse tennisschool heet Rafael Nadal.
Het pas 16-jarige talent maakte indruk op de Masters Series-toernooien van Monte
Carlo en Hamburg door twee oud-winnaars van de Franse Open te verslaan. In Monaco
maakte de linkshandige speler korte metten met Albert Costa en
in Hamburg was hij te sterk voor de als tweede geplaatste Carlos Moyá.
Op deze editie zal de jongeling echter niet van zich doen spreken: hij meldde
zich af met een elleboogblessure. De
afgelopen jaren steekt een groep tennissers uit een Zuid-Amerikaans land de Spaanse
armada echter naar de kroon. De coup is nog niet volledig uitgevoerd, maar alle
tekenen wijzen erop dat de Argentijnen een belangrijke plaats in het mondiale
(gravel)tennis gaan innemen. Onder aanvoering van Guillermo Coria, die vorige
week in de voetsporen trad van zijn legendarische naam- en landgenoot Guillermo
Vilas door de Masters Series van Hamburg te winnen, zijn de Argentijnen bezig
aan een sterk seizoen. In de Duitse plaats stonden liefst vier Argentijnen in
de halve finales, een unicum. Naast Coria, die nooit verder kwam dan de derde
ronde op een Grand Slam, bevestigden Agustín Calleri, Gaston Gaudío
en David Nalbandian hun vorm op de ATP Tour.
Calleri,
inmiddels opgeklommen naar de zevende plaats in de Champions Race, was al finalist
in twee toernooien, maar op een Grand Slam kon de 26-jarige speler nooit imponeren.
Met 23 zeges op gravel - maar vreemd genoeg geen finaleplaats - staat Gaston Gaudío
hoog op het lijstje van outsiders. David Nalbandian imponeerde vorig jaar
met zijn finaleplaats op Wimbledon en is pas voor de tweede keer actief in Parijs.
Hij heeft in elk geval al op de Tour laten zien dat hij over een flinke portie
uithoudingsvermogen - een zeer waardevolle eigenschap op gravel - beschikt.
Niettemin
geldt een Spanjaard als favoriet voor de eindzege. Juan Carlos Ferrero kan bogen
op een ideale voorbereiding, ondanks licht blessureleed waardoor hij het toernooi
van Hamburg liet voor wat het was. 'El Mosquito' won de Masters Series van Monte
Carlo en was ook in Valencia de sterkste. Er zit in ieder geval een stijgende
lijn in zijn prestaties op tennispark Bois de Bologne. De 23-jarige Ferrero haalde
in 2000 - bij zijn eerste optreden in Parijs - de halve finales. In 2001 herhaalde
hij deze prestatie en vorig jaar kwam hij nog een stapje verder. In de finale
werd hij echter bevangen door zenuwen, waardoor hij bitter weinig in te brengen
had tegen zijn vriend Albert Costa, die in vier sets zegevierde. Van
twee andere Spanjaarden wordt ook verwacht dat ze hoge ogen gaan gooien. Carlos
Moyá, net terug van een blessure, verkeert in uitstekende vorm en aast
op de troon van landgenoot Costa. Hij liet het in de laatste twee Masters Series-toernooien
lelijk afweten, maar de sfeer die een groot toernooi ademt zal in zijn voordeel
werken. De man van Mallorca wordt dan ook gezien als de topfavoriet. Felix Mantilla
verraste twee weken geleden in Rome vriend en vijand in Rome door in een bloedstollende
finale uiteindelijk Roger Federer te kloppen. De 28-jarige speler verkeert in
de vorm van zijn leven. Er
zijn natuurlijk ook andere kapers op de kust. Roger Federer is in bloedvorm, getuige
de drie toernooizeges die de Zwitser
dit jaar al boekte. In een best-of-five zal Federer echter uitzonderlijk
moeten spelen om de geduldig afwachtende gravelbijters van zich af te houden.
En ook met de topseeds Lleyton Hewitt en Andre Agassi moet rekening worden
gehouden, ondanks het feit dat zij op het Europese gravel dit jaar nog niet tot
grootse daden kwamen. Van Sjeng Schalken tenslotte, worden geen bovenmenselijke
prestaties verwacht. De Limburger, als twaalfde geplaatst in Parijs, is herstellende
van een hardnekkige blessure aan zijn voet en kwam deze week in Praag uit in een
challenger om wedstrijdritme op te doen. |
|
|