|
Krajicek geeft op, Oremans verliest |
26-08-2002 |
Richard
Krajicek heeft op de US Open al in de eerste ronde de strijd moeten
staken. Tegen Jiri Novak wierp een voetblessure roet in het eten van
de Muiderberger. Miriam Oremans slaagde er niet in haar verblijf op
haar laatste US Open langer dan één ronde te laten duren.
De Berlicumse, die waarschijnlijk na de Australian Open in januari
haar carrière beëindigt, verloor van Petra Mandula.
Krajicek
Voor Krajicek waren de druiven zuur. Na zijn prachtige rentree op
het hoogste podium op Wimbledon had het lange servicekanon gehoopt
ook in New York hoge ogen te kunnen gooien. Die aspiraties konden
tegen Novak snel weer de kast in. Op de stand 1-6, 4-5 -Novak had
de grootst mogelijke problemen om zijn break voorsprong over de meet
te krijgen- liet de 'Kraai' de fysiotherapeut de baan op komen vanwege
een zeven jaar oude blessure aan zijn linkerhiel die weer opspeelde.
Kort daarop schudde Krajicek Novak de hand.
De blessure lijkt een streep te halen door Krajiceks terugkeer in
het Nederlandse Davis-Cupteam, dat over drie weken in en tegen Finland
een promotie/degradatieduel afwerkt. Afgelopen weekeinde zei hij alleen
beschikbaar te zijn als zijn arm het goed hield en hij het gevoel
heeft "een meerwaarde voor het Nederlandse team te zijn".
John
van Lottum bereikte wel de tweede ronde. De Nederlander uit Antwerpen
was in vier sets (6-4, 7-6, 4-6, 6-4) te sterk voor de Peruaan Luis
Horna. Drie jaar geleden zegevierde Van Lottum, die zich knap door
de jungle van de kwalificaties had heen geworsteld, voor de laatste
keer op een Grand Slam-toernooi. "Hier geniet ik enorm van",
straalde hij na afloop. "Ik speelde niet bijzonder goed, maar
ik heb wel mijn kansen gepakt."
Minder fortuinlijk was Edwin Kempes. Hij vloog er laat op de dag uit
na een marathonpartij tegen de Amerikaanse wildcardhouder Justin Gimelstob:
4-6, 6-3, 3-6, 7-6, 3-6. "Bitter om van zo'n komediant te moeten
verliezen", stelde Kempes na afloop teleurgesteld. "Hij
deed steeds of hij kramp had, maar op de belangrijke punten was hij
bloedsnel. Ik had steeds een achterstand, dat was jammer, ik kon er
steeds net niet overheen komen."
Handdoek
Ook voor Oremans verliep de eerste ronde van de US Open teleurstellend.
Ze dicteerde tegen Mandula aanvankelijk de partij, won de eerste set
en nam een 3-1 voorsprong in de tweede. De jonge Hongaarse schakelde
vervolgens een tandje bij en stuurde haar 30-jarige opponente alle
hoeken van de baan in. Die hield dat niet lang vol en wierp in de
derde set vlotjes de handdoek in de ring.
Of Oremans, die in Melbourne na haar 50ste en laatste Grand Slam wilde
stoppen, in januari daadwerkelijk het vliegtuig naar Australië
pakt is twijfelachtig geworden. Ze zei niet af te reizen als ze eerst
kwalificaties moet spelen en zal derhalve de komende maanden punten
moet sprokkelen: door de nederlaag van vandaag duikelt ze uit de top-100.
Voorspelbaar
In
het vrouwentoernooi gebeurde op dag één weinig opmerkelijks.
Zoals verwacht kenden wereldtoppers als Justine Henin, Lindsay Davenport
en Jelena Dokic weinig mededogen met de mindere godinnen uit het circuit.
Hénin en Davenport stonden drie games af, Dokic vier. Dat Arantxa
Sanchez al in de eerste ronde het veld ruimde, was nog wel opvallend.
De Spaanse mag dan op haar retour zijn, de manier waarop Marion Bartoli
met de winnares van het toernooi in 1994 afrekende, gaf te denken.
Sanchez kwam nog wel met 3-1 voor, maar de 17-jarige Française
begon vervolgens aan een pijnlijke strafexercitie en stond de Spaanse
nog maar één game toe.
Costa en Norman
Roland Garros-winnaar Albert Costa plaatste zich bij de heren eenvoudig
voor de tweede ronde. Magnus Norman had nauwelijks kans tegen de degelijk
spelende Spanjaard. Niet zo vreemd, want voor Norman zijn de tijden
veranderd. Waar de Zweed zich tot twee jaar terug moeiteloos handhaafde
in de top-15 op de wereldranglijst en op Grand Slam-toernooien steevast
tot de outsiders behoorde, duikt zijn naam nu op in kwalificatietoernooien.
Norman
was lange tijd uit de roulatie en onderging zeven maanden geleden
een heupoperatie. Sindsdien probeert hij zijn toppositie op de wereldranglijst
voorzichtig te heroveren, maar mede door een gebrek aan vertrouwen
lukt dat vooralsnog nauwelijks. Ook niet tegen Costa: "Waar ik
vroeger op de baseline stond, sta ik er nu twee meter achter. Vooral
wanneer het spannend wordt, ga ik te defensief spelen."
Costa was tevreden over zijn optreden en merkte op dat de banen minder
snel waren dan voorheen: "Soms als je hier kwam... de banen waren
toen ongelooflijk snel." De naar zijn vorm zoekende Norman kwam
er echter niet op tot zijn recht. Zijn speurtocht wordt vervolgd:
"In Tasjkent denk ik. Kwalificaties..." |
|
|