| Montillet: uit de schaduw van Cavagnoud | 01-02-2003 |
 Carole
Montillet schrijft geschiedenis door op de Spelen van Salt Lake City
in 2002 als eerste Française de gouden medaille op de afdaling
te winnen. Ze stijgt boven zichzelf uit en skiet een welhaast perfecte
wedstrijd. Het is het sprookjesachtige en glorieuze einde van een
donkere en moeilijke periode in het leven van de dan 28-jarige skister.
Haar voorbereiding op de Spelen begint in de schaduw van Régine Cavagnoud. Montillet heeft slechts één wereldbekerwedstrijd, van de 120 waaraan ze begon, gewonnen. Cavagnoud daarentegen is de regerend wereldkampioene op de Super G en de grote ster van de Franse ploeg. Voor de Olympische Spelen geldt zij als een van de kanshebsters op een medaille. Tot oktober 2001. Cavagnoud komt tijdens een trainingssessie in botsing met een Duitse ski-coach. Ze overlijdt aan ernstig hoofdletsel als gevolg van het ongeluk. Montillet, ooggetuige van die fatale gebeurtenis, verliest meer dan een ploeggenote; Cavagnoud was ook een goede vriendin.  De
voorbereiding van de Franse skiploeg op de Spelen wordt vanaf dat
moment overschaduwd door de dood van Cavagnoud. Vooral voor Montillet
is het zwaar. Zij is de oudste van het team en de anderen zoeken troost
en steun bij haar. Carole Montillet ontfermt zich als een moeder over
haar jongere ploeggenoten. 'Mama' wordt in die periode haar bijnaam
bij de andere skisters in de Franse damesploeg.De druk op de schouders van Montillet wordt steeds groter. Ze moet iedereen helpen en telkens vragen beantwoorden over Cavagnoud. "Het was zwaar, erg zwaar. Het voelde alsof ik mijn eigen identiteit verloor. Toen had ik er genoeg van." Vlak voor de Olympische Spelen onderbreekt ze haar voorbereiding. Ze ontvlucht de skiwereld. Vijf dagen lang zit ze in San Diego, alleen met haar vriend.  Niemand
geeft Montillet dan ook veel kans als ze aan de start van de afdaling
in Salt Lake City staat. Zij zelf ook niet. Ze lijkt echter te vliegen
op de afdaling. Ongrijpbaar voor de concurrentie, zoals de grote favorieten
Isolde Kostner en Renate Götschl, pakt ze verrassend olympisch
goud. Met de medaille komen ook weer de vragen over Cavagnoud, maar
de kersverse olympisch kampioene lijkt bevrijd van de loden last die
de dood van Cavagnoud met zich meebracht. "Ze heeft me geholpen,
omdat ik weet dat ze bij me is", zegt ze na haar winnende race.
"Ik ski echter voor mijzelf. Régine is er niet meer en
het leven gaat door." Een jaar later. Ze staat weer aan de vooravond van een groot internationaal toernooi, de WK skiën in St. Moritz, die voor haar op maandag beginnen met de Super G. Er is echter één groot verschil: Montillet is nu zelf één van de grote titelfavorieten. |
Hoofdpunten
pagina
Overzicht
sport |
|
WK Skiën 2003 Overige |
