|
Het laatste kunstje van 'MvG' |
10-02-2003 |
Zijn
imposante verschijning is sinds 2000 al vereeuwigd in een beeldhouwwerk
op 'der Dorfplatz Michael van Grünigen' in het Zwitserse Schönried.
Een eer die normaal gesproken lang overleden personen ten deel valt,
maar Michael von Grünigen heeft deze status al tijdens zijn actieve
skicarrière verworven. Met zijn karakteristieke snor, met daaronder
zijn even kenmerkende glimlach, is 'Mike' dan ook een vleesgeworden
monument van het skiën uit de vorige eeuw, maar ook een die in
het hedendaagse skiën nog in alle glorie op 'zijn' reuzenslalom
overeind blijft.
Tot ver buiten zijn eigen land is de Zwitser een ster. Toch is hij
wars van de allures die je bij een skiër van zijn formaat zou
verwachten. Op de baan gaat hij tekeer als een beest en is hij ontzagwekkend.
In het 'echte' leven is hij een verlegen en rustige familieman, die
bekendstaat als één van de aardigste skiërs in
het circuit.
'Nice guys' in de sport zijn in algemeen niet de succesvolste sporters.
Maar Von Grünigen vormt een uitzondering op veel geldende regels.
Gezegend met een sublieme techniek domineert 'MvG', zoals hij liefkozend
wordt genoemd, al tien jaar de reuzenslalom.
In 1993 wint hij in het Franse Veysonnaz zijn eerste reuzenslalom,
een decennium en een skigeneratie later wint hij nog steeds. Zijn
teller staat inmiddels op 22 wereldbekerzeges (alleen de legendarische
Zweed Ingemar Stenmark won meer WB-wedstrijden), 2 wereldtitels en
3 wereldbekers op de reuzenslalom. Waar vele skiërs zijn gekomen
en weer gegaan, is de klasse van Von Grünigen nog onaangetast.
Hij
droeg het bekende gele 'kaaspak', waarin de gouden Zwitserse generatie
eind jaren tachtig furore maakte, maar ook het moderne blauwe 'cijfertjespak'
zit hem nog steeds als gegoten. Hij paste zich moeiteloos aan de invoering
van de Carve-ski aan en heeft zelfs zijn gezichtsbeharing daarop aangepast:
hij heeft zich getooid met een 'modern' ringbaardje. Ondanks alle
successen bleef hij de bescheidenheid zelve. Ook dit seizoen won hij
al twee WB-wedstrijden en prijkt hij bovenaan het klassement van de
reuzenslalom.
Na het binnenhalen van zijn derde wereldbeker in 1998/1999 bekroop
hem voor het eerst het gevoel dat het mooi was geweest en hij in zijn
eigen gebouwde - uit hout vervaardigde - traditionele huis in Schönried
van het familieleven met zijn vrouw en drie zonen moest gaan genieten.
Maar hij vond het nog te vroeg. Tegenslag in de vorm van blessureleed
volgde, maar hij wilde niet op die manier afscheid nemen en knokte
zich terug naar zijn oude niveau.
Met
zijn 33 jaar lijkt nu het eind echt nabij, maar niet voordat 'Mike'
in stijl zijn 'pensioen' luister bij heeft gezet zetten door voor
het eerst in zijn carrière in eigen land wereldkampioen te
worden. De Zwitsers zullen nog één keer alle koebellen
inzetten en de kelen schor schreeuwen. Daarna is het genoeg geweest
en neemt 'mister reuzenslalom' definitief afscheid van zijn publiek
om "de jongeren een kans te geven". |
|
|