| Groenewold en Hedrick winnen memorabel WK | 08-02-2004 |
De
laatste vier rondjes van de rit Groenewold - Pechstein op de 5 kilometer
Renate
Groenewold
Gerard
Kemkers (coach van Groenewold)
Wieteke
Cramer
Mark
Tuitert
Carl
Verheijen
In een weekend waarin het allroundschaatsen het voorspelbare karakter
van de laatste jaren van zich af wierp, deden Renate Groenewold en
Chad Hedrick een greep naar de macht. Beiden rekenden af met de gevestigde
orde en grepen de wereldtitel. Renate Groenewold, die haar hele loopbaan al tegen de Duitse overmacht moest opboksen, werd tot haar eigen verbazing voor het eerst in haar loopbaan wereldkampioen allroundschaatsen. Anni Friesinger haakte als klassementsleidster wegens oververmoeidheid weliswaar na drie afstanden af, maar het had er toch al alle schijn van dat Groenewold en Pechstein op de 5.000 meter de Europees kampioene zouden overvleugelen. Pechstein begreep dat, getuige haar brede glimlach nadat Friesinger op de door Jennifer Rodriguez gewonnen 1.500 meter niet verder dan de vierde plaats was gekomen.  Het
kwam, nadat Gretha Smit de door niemand te kloppen standaard op de
5.000 meter had gezet, op de rit tussen Pechstein en Groenewold aan.
De twee gaven elkaar rondenlang geen duimbreed toe, waardoor de beslissing
pas in de slotfase moest vallen. Groenewold sloeg een gaatje en Pechstein
moest alle zeilen bijzetten om de Groningse te kunnen volgen. Kort
na het uitkomen van de bocht kwam Pechstein plots overeind, ze zat
kapot en de Duitse moest de titel aan haar opponente laten."Ik snap het niet, ze was ineens weg", kon Groenewold het allemaal nauwelijks bevatten. Een droom kwam uit. "Niet normaal, super, echt super", wisselden een lach en een traan elkaar af op het gezicht van de anders zo nuchtere schaatsster. Ze onttroonde de wegens een zware blessure afwezige Cindy Klassen als wereldkampioene en is na dertig jaar de eerste Nederlandse wereldkampioene sinds Atje Keulen-Deelstra. "Heel speciaal", vond coach Gerard Kemkers. "Ik werk al een tijdje met Renate, het zat er een tijdje aan te komen, bijvoorbeeld in Salt Lake City, maar dit was het finale moment."  In
het kielzog van Groenewold schaatste Wieteke Cramer voor het eerst
in haar carrière naar het WK-podium. "Ik heb een heerlijk
weekeinde gereden. Ook als Anni niet was uitgestapt en ik vierde zou
zijn geworden, was ik al tevreden geweest", lachte Cramer van
oor tot oor.Barbara de Loor eindigde als zesde, een plaats hoger dan Gretha Smit, die persoonlijke records reed op de 500, 1.500 en 3.000 meter en de slotafstand op haar naam bracht. Ook de prestaties van de pas 18-jarige Eriko Ishino mochten er zijn: de Japanse schaatste vier persoonlijke toptijden, verbeterde het juniorenwereldrecord op de 1.500 meter en eindigde als vijfde in het klassement. Heren "Een gedenkwaardig kampioenschap", wist Mark Tuitert, op jongere leeftijd bewonderaar van skeelerheld Hedrick, al na de 1.500 meter hoe de vork bij de heren in de steel zat. "Er is een nieuwe standaard gezet. Je weet gewoon niet wat die Amerikanen kunnen. Dit is ongelooflijk."  Oude
kanonnen als Rintje Ritsma, Ids Postma en Gianni Romme, niemand miste
hen in het Vikingskipet. Zoals ook niemand sprak over het schrappen
van de tien kilometer om ook andere landen weer mee te laten spelen
en het allroundschaatsen weer internationale allure te geven.De zo gewenste nieuwe impuls kwam uit onverwachte hoek. Een stel nieuwelingen uit de Verenigde Staten zette de schaatswereld op zijn kop. Chad Hedrick en in zijn spoor Shani Davis gaven een kampioenschap, dat het zoveelste Nederlandse onderonsje moest worden, een verfrissend nieuw gezicht. Een Texaan die pas anderhalf jaar geleden de inlineskates voor de hoge Noren verruilde en een voormalig shorttracker uit Chicago kwamen, zagen en werden nummer één en twee. Carl Verheijen, die onder het wereldrecord puntentotaal van Mark Tuitert bleef, moest genoegen nemen met de derde plaats. Hedrick, die negen keer op rij wereldkampioen inlineskating werd, zocht een nieuwe uitdaging en vond die op het ijs. Het leverde hem de wereldtitel op. "Ik wist niet waar ik stond, hoewel ik me wel bleef verbeteren. Ik heb anderhalf jaar hard gewerkt, dit is de beloning", zei de Amerikaan, die volgende week, als het WK pas in zijn thuisland op de buis komt, de omwenteling in een sportbar met familie en vrienden zal gaan vieren. "En een mooi succes op weg naar Turijn", keek hij al vooruit naar de Olympische Winterspelen.  Davis,
als kleurling toch al een opmerkelijk gezicht in de schaatswereld,
werd tweede. Waar Hedrick geen enkele afstand wist te winnen, won
hij met overmacht de 1.500 meter. Naast Hedrick en onder toeziend
oog van de arts van de Amerikaanse ploeg, drievoudig wereldkampioen
Eric Heiden, luisterde hij bij de eindafrekening met het zilver om
zijn nek naar het Amerikaanse volkslied. Dat werd voor het eerst sinds
1988, toen Eric Flaim in Medeo wereldkampioen werd, voor een Amerikaanse
allroundkampioen gespeeld. Negen
keer op rij won een Nederlander het WK, maar dit keer was voor de
Nederlandse toppers, die ook een toernooi van hoog niveau afleverden,
de strijd om het brons het hoogst haalbare. Verheijen won die plak,
terwijl de verrassende Italiaan Enrico Fabris zich nog voor Europees
kampioen Mark Tuitert en debutant Tom Prinsen nestelde. Jochem Uytdehaage
werd zaterdag al wegens onsportief gedrag uit de wedstrijd gestoten.
"Petje af voor de Amerikanen", was Verheijen sportief. "Echt goed. Die jongens hebben veel progressie gemaakt. Wij ook, maar het is goed voor de sport dat we niet de enigen zijn." |
Hoofdpunten
pagina
Overzicht
sport |
|
WK allround Hamar Kampioenen
heren sinds 1978 |
|
Schaatsen wereldbeker 2003-2004 Klassementen
WB |
