|
De Duitse meester is definitief de beste ooit |
12-10-2003 |
De
overmacht waarmee hij de Formule 1 tijdens het seizoen 2002 regeerde
was dit jaar verdwenen. Michael Schumacher moest knokken voor zijn
zesde titel, zijn zoveelste en tevens meest indrukwekkende record,
maar mag zich nu officieel de beste ooit noemen. Een overzicht van
Schumachers weg naar eeuwige roem.
In de eerste race van het seizoen bezetten de rode bolide's de eerste
startrij, met op pole-position Michael Schumacher. Een vertrouwd beeld,
dat weinig goeds belooft. Dat Ferrari uiteindelijk niemand op het
podium mag begroeten wordt toegeschreven aan de regen, die vlak voor
de start de strategie van verschillende teams danig in de war schopt.
De twee daaropvolgende races - in Maleisië en Brazilië -
brengen andermaal geen succes voor Ferrari. Rubens Barrichello pakt
nog wel de tweede plaats in Azië en de pole in eigen land, maar
Schumacher verspeelt beide keren een goede uitgangspositie door een
normaliter vrij zeldzame rijdersfout.
Twee
weken later is er in San Marino de eerste en bevrijdende overwinning
voor de Duitser. Hij is het hele weekend oppermachtig, maar moet naast
het circuit de grootste klap uit zijn leven verwerken: de dood van
moeder Elisabeth. Zonder champagne en met een uitdrukkingsloos gezicht
ondergaat de oudste Schumacher de plichtplegingen. De kampioen staat
dan wel weer op het hoogste schavot, zijn verslagenheid niet te beschrijven.
In Spanje debuteert de F2003-GA, de gloednieuwe bolide voor 2003.
Schumacher luistert de presentatie op met pole position en de tweede
Grand Prix-zege op rij. En passant prijst hij de nieuwe auto meteen
de hemel in. "Ik ben verliefd op deze auto", bekent de Duitser.
Ook in Oostenrijk beklimt Schumacher de hoogste trede van het rostrum,
maar dat Ferrari niet langer zo dominant is als het jaar ervoor wordt
allengs zichtbaar. Williams en Renault hebben, zo blijkt, in de winter
een enorme inhaalslag gemaakt. Daarnaast vallen de McLaren's weliswaar
niet echt op, maar nestelt Kimi Räikkönen zich geniepig
in de top van het WK-klassement.
Vanaf Monaco zet Williams de toon. In het vorstendom vol klatergoud
ziet Sir Frank Williams Ralf Schumacher naar pole position snellen,
maar gaat Juan Pablo Montoya met de eer strijken. Michael Schumacher
moet genoegen nemen met de derde plaats.
Op
het naar Gilles Villeneuve vernoemde circuit in Canada revancheert
Schumacher zich weliswaar knap door beide Williamsen net voor te blijven,
maar in de GP's van Europa en Frankrijk heeft hij geen pasklaar antwoord
op broer Ralf. 'Schumi' kan zich niet met de besten meten en finisht
respectievelijk als vijfde en derde.
In Engeland overheerst het Ferrari-rood. Toch is het niet Schumacher,
maar teamgenoot Rubens Barrichello die de champagne laat knallen.
De Duitser valt net naast het podium en ziet Montoya (tweede) dichterbij
kruipen.
In Duitsland bezorgt Montoya motorfabrikant BMW een glorieuze dag.
Hij ziet bovendien Schumacher met een lekke band terugvallen van plaats
twee naar plaats zeven. Verder belanden Ralf Schumacher en Räikkönen
na een veelbesproken crash naast de baan, waardoor de Colombiaan naar
de tweede plek in het WK-klassement klimt. De marge met Schumacher
bedraagt nog slechts zes punten.
Op de Hungaroring slinkt de voorsprong van Schumacher tot een minimum.
Renault's Fernando Alonso blijft als jongste Grand Prix-winnaar ooit
Räikkönen en Montoya voor. Schumacher ondergaat er de ultieme
vernedering. Hij wordt door de Spanjaard op een ronde gezet. Resultaat?
Schumacher leidt de dans met één punt voorsprong op
Montoya en twee op Räikkönen.
Tegen de touwen gedrukt, vecht Schumacher zich in Italië als
de ware meester uit de penarie. Voor duizenden uitzinnige tifosi schrijft
de Duitser zijn vijftigste overwinning voor Ferrari op zijn palmares
bij en deelt zo een forse mentale tik uit aan de concurrentie.
In
de Verenigde Staten behoudt Ferrari onder de wisselende weersomstandigheden
als één van de weinige teams het overzicht. Schumacher
maakt de klus op de Indianapolis Speedway koelbloedig af. Bovendien
is hij meteen verlost van één van zijn kwelgeesten.
Montoya kan na een slechte pitstop en drive-through-penalty de titel
vergeten.
Het gat met Räikkönen groeit bovendien tot negen punten,
waardoor Schumacher in Japan aan één punt genoeg heeft.
|
|
|