Augusto
Pinochet wordt geboren op 25 november 1915 in het Chileense Valparaiso.
Hij maakt carrière in het leger, en schopt het tot generaal.
De toenmalige president, Allende, benoemt hem in 1973 tot opperbevelhebber.
Allende - het eerste gekozen linkse staatshoofd - gaat ervan uit dat
de generaal niet in burgerpolitiek is geïnteresseerd. Achttien
dagen later, op 11 september 1973, pleegt die echter een bloedige
coup. De president komt daarbij om het leven.
Pinochet
wordt leider van één van de junta's. Hij wil het land,
zoals hij zelf zegt, redden van de chaos en de bedreiging door het
communisme. Hij bindt een meedogenloze strijd aan met 'subversieve
vijanden' van het land.
Duizenden verdwijningen
Op 1 juli 1974 wordt Pinochet benoemd tot president van Chili. Daarmee
verwerft hij de absolute macht. Hij sticht een machtige geheime dienst
(DINA) die alleen aan hem verantwoording schuldig is.
Pinochet laat in de eerste drie jaar van zijn bewind zeker 130.000
mensen arresteren. Naar schatting 3000 Chilenen verdwijnen spoorloos.Tienduizenden
mensen ontvluchten hun land. De macht van links wordt volledig uitgeschakeld.
De dictator voert een liberale economische politiek, waarin ontwikkeling
van de vrije markt wordt gestimuleerd. Tussen 1976 en 1979 bezorgt
hij het land een belangrijke economische opleving en beteugelt hij
de torenhoge inflatie.
Senator voor het leven
In 1981 weet Pinochet zijn positie te verstevigen door de aanname
van een nieuwe grondwet, die het dictatoriale regiem legaliseert.
Er staat onder meer in dat de Pinochet nog acht jaar kan aanblijven,
en dat hij zijn bewind in 1988 zal laten toetsen in een referendum.
In dat referendum wijst 55 procent van de bevolking het bewind van
Pinochet af. Er volgen democratische verkiezingen, die het einde van
de politieke carrière van de dictator inluiden. In 1990 wordt
weer een burgerpresident aangesteld: Paticio Alwyn.
Na zijn aftreden als president blijft Pinochet opperbevelhebber van
het leger. Uit de hele wereld klinkt protest als hij in hetzelfde
jaar tot 'senator voor het leven' wordt gekozen. Die titel levert
hem politieke onschendbaarheid op. Dat betekent dat hij niet kan worden
vervolgd voor de misdaden tijdens zijn bewind.
Slechte gezondheid
Desondanks
houden Britse autoriteiten Pinochet hem op 16 oktober 1998 aan in
Londen. Ze doen dat op verzoek van de Spaanse onderzoeksrechter Garzon.
Die wil de onschendbaarheid van Pinochet opheffen. Een lange juridische
strijd volgt, met als inzet: de uitlevering van Pinochet aan Spanje.
De Britse rechter beslist tenslotte dat Pinochet op grond van zijn
slechte gezondheid mag terugkeren naar Chili. Op 3 maart 2000 landt
hij op Chileense bodem, waar hij op feestelijke wijze wordt ingehaald
door de Chileense strijdkrachten.
De
Chileense rechter Juan Guzman Tapia vraagt het hof van beroep enkele
dagen later de politieke onschendbaarheid op te heffen. Op 8 augustus
2000 besluiten 20 rechters dat Pinochet vervolgd mag worden. Hij kan
alleen nog vrijuit gaan als onafhankelijke artsen hem 'dement' of
'gek' verklaren.
Huisarrest
In januari 2001 wordt Pinochet officieel onder huisarrest geplaatst
in zijn villa. Onderzoeksrechter Guzman verdenkt Pinochet- naar aanleiding
van zijn verhoor op 23 januari - verantwoordelijk te zijn voor martelingen
en verdwijningen van linkse tegenstanders.
In maart van dat jaar stemt Het Hof van Beroep in met een voorwaardelijke
opheffing van het huisarrest van Pinochet, omdat de ernstigste aanklachten
tegen hem zijn vervallen. Het Hof van Beroep in Santiago bepaalt vervolgens
dat Pinochet wel mag worden vervolgd, maar dan moeten twee ernstige
aanklachten vervallen. De belangrijkste is zijn betrokkenheid bij
de zogenoemde Karavaan des Doods.
In juli wordt de strafzaak tegen Pinochet opgeschort nadat het Hof
van Beroep in Santiago tot de conclusie is gekomen dat Pinochet te
ziek is om terecht te staan. Het Hof van Beroep in Santiago bevestigt
daarmee de opschorting van het proces - wegens Pinochets geestelijke
toestand - door een rechtbank eerder die maand. Pinochet hoeft definitief
niet voor de rechter te verschijnen.
Een jaar later, in juli 2002, staakt het Chileense hooggerechtshof
de vervolging van de inmiddels 86-jarige ex-dictator. Vier van de
vijf rechters vinden dat zijn gezondheid te slecht is om terecht te
staan. |
|
|