| Een jaar later: ooggetuigen |
Alledrie waren ze op één of andere manier betrokken
bij de gebeurtenis op 6 mei 2002. Heeft het invloed gehad op hun kijk
op het leven of op hun carrière? Welk beeld staat hen op het
netvlies gebrand? Drie journalisten blikken een jaar na dato terug
op de moord op LPF-politicus Pim Fortuyn.  Robin
Utrecht, fotograaf ANP "Ik heb twee weken slecht geslapen, omdat ik steeds aan die foto moest denken. Ik had er genoeg van, ik kon die foto niet meer zien." Robin Utrecht was als één van de laatste fotografen ter plaatse. Toch was het zijn foto van Fortuyn die de volgende dag op alle voorpagina's te zien was, in binnen- en in buitenland. Het wemelde van de fotografen toen Utrecht om 19.30 uur, anderhalf uur na de koelbloedige moord, arriveerde op het Mediapark in Hilversum. De plek des onheils was voor hen met een hek afgesloten. "Ik ben om het hek heengelopen en er vrij gemakkelijk overheen geklommen", vertelt Utrecht. Wat hij daar aantrof maakte diepe indruk op hem. "Ik ben vreselijk geschrokken. Het eerste bloed dat ik zag, zal ik nooit meer vergeten." Nog voor de politie hem in de smiezen kreeg, slaagde Utrecht erin een rolletje vol te schieten. Dat zijn werk de hele wereld over zou gaan, besefte hij op dat moment niet. "In de auto bedacht ik me wel dat dit heel goeie foto's waren, maar ik wist niet of de anderen ook foto's hadden gemaakt." Dat hij bijzondere plaatjes had gemaakt, werd pas duidelijk toen alle kranten de volgende dag zijn foto op de voorpagina hadden staan. 'De man van de foto van Fortuyn', zo zien velen Utrecht nu. "Aan de ene kant wel vervelend dat ze me alleen van die foto kennen. Ik probeer ook mijn andere werk zo goed mogelijk te doen. Aan de andere kant is het ook wel een eer dat één van mijn foto's zo bekend is geworden." Het beeld van de overleden politicus leverde Utrecht de Zilveren Camera op voor de beste nieuwsfoto van 2002. De één zijn dood is de ander zijn brood? "Nee, zo zie ik dat niet. Ik ben niet rijk geworden van die foto. Ik heb gewoon mijn werk gedaan, in opdracht van het ANP. Maar waar ik vooral blij mee ben is dat ik ook Fotojournalist van het Jaar 2002 ben geworden." Een prijs voor zijn gehele oeuvre. "Daar ben ik trots op." Site tip: Zilveren Camera 2002 Jeroen Stomphorst, verslaggever/nieuwslezer 3FM "Als ik eraan terugdenk dan denk ik vooral aan het moment dat ik naast hem stond, dat hij daar helemaal alleen lag op de grond, in zijn pak met stropdas om. We wisten niet wat we moesten doen." Wat aanvankelijk een saaie nieuwsdag leek te worden voor Jeroen Stomphorst en zijn radiocollega's werd er uiteindelijk één die voor altijd in hun geheugen gegrift staat. Met collega Peter de Vries rende Stomphorst meteen naar buiten toen hij hoorde van de schietpartij. Eenmaal aangekomen bij het lichaam van de politicus, drong het meteen tot hen door: "Dit is wel Fortuyn die hier ligt, er is hier iets vreselijks gebeurd. Hier ligt de nieuwe premier van Nederland."  "Vooral
ook het moment waarop Fortuyn werd gereanimeerd, kan ik me goed herinneren.
Een verschrikkelijk gezicht was dat". Stomphorst en De Vries
deden als eersten verslag op Radio 1. "Onvoorstelbaar, kun je
dan alleen maar uitroepen." "Ik heb de eerste nacht niet kunnen slapen, het staat je zo helder voor de geest. In de week erna denk je er iedere dag aan, praat je er ook steeds over met je collega's. We hebben ook begeleiding gehad. De verwachte klap is niet gekomen. Bij mij uitte het zich in vermoeidheid. Ik heb veel geslapen." De gebeurtenis op 6 mei is wel degelijk van invloed op Stomphorsts kijk op het leven. "Je wordt heel erg geconfronteerd met de sterfelijkheid. Met een paar simpele kogels kan het afgelopen zijn. Het ene moment is hij nog hier in de studio en het andere moment ligt hij daar op de grond." Filemon Wesselink, verslaggever BNN Filemon Wesselink, die een interne opleiding als verslaggever volgde bij BNN, was de laatste die Fortuyn interviewde. Hij wachtte de politicus op na zijn radio-optreden bij Ruuddewild.nl. "Het was een persoonlijk gesprekje over zijn campagne. Ik zei hem dat hij er vermoeid uitzag. 'Als je me morgen ziet, ben ik een heel ander mens', zei Fortuyn daarop." Woorden die enkele minuten later een heel andere strekking kregen.  Na
het gesprek met Fortuyn probeerde Filemon het Mediapark te verlaten.
Probeerde... want hij raakte verdwaald op het voor hem toen nog onbekende
terrein. "Na wat omzwervingen kwam ik terecht bij een pompstation,
waar ik een man zag rennen, naar later bleek Volkert van der G. Ik
dacht dat het om een overval ging en heb meteen mijn recorder gepakt
om verslag te doen van de arrestatie." Van de moord op Fortuyn
wist Filemon nog altijd niet. "Dat hoorde ik een kwartier later
toen ik terug was bij BNN van de eindredacteur. Ik schrok me helemaal
lam."Nog altijd wordt Filemon veel aangesproken op het feit dat hij het laatste interview heeft gehouden met Fortuyn. "Daar word ik wel een beetje moe van. Ik was niet eens tevreden over het interview." De vuurwerkramp in Enschede heeft meer indruk gemaakt op de BNN-verslaggever. "Daarbij was ik veel directer betrokken. Mijn huis is ontploft en ik ben mijn hele inboedel kwijtgeraakt. Ik vind het heel erg dat Fortuyn dood is, maar ik kende hem verder niet persoonlijk." Filemon heeft de moord niet zien gebeuren en ook het lichaam van Fortuyn niet zien liggen. Een trauma heeft hij dan ook niet overgehouden aan de gebeurtenis. "Ik heb me alleen wel vaak afgevraagd hoe het komt dat ik steeds op de plaats ben waar iets gebeurt." |
Hoofdpunten
pagina
Overzicht dossiers
|
 Inhoud dossier Uitspraken
proces Een jaar
later
6
mei 2002
Nederland rouwt Portretten |
