|
Het
declaratiegedrag van ex-burgemeester en ex-minister Bram Peper zou
bij het Nederlandse bedrijfsleven en in het buitenland waarschijnlijk
nauwelijks tot consequenties hebben geleid. Directeur Witteveen
van de Nederlandse Exportcombinatie (NEC) vindt dat de Commissie
tot Onderzoek van de Rekening (COR) vooral de resultaten van Peper's
dienstreizen had moeten beoordelen.
Peper wordt onder meer verweten dat hij niet altijd het nut van
zijn 'dienstreizen' kan verklaren. Volgens Witteveen kan Peper zich
mogelijk goed verdedigen. In de NEC worden de belangen van exporterende
bedrijven behartigd. "Als ik een aantal zaken uit het rapport
beschouw, zou men daar in het bedrijfsleven niet over praten'',
zegt hij. "Daarvoor zijn de bedragen te laag. Het is normaal
dat je potentiële afnemers soms in de watten legt. Daar hoort misschien
een goed diner bij, en daar hoort meestal een bonnetje bij. Maar
zonder bon, is goede uitleg ook acceptabel.''
Witteveen vindt dat de COR te weinig heeft gekeken naar de resultaten
van de Pepers uitgaven. "Het is een te kille constatering:
geen bonnetje, dus fout. Het gaat om het resultaat, al ligt het
bij besteding van gemeenschapsgeld natuurlijk gevoelig. Heel Nederland
kijkt dan mee.''
Niet alleen in Nederland, ook in het buitenland lijkt minder zwaar
te worden getild aan de handelwijze van Peper. In veel landen wordt
doorgaans soepeler omgesprongen met declaraties. Zo zou een affaire
à la Peper in Hamburg, een vergelijkbaar belangrijke havenstad als
Rotterdam, niet erg waarschijnlijk zijn. De metropool heeft een
speciale pot voor representatieve doeleinden buiten Hamburg. De
ruim 1,8 miljoen gulden per jaar (ruim een gulden per inwoner) zijn
daarvoor voldoende.
Ook in Italië haalt met de schouders op over de 'gepeperde' rekeningen.
In het land van de corruptieschandalen heeft het nieuws over Peper
de kranten niet eens gehaald. Er zou hier 'hard om gelachen' worden,
zegt een woordvoerder van het ministerie van Binnenlandse Zaken.
'Burgemeester' Peper zou in Italië makkelijk wegkomen met buitenlandse
reizen, waarvan later het algemeen nut niet meer te bewijzen valt.
Op de jaarlijkse begroting van de Italiaanse gemeenten staat een
bepaald bedrag voor 'vertegenwoordiging'. Daaronder vallen ook buitenlandse
reizen. De begroting wordt gecontroleerd door de gemeenteraad, regionale
controleurs en de Rekenkamer. Die maakt een nationaal rapport waarin
details als reisjes van een burgemeester niet meer zijn terug te
vinden.
Zou 'Zonnekoning' Peper in Frankrijk hebben gewoond, dan had hij
wellicht een lintje gekregen. Daar moesten politici het tot dusverre
wel erg bont maken voor ze justitie achter hun broek kregen. Veel
burgemeesters zijn ook kamerlid of minister, waardoor uitgaven door
elkaar lopen of moeilijk controleerbaar worden. Een strakke scheiding
tussen gemeenschapsgeld en prive-uitgaven is er niet.
Alleen in zeer extreme gevallen werd in Frankrijk tot nu toe actie
ondernomen. De socialist Jean-Michel Boucheron, ooit staatssecretaris
van toerisme en burgemeester van Angoulême, nodigde geregeld vrienden
en kennissen uit op vakanties naar de Antillen. Hij reed rond in
een Ferrari als dienstauto. Boucheron week na een onderzoek uiteindelijk
uit naar Argentinië, maar kwam met hangende pootjes naar Frankrijk
terug om er de gevangenis in te draaien.
|