De winnaar: de Joint Strike Fighter
 
De keuze voor de Joint Strike Fighter heeft de Franse Rafale en de Europese EuroFighter uit de strijd gegooid. De specificaties.

Joint Strike Fighter

Impressie van de Joint Strike Fighter. Afbeelding:  ministerie van Defensie VSConcepttekening. Afbeelding: miinisterie van Defensie VSArtist impression . Afbeelding: ministerie van Defensie VS
Naam: Joint Strike Fighter (JSF), was Joint Advanced Strike Technology (JAST). Proefvliegtuigen staan bekend onder de naam X35. Uiteindelijk moet de X35 uitmonden in de F-35A, een F-35B en een F-35C
Fabrikant: Lockheed Martin
Snelheid: Onbekend, maar in ieder geval sneller dan het geluid.
Bereik: Pakweg 1100 kilometer
Gewicht: Leeg: 12.000 kilo. Beladen: 25.000 kilo.
Afmetingen: 15,47 meter lang en een spanwijdte van 10,05 meter
Motor: Eén van fabrikant Pratt & Whitney, met onderdelen van Rolls Royce.
Wapens: Twee radergeleide raketten tegen vijandelijke vliegtuigen (AMRAAM) of twee bommen voor gronddoelen. Eventueel een snelvuurkanon.
Bemanning: Eén in operationele toestellen. Lesvliegtuigen krijgen twee inzittenden.
Kosten per stuk: Tussen de 28 en 38 miljoen dollar. De marine-toestellen zijn het duurst.
Operationeel: Vanaf 2008.
Betrokken landen: Verenigde Staten (voor de luchtmacht én de marine) en de Britse marine. Denemarken en Noorwegen overwegen ook de JSF aan te schaffen.
Voordelen: Uitgebreide mogelijkheden voor de Nederlandse industrie; stealth-eigenschappen; voortzetting oefen- en samenwerkingsprogramma's VS en Groot Britannië.
Nadelen: Nog in conceptfase, Europese partners kiezen veelal voor de Eurofighter.
Speciaal: De JSF heeft 'Stealth'-eigenschappen. Daarmee is het niet zichtbaar voor de meeste radarsystemen. De piloot krijgt een 'intelligente' helm met displays. De F-35B kan horizontaal opstijgen.

Inhoud dossier

Nieuwsoverzicht

Een omstreden besluit

De winnaar

  • Joint Strike Fighter
    De afgevallen kandidaten
  • EuroFighter
  • Rafale

    Site tips