• De Palestijnse leiding erkent publiekelijk het recht van Israël om in vrede en veiligheid te bestaan en staakt onmiddellijk alle geweld tegen Israëliërs waar dan ook.
• Israël verbindt zich aan een twee-staten-oplossing waarbij een onafhanklijke, levensvatbare soevereine Palestijnse staat in vrede en veiligheid bestaat naast Israël. Israël staakt onmiddellijk alle geweld tegen Palestijnen waar dan ook.
• Israël trekt zich terug uit alle gebieden die het sinds 28 september 2000 heeft bezet.
• Israël bevriest alle nederzettingenactiviteiten zoals dat is bepaald in het Mitchell-rapport en ontmantelt alle nederzettingen die het sinds maart 2001 heeft gebouwd.
• De Palestijnen voeren politieke hervormingen door, waaronder het opstellen van een grondwet die in vrije verkiezingen voorziet.
  

• Fase 2 vangt aan nadat de Palestijnen via vrije verkiezingen een regering hebben gekozen die actief het geweld beëindigt en werkt aan de opbouw van een werkende democratie die gebaseerd is op vrijheid en tolerantie.
• Direct na de Palestijnse verkiezingen vindt een conferentie van het 'kwartet' plaats met de betrokken partijen over een alomvattende vredesregeling voor het Midden-Oosten.
• Opbouw en uitbouw van de Palestijnse instituties, waaronder de oprichting van een premierschap.
• Fase 2 eindigt met de oprichtingen van een voorlopige Palestijnse staat met voorlopige grenzen.

Fase 3 (januari 2004-2005)

• Tijdens een tweede internationale conferentie moeten de partijen een overeenkomst bereiken die het Israëlisch-Palestijnse conflict beëindigt.
• De vrede moet zijn gebaseerd op VN-resoluties 242, 338 en 1397, beëindiging van de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook.
  
• De overeenkomst moet een faire en realistische oplossing omvatten voor het vluchtelingenprobleem en een oplossing voor de status van Jeruzalem. Die moet rekening houden met 'de politieke en religieuze gevoeligheden' van beide partijen en 'de religieuze belangen van joden, christenen en moslims over de hele wereld' beschermen.