|
De
in het Westen opgeleide advocaat Mikhail Saakasjvili (36) is één
van de weinigen in de Georgische politiek die zijn loopbaan begon
ná het instorten van de Sovjet-Unie. Wanneer hij in 1995
wordt gekozen tot parlementslid is hij nog een grote onbekende.
'Mister Clean' wordt hij genoemd, het onbeschreven blad.
 De
politieke loopbaan van Saakasjvili ontwikkelt zich echter in sneltreinvaart.
Binnen vijf jaar werkt hij zich op tot een niet meer weg te denken
bewindsman in de politieke arena.
In 1998 wordt hij voorzitter van de Unie van burgers van Georgië.
In die functie benadrukt hij de noodzaak om contact te leggen met
de gewone man op straat. De partij is begin jaren negentig door
Sjevardnadze opgericht om diens machtsbasis te versterken.
Tegenstand
Twee jaar later wordt Saakasjvili benoemd tot minister van Justitie.
Hij pleit voor hervormingen en wil paal en perk stellen aan de corruptie,
maar omdat hij steeds weer op tegenstand van de "oude garde"
stuit, krijgt hij weinig voor elkaar. De clan rond Sjevardnadze
noemt hij "corrupt", en "onwillend" als het
over de wederopbouw van het land gaat. In 2001 stapt hij op, omdat
hij het "immoreel" vindt om nog langer aan te blijven.
Met zijn wens de corruptie aan te pakken en de armoede te bestrijden
krijgt Saakasjvili de jongeren op zijn hand. In het najaar van 2001
richt hij zijn eigen partij op: de Nationale Bewegingspartij. Die
partij volgt een pro-westerse, op Amerika gerichte democratische
koers.
Tijdens de massa-demonstraties na de verkiezingen van 2 november
2003 werpt Saakasjvili zich op als een bevlogen redenaar en charismatische
leider. Hij eist het onmiddellijke aftreden van Sjevardnadze en
zijn "corrupte regeerploeg", die hij van grootschalige
fraude beschuldigde.
Saakasjvili, die is getrouwd met een Nederlandse, is al enkele jaren
de populairste politicus van Georgië. Hij is op 4 januari 2004
gekozen tot de nieuwe president van het land.
|
