| De geschiedenis van de eu(ro) in vogelvlucht |
 Aan
de invoering van de euro is heel wat jaren gewerkt. Het Verdrag van
Rome van 1957 vormde de basis voor de totstandkoming van een gemeenschappelijke
Europese markt. Een samenvatting van de belangrijkste beslissingen
binnen de Europese Unie, die ertoe geleid hebben dat er nu in twaalf
Europese landen met één munt kan worden betaald:Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal In de naoorlogse jaren bestaat er behoefte aan samenwerking op het gebied van de zware industrie. Men zoekt een basis voor vrede en economische samenwerking. In 1952 wordt daarom de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) opgericht. De Benelux-landen, West-Duitsland, Frankrijk en Italië dragen hun soevereiniteit met betrekking tot deze industrie-takken over aan het Europese orgaan. Europese Economische Gemeenschap In 1957 wordt de Europese Economische Gemeenschap (EEG) opgericht. De deelnemende landen streven naar één douane-unie, een gemeenschappelijk landbouwbeleid en vrij grensverkeer van personen, kapitaal, diensten en vervoer. In 1967 worden de EGKS, de EEG en Euratom (een samenwerkingsverband op het gebied van kernenergie) samengevoegd tot de Europese Gemeenschap (EG) en de Europese Commissie wordt gevormd. Europees Monetair Stelsel In 1979 wordt het Europese Monetaire Stelsel opgericht, een eerste stap naar een economische en monetaire unie. In 1991 worden er in het verdrag van Maastricht door de regeringsleiders afspraken gemaakt over de oprichting van de Economische en Monetaire Unie (EMU).  Europese
akteDe Europese Akte tot wijziging van het Verdrag van Rome versoepelt in 1986 de besluitvorming van de Raad van Ministers. Ook wordt de inspraak van het Europarlement uitgebreid. Europese Unie In 1993 wordt de Europese Unie (EU) opgericht. Hiermee geven de lidstaten aan dat de verbondenheid verder gaat dan een economische samenwerking. Ook buitenlands beleid, het asiel- en immigratiebeleid en drugsbestrijding zijn belangrijke gezamenlijke aandachtspunten. Toetredingen De zes landen die oorspronkelijk de EGKS vormden, te weten de Benelux-landen, West-Duitsland, Frankrijk en Italië, krijgen pas in 1973 versterking wanneer Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk toetreden. In 1981 doet Griekenland zijn intrede en in 1986 treden Spanje en Portugal toe. Een voorlopig einde aan de uitbreiding van de Europese Unie komt er in 1995 met de toetreding van Finland, Oostenrijk en Zweden. Inmiddels zijn er vijftien lidstaten. In 1997 beginnen de toetredingsonderhandelingen met Estland, Hongarije, Polen, Tsjechië en Cyprus. In 2000 starten de toetredingsgesprekken met Letland, Slowakije, Litouwen, Bulgarije, Roemenië en Malta. Turkije verwierf vorig jaar de status van kandidaat-lidstaat. Daar moet echter nog flink aan de mensenrechten worden gesleuteld, voordat er daadwerkelijk over toetreding kan worden onderhandeld.  Gemeenschappelijk
monetair beleidDe derde fase van de EMU begint op 1 januari 1999, als de onderlinge wisselkoersen van de deelnemende valuta's worden vastgelegd. De lidstaten van het eurogebied gaan dan een gemeenschappelijk monetair beleid voeren. De euro wordt geïntroduceerd als wettig betaalmiddel. Op 1 januari 2001 wordt ook Griekenland lid, zodat er nu twaalf lidstaten zijn die op 1 januari 2002 overgaan op de nieuwe eurobankbiljetten en euromunten. De Europese Centrale Bank De Europese Centrale Bank (ECB) wordt opgericht op 1 juni 1998. De bank zetelt in Frankfurt am Main in Duitsland. Hoofddoel is het handhaven van prijsstabiliteit en het voeren van een gemeenschappelijk monetair beleid voor het hele eurogebied. De ECB is verantwoordelijk voor de ontwikkeling en de invoering van de euro. De ECB en de nationale centrale banken van het eurogebied samen staan bekend als het Eurosysteem.  De dagelijkse leiding is in handen van de ECB-directie, die onder leiding staat van de Nederlander Wim Duisenberg. Duisenberg is formeel voor acht jaar benoemd, maar gaat waarschijnlijk eerder met pensioen, om plaats te maken voor de Fransman Trichet. De koers De omwisselkoers van de euro wordt vastgesteld op 1 januari 1999, via een ingewikkelde weging van de valuta van de deelnemende landen. De koers voor de gulden is: 1 euro = 2,20371 gulden. Omrekening van gulden naar euro (en andersom) wordt gedaan met een nauwkeurigheid van 5 cijfers achter de komma. Daarna wordt afgerond tot op twee cijfers achter de komma. Op 1 januari 2002 geldt de euro als officieel betaalmiddel in alle deelnemende landen. |
Hoofdpunten
pagina
Overzicht
binnenlands nieuws |
Dossier
Euro |