|
 Ad
Melkert, fractieleider en 'kroonprins' van de PvdA, werd in 1956
in Gouda geboren. Tot 1974 zat hij op het Openbaar Coornhert Gymnasium
in Gouda. Nadat hij zijn diploma gehaald had, trok Melkert naar
Amsterdam. Hij behaalde het doctoraal examen politicologie in 1981.
Melkert begon zijn loopbaan als algemeen secretaris van het Jeugdforum
van de Europese Gemeenschappen in Brussel. Daarna was hij onder
meer coördinator en directeur interne zaken van de NOVIB. Als
Kamerlid maakte hij deel uit van de vaste Kamercommissie voor Buitenlandse
Zaken, Europese Zaken en Financiën. Van de laatste commissie was
hij ondervoorzitter.
In augustus 1994 werd Melkert minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
in het kabinet-Kok I. In die functie was hij tevens belast met het
emancipatiebeleid. Vanaf 19 mei 1998 is Melkert opnieuw lid van
de Tweede Kamer. Op 13 juli koos de PvdA-fractie hem tot fractievoorzitter.
Coquilles St. Jacques
In het Parool schrijft John Jansen van Galen op 6
juni 2001: Ad Melkert slaagt er steeds beter in zich te portretteren
als de man die hij wil lijken, een perfecte mix van kapperszoon
en Feijenoord-fan (de gewone man!), echtgenoot van een Chileense
(multiculti!) en keukenprins (geëmancipeerd!). Op dit laatste vlak
had in 1994 in Opzij de 'sperzieboon geen geheimen' voor hem, nu
noodt hij de Volkskrant naar het culinaire paradijs Savelberg en
vertelt hij in de weer te zijn met coquilles St. Jacques en acieto
balsamico. Ik neem aan dat hij niks verzint, maar het is een uitgekookte
uitsnede: de politicus als compleet modern mens.
Laatste millimeter
Mark Kranenburg reageert hierop in NRC Handelsblad, 20
augustus 2001: De Melkert zonder dressing is toch een andere.
Dat is niet iemand die in Le Bistroquet onder het genot van een
goede maaltijd en een stevig glas wijn met een potentiële coalitiegenoot
op de achterkant van een sigarendoosje een regeerakkoord in elkaar
sleutelt. Die onderhandelt onder neonlicht en met de jongste computeruitdraaien
binnen handbereik zo lang mogelijk door tot hij ook de laatste millimeter
binnen heeft.
Ambitiegraad
René Zwaap schrijft in De Groene Amsterdammer van
14
juli 1999: Voor Ad Melkert is het nu alleen nog maar een kwestie
van zich handhaven en aftellen. Dat zijn ambitiegraad hoog genoeg
is voor de Grote Stap voorwaarts is algemeen bekend. De Volkskrant
constateerde al in 1991 dat Melkert over alle eigenschappen beschikte
om een hele grote te worden: 'Melkert is een stuk intelligenter
dan het gemiddelde fractielid, enorm ambitieus, hij werkt als een
paard, formuleert voorbeeldige Haagse volzinnen, heeft altijd een
goed antwoord over welk onderwerp dan ook, een goed gevoel voor
de camera's en bovenal een scherp oog voor het belang van de BV
Melkert vooruit.
 Diepvrieskip
Verder schrijft Zwaap: Natuurlijk zijn er ook minpuntjes. Melkerts
mediaperformance is bijvoorbeeld niet je van het. Dagblad Trouw
ontwaarde bij Melkert een 'groot vermogen tot zelfspot, humor en
understatement', maar zodra de camera's beginnen te zoemen keert
Melkerts aangeboren sarcasme zich tegen hem zelf. Hij heeft de charismatische
gaven van een diepvrieskip zodra er elektronische media in het spel
zijn, hetgeen tragisch mag heten voor een man wiens jongensdroom
het was om journalist te worden.
|
Hoofdpunten
pagina