|
 Marc
Dutroux, Belgiës volksvijand nummer één. Nooit
eerder wist iemand zoveel woede en emotie los te maken bij de anders
zo nuchtere Belgen: een ziedende massa trok de straat op, het antwoord
van het volk op 'het gezicht van het kwaad'. "Dutroux moet
gestraft worden, en wel nu." Dat was 1996. Niemand durfde toen
ook maar te vermoeden dat een proces nog tot maart 2004 op zich
zou laten wachten.
De naam Dutroux is iedereen bekend, de persoon achter de naam blijft
een groot raadsel. "Hij laat niet in zijn kaarten kijken. Dutroux
zal nooit helemaal te doorgronden zijn", zei de Vlaamse grafoloog
Johan Vlecken na een analyse van een brief van Dutroux aan de Waalse
krant La Dernière Heure.
 Jeugd
Dutroux (06-11-1956) is een kind van gescheiden ouders. Hij groeit
op in Belgisch Congo, waar zijn vader vergeefs fortuin gaat zoeken.
Na de scheiding gaat hij bij zijn moeder in het Waalse Obaix wonen.
Hij is rebels, doet het slecht op school en wordt door zijn omgeving
omschreven als een moeilijke jongen. Met een diploma van elektricien
op zak, verlaat hij het ouderlijke huis en verbreekt het contact
met zijn moeder, zijn drie broers en zijn zus. Hij woont een tijd
bij zijn oma, maar onder druk van Dutroux' moeder wordt hij uit
het huis gezet.
Dutroux is vaak werkloos en laat zich graag in met illegale zaken.
Hij weet daarbij steeds aan Justitie te ontsnappen. Marc Dutroux
is 22 als hij voor het eerst in het huwelijk treedt. Een ideaal
gezinnetje met twee kinderen, zo denkt de buitenwereld. In 1985
gaat het stel uit elkaar. Dutroux' echtgenote verklaart door hem
mishandeld te zijn. In datzelfde jaar wordt Dutroux voor het eerst
gearresteerd, op verdenking van diefstal en verkrachting. Het is
het begin van een lange reeks van veroordelingen.
Minnares
Tijdens de laatste jaren van zijn huwelijk heeft Dutroux een minnares,
de gediplomeerde onderwijzeres Michelle Martin, die in 1984 zijn
eerste kind (een jongetje) baart en in 1988 zijn tweede vrouw wordt.
In die tijd wordt Dutroux voor het eerst beschuldigd van het verkrachten
van kinderen.
In '93 is Martin (15-01-1960) opnieuw zwanger. Als blijkt dat ze
weer een jongetje verwacht, is Dutroux niet blij. Michelle Martin:
"Marc wilde koste wat het kost een meisje. Hij zei dat hij
overwoog incest te plegen, om onze dochter te leren vrijen."
Wanneer in 1995 Martin een meisje ter wereld brengt, toont Dutroux
nauwelijks interesse in het kind.
Intussen verwondert de moeder van Michelle Martin, Henriette Puers,
zich over "de eigenaardige gewoonte" van haar oudste kleinzoon:
"Hij graaft putten in mijn tuin." Ook herkent ze steeds
meer trekjes van schoonzoon Marc in de toen elfjarige jongen: hij
vloekt er op los, scheldt iedereen uit, en heeft extreem gewelddadige
woede-uitbarstingen.
Michelle Martin helpt Dutroux vanaf mid jaren tachtig bij het ontvoeren
van meisjes, naar eigen zeggen uit angst, ze zou bang zijn voor
haar man. In april 2002 kondigt
Martin aan te willen scheiden van Dutroux.
 Liefdesbrieven
Vanaf 1997 wisselt Dutroux een eindeloze reeks liefdesbrieven uit
met een toen vijftienjarig meisje. De twee schrijven elkaar zo'n
twee keer per week. Uit kopieën van de brieven, die in het
politiedossier zijn opgenomen, blijkt dat Dutroux en het meisje
plannen hebben om te gaan samenwonen zodra hij vrijkomt. Of de twee
nu nog contact hebben is niet bekend.
Ook in de gevangenis ontvangt Dutroux talloze brieven van vrouwen
die zich tot hem aangetrokken voelen. De directeur van de gevangenis
van Aarlen liet die brieven na Dutroux' ontsnapping in 1998 onderscheppen,
tot grote ergernis van Dutroux zelf.
'Speelgoed'
Grafoloog Vlecken typeert Dutroux als "een man met een geremd libido
met perverse neigingen. Hij is zelfverzekerd en overtuigd van zijn
gelijk. Toch is de man weinig ontwikkeld, hij heeft geen intellectuele
ambities. Met een gesloten, introverte persoonlijkheid is hij egoïstisch,
berekend, materialistisch. Hij leeft in een psychisch isolement.
Hij is gecomplexeerd en heeft problemen uit het verleden nog niet
verwerkt."
"Een vrouw, of ze nu 15 of 35 is, is een stuk speelgoed voor hem",
zegt Ann d'Alcantara, dokter in de psychiatrie in een interview
met Gazet van Antwerpen. "Een deskundig oordeel kan
evenwel niet worden geveld, als je geen contact hebt met de persoon.
Je kunt pas iets fundamenteels zeggen als het psychiatrisch onderzoek
is afgerond."
Dat onderzoek vindt waarschijnlijk pas plaats tijdens het assisenproces,
in de loop van 2004. Wel heeft eerder onderzoek al uitgewezen dat
Dutroux volledig toerekeningsvatbaar is.
Lees ook: De veroordelingen
van Marc Dutroux
|
