|
Dutroux
en een aantal medeverdachten verschijnen vanaf 1 maart 2004 voor
het hof van assisen. Daar zal een volksjury oordelen over hun schuld
inzake onder meer de ontvoering en verkrachting van en de moord
op een aantal Belgische meisjes.
Omdat het Belgische rechtssysteem op een aantal punten afwijkt van
het Nederlandse, volgt hieronder een overzicht van de belangrijkste
rechtbanken en functies van magistraten die bij het dossier-Dutroux
betrokken zijn.
Rechtscolleges
Hof van assisen
Het hof van assisen, kortweg ook wel 'assisen' genoemd, behandelt
de zwaarste strafrechtelijke misdrijven, en ook politieke misdrijven
en misstappen van de media. De gevangenisstraffen die het Hof kan
uitspreken, variëren van vijf jaar tot levenslang. Verdachten
van lichtere misdrijven komen voor de correctionele rechtbank.
Het hof van assisen is de enige rechtbank in België waar een
volksjury de hoofdrol speelt. De twaalf leden vellen een oordeel
over de schuld of onschuld van de verdachte. Op grond van de uitspraak
van de jury bepalen de drie beroepsrechters dan de strafmaat. De
veroordeelde kan niet in hoger beroep gaan tegen het arrest.
naar
boven
Rechtbank van eerste aanleg
Deze rechtbank heeft het recht alle zaken te behandelen die niet
zijn toegewezen aan een andere rechtbank. De rechtbank van eerste
aanleg bestaat uit drie onderdelen: de burgerlijke rechtbank, de
jeugdrechtbank en de correctionele rechtbank. Tegen een uitspraak
van de rechtbank van eerste aanleg is beroep mogelijk bij het hof
van beroep.
naar
boven
Hof
van Beroep
In België
zijn vijf hoven van beroep, vergelijkbaar met de gerechtshoven in
Nederland. Deze behandelen alle
strafzaken in hoger beroep afkomstig van de rechtbank van eerste
aanleg.
De Kamer van Inschuldigingstelling is een aparte Kamer binnen het
hof van beroep. Zij spreekt zich uit over beroepszaken tegen beslissingen
van de Raadkamer. De Kamer van Inbeschuldiging gaf het Openbaar
Ministerie opdracht het onderzoek tegen Dutroux en zijn medeverdachten
na
vijf en een half jaar af te sluiten.
naar
boven
Raadkamer
Tijdens een gerechtelijk onderzoek kan een verdachte in voorlopige
hechtenis worden genomen. Dit gebeurde ook bij Dutroux. De onderzoeksrechter
moet daartoe een aanhoudingsbevel uitvaardigen. De Raadkamer, een
speciale kamer gevormd binnen de rechtbank van eerste aanleg, beslist
dan of het aanhoudingsbevel geldig en noodzakelijk is. Om de vijf
dagen, en in een later stadium om de maand, moet de Raadkamer het
aanhoudingsbevel bevestigen.
Verder verwijst de Raadkamer de verdachte na afloop van het onderzoek
naar de correctionele rechtbank of het hof van assisen. Indien er
onvoldoende bewijslast is kan de Raadkamer de zaak seponeren.
naar
boven
Openbaar
Ministerie
Procureurs-generaal
De hoogste posten binnen het Belgische Openbare Ministerie worden
bezet door zes procureurs-generaal. Zij overleggen maandelijks met
de minister van Justitie. De zaak-Dutroux valt onder
procureur-generaal Anne Thily op
het
parket-generaal
in Luik.
naar
boven
Procureur
des Konings
België is verdeeld in 27 arrondissementen (parketten) waar
één Procureur des Konings aan het hoofd staat. Hun
functie is vergelijkbaar met die van de (Hoofd-)officieren van Justitie
in Nederland. Procureur des Konings Bourlet, die belast is met het
dossier-Dutroux, staat aan het hoofd van het arrondissement Neufchâteau.
Binnen het Openbaar Ministerie ressorteert hij onder procureur-generaal
Thily.
De openbaar aanklager
werkt nauw samen met de
gerechtelijke politie. Hij onderzoekt het dossier en kan een onderzoek
instellen. Dit wordt uitgevoerd door een onafhankelijke onderzoeksrechter.
In eerste instantie was dat Connerotte, later Langlois en Gérard.
In
de zaak-Dutroux wordt Bourlet ook
de openbare aanklager bij
het hof van assisen.
Deze ongewone stap (meestal neemt iemand binnen het overkoepelende
parket-generaal die rol op zich) is gezet om verder uitstel van
de zaak te voorkomen. De oorspronkelijke openbare aanklager is overleden.
naar
boven
Onderzoeksrechter
Indien de Procureur des Konings iemand verdenkt van een misdrijf
en een dossier met een aanklacht heeft samengesteld, kan hij dit
overdragen aan de onderzoeksrechter.
De onderzoeksrechter en de procureur zijn volledig onafhankelijk
van elkaar.
De opdracht van de onderzoeksrechter bestaat erin bewijsmateriaal
te verzamelen. In de uitvoering van deze taak wordt hij geacht volledig
onafhankelijk op te treden.
De
onderzoeksrechter moet de beschuldiging en de verdediging op gelijke
voet behandelen. Dit
wil concreet zeggen dat hij zowel bewijsmateriaal à charge (tegen
de verdachte) als à décharge (in het voordeel van de verdachte)
bijeenbrengt.
In
de zaak-Dutroux werd
onderzoeksrechter
Connerotte van de zaak afgehaald omdat hij niet objectief zou zijn.
Aanleiding daarvoor was zijn aanwezigheid bij een benefietavond
voor vermiste kinderen, op uitnodiging van de ouders van Sabine
en Laetitia. In de zaak van de vermiste meisjes nam onderzoeksrechter
Langlois
zijn taak in 1998 over. Het dossier over de autozwendel kwam terecht
bij onderzoeksrechter Gérard.
naar
boven
|
