|
Procureur
des Konings Michel Bourlet
is vanaf het begin van de zaak-Dutroux belast met het dossier. Als
hoofd van het parket in Neufchâteau
gelast hij op 13 augustus 1996 de arrestatie van Marc Dutroux, Michelle
Martin en
Michel Lelièvre nadat
het meisje Laetitia Delhez is verdwenen.
 Twee
dagen later wordt Laetitia gevonden in de kelder van Dutroux' huis
in Marcinelle, samen met Sabine Dardenne. De weken erna worden de
lijken van Julie, Mélissa, An en Eefje gevonden. Het is Bourlet
die de pers en de geschokte bevolking informeert.
Bourlet gelooft dat Dutroux deel uitmaakte van een omvangrijk netwerk
waarin meisjes en jonge vrouwen werden misbruikt. Hij
belooft kort na de arrestatie van Dutroux de zaak tot op de bodem
te zullen uitzoeken. "Als men me laat doen", zegt hij.
Connerotte
Samen met onderzoeksrechter
Jean-Marc Connerotte gaat hij
stevig van start. Een onderzoeksrechter coördineert de verschillende
politiediensten bij de zoektocht naar bewijsmateriaal en daders.
Er
volgen veel aanhoudingen. De meest opvallende is die van de Brusselse
zakenman Nihoul en zijn voormalige en huidige vriendin. Het drietal
zou deelgenomen hebben aan seksfeesten, waar mogelijk ook minderjarigen
bij aanwezig waren. Omdat deze beschuldigingen onvoldoende hard
te maken zijn, worden de drie vrijgelaten.
 In
oktober 1997 wordt Connerotte van de zaak-Dutroux gehaald, omdat
hij niet objectief zou zijn. Aanleiding daarvoor is de aanwezigheid
van Connerotte en Bourlet bij een benefietbijeenkomst voor vermiste
kinderen, op uitnodiging van de ouders van Sabine en Laetitia. Ze
eten daar een bord spaghetti en Connerotte krijgt van de meisjes
een pen.
Bourlet
kan, als vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie, niets verweten
worden, maar Connerotte heeft volgens het hoogste Belgische rechtscollege
de vereiste onpartijdigheid van een onderzoeksrechter geschonden.
Het 'spaghetti-arrest' leidt tot dagenlange volkswoede, inclusief
wegblokkades, bezettingen en stakingen.
Langlois
Naar verluidt verliep de werkrelatie tussen Bourlet en zijn nieuwe
onderzoekrechter Langlois veel stroever. Langlois beperkt zich vooral
tot de feiten. Hij gelooft niet in de netwerktheorie van Bourlet
en Connerotte.
Langlois zegt na de ontsnapping van Dutroux in 1998 tegen de Waalse
krant Vers L'Avenir dat de ontsnapping heeft aangetoond dat Dutroux
alleen handelde: "Een man die gerekend zou kunnen hebben op
een netwerk van mensen die hem beschermen, zou niet op nauwelijks
twintig kilometer van Neufchâteau in een bos terug worden opgepakt".
|
